นิโกลาส์ ซาร์โกซี
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| นิโกลาส์ ซาร์โกซี Nicolas Sarkozy |
|
 |
|
|
|
|
| อยู่ในวาระ | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 |
|
| นายกรัฐมนตรี | ฟรองซัวส์ ฟียง |
|---|---|
| สมัยก่อนหน้า | ฌาคส์ ชีรัค |
| สมัยถัดไป | ยังคงดำรงตำแหน่ง |
|
|
|
| ดำรงตำแหน่ง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 – 26 มีนาคม พ.ศ. 2550 |
|
| นายกรัฐมนตรี | โดมินิก เดอ วิลล์แป็ง |
| สมัยก่อนหน้า | โดมินิก เดอ วิลล์แป็ง |
| สมัยถัดไป | ฟรองซัวส์ บารวง |
| ดำรงตำแหน่ง 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 – 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 |
|
| นายกรัฐมนตรี | ฌอง-ปีแอร์ ราฟฟาแรง |
| สมัยก่อนหน้า | ดานีล วายอง |
| สมัยถัดไป | โดมินิก เดอ วิลล์แป็ง |
|
|
|
| ดำรงตำแหน่ง 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 |
|
| สมัยก่อนหน้า | ฟรองซีส แมร์ |
| สมัยถัดไป | แอร์เว เกมาร์ |
|
|
|
| เกิด | 28 มกราคม พ.ศ. 2498 (อายุ 53 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส |
| สังกัดพรรค | UMP |
| สมรสกับ | (1) มารี-โดมินีก กูลีโยลี (2525 - 2539) (2) เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ (2539 - 2550) (3) คาร์ลา บรูนี (พ.ศ. 2551 — ) |
| ศาสนา | โรมันคาทอลิก |
นิโกลาส์ ซาร์โกซี (Nicolas Sarkozy) ฟังเสียง [nikɔla saʁkɔzi] (28 มกราคม พ.ศ. 2498 — ) ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์ราคนปัจจุบัน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กระทรวงเศรษฐกิจ การคลังและอุตสาหกรรม กระทรวงงบประมาณและนายกเทศมนตรีเนยยี-ซูร์-แซน
เขาเป็นที่รู้จักดีจากทัศนคติในด้านกฎหมายและคำสั่งของเขา[1] รวมถึงความต้องการให้เศรษฐกิจของประเทศฝรั่งเศสกลับคืนสู่สภาพเดิม[2] ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เขาได้สร้างความสัมพันธ์อย่างแนบแน่นกับสหรัฐอเมริกาและยังได้กระชับความสัมพันธ์ฉันมิตรกับประเทศอื่นๆ อีกด้วย[3] ชื่อเล่นที่ผู้สนับสนุนและไม่สนับสนุนต่างเรียกแทนตัวเขาคือ "ซาร์โก" (Sarko)
เนื้อหา |
[แก้] ชีวิตส่วนตัว
[แก้] พื้นหลังครอบครัว
นิโกลาส์ ซาร์โกซี เป็นลูกชายของปาล ซาร์โกซี เดอ นากี-โบคซา (Pál Sárközy de Nagy-Bócsa) ชาวฮังการีที่อพยพมาและอองเดร มัลละห์ (Andrée Mallah) หญิงชาวฝรั่งเศสนิกายคาทอลิก เชื้อสายกรีก-เซพาร์ดิกยิว[4][5] ตาของเขาเป็นชาวกรีกชื่อว่า เบนิโก มัลละห์ (เดิม อารอน มัลละห์) ซึ่งเป็นอายุรแพทย์จากเทสซาโลนิกิ เบนิโกได้อพยพมายังประเทศฝรั่งเศสเพื่อที่จะมาเป็นแพทย์ เขาเป็นลูกชายของมอร์เดไค มัลละห์ (Mordechai Mallah)
ซาร์โกซี เดอ นากี-โบคซา (Sárközy de Nagy-Bócsa) หรือ นากีโบคไซ ซาร์โกซี (Nagybócsai Sárközy)
ปาล ซาร์โกซี (เกิด พ.ศ. 2471) ณ กรุงบูดาเปสต์ในครอบครัวธรรมดาในประเทศฮังการี ครอบครัวเขาได้ครอบครองที่ดินและปราสาทเล็กๆ ในหมู่บ้านอลัตยัน (Alattyán) ใกล้ๆ เมืองโซลนก (Szolnok) ห่างจากบูดาเปสต์ไปทางทิศตะวันออก 92 กิโลเมตร (57 ไมล์) พ่อและปู่ของปาล ซาร์โกซี ได้รับเลือกตั้งให้ดูแลเมืองโซลนก อย่างไรก็ตามครอบครัวซาร์โกซี เดอ นากี-โบคซา (นากี-โบคไซ ซาร์โกซี) นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ แต่ว่าแม่ (Katalin Tóth de Csáford) และย่าของปาล ซาร์โกซีย์ นั้นนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและยังนิยมลัทธิอภิชนาธิปไตยอีกด้วย
ขณะที่กองทัพแดงบุกฮังการีในปี พ.ศ. 2488 ครอบครัวซาร์โกซีได้หนีไปอยู่ที่ประเทศเยอรมนี[6] พวกเขาได้กลับไปอีกทีในปี พ.ศ. 2489 แต่ที่ดินของพวกเขาก็ได้โดนยึดหมดแล้ว พ่อของปาล ซาร์โกซีได้เสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ส่วนแม่ของเขาเกรงว่าปาล ซาร์โกซีจะถูกเกณฑ์ไปร่วมกองทัพประชาชนฮังการีหรือส่งไปไซบีเรีย จึงโน้มน้าวให้เขาออกจากประเทศและสัญญาว่าจะตามเขาไปแล้วค่อยพบกันที่กรุงปารีส ปาลได้ออกจากประเทศฮังการี ไปยังประเทศออสเตรียและต่อมาประเทศเยอรมนี ในขณะที่แม่ของเขาได้รายงานต่อเจ้าหน้าที่ว่าเขาได้จมน้ำที่ทะเลสาบบาลาตอน ในที่สุดปาล ซาร์โกซีได้ถึงเมืองบาเดน-บาเดน ประเทศเยอรมนี ซึ่งอยู่ติดกับชายแดนประเทศฝรั่งเศส และยังเป็นสถานที่ตั้งของกองบัญชาการทหารฝรั่งเศสในประเทศเยอรมนีอีกด้วย และที่นั่นเองเขาได้เข้าสมัครเป็นส่วนหนึ่งของกองทหารต่างประเทศฝรั่งเศส (Légion étrangère) เขาสมัครเข้าเป็นทหารเป็นเวลา 5 ปี และถูกส่งไปฝึกที่เมืองซิดี เบล อับแบส (Sidi Bel Abbès) ในประเทศแอลจีเรียฝรั่งเศส เพราะเป็นกองบัญชาการกองทหารต่างประเทศฝรั่งเศส ต่อมาเขาจะต้องไปประจำการที่อินโดจีนฝรั่งเศสเมื่อจบการฝึก แต่แพทย์ผู้ซึ่งตรวจสุขภาพของปาลก่อนออกเดินทางนั้นเป็นชาวฮังการีด้วย ด้วยความสงสารและเห็นอกเห็นใจ แพทย์คนนั้นจึงช่วยเหลือปาลไม่ให้ไปประจำการยังอินโดจีนฝรั่งเศส ซึ่งอาจจะตกอยู่ในเงื้อมมือของพวกเวียดมินห์ก็เป็นได้ เขากลับไปใช้ชีวิตเป็นพลเรือนในเมืองมาร์เซย์ปี พ.ศ. 2491 อย่างไรก็ตามเขาได้ขอสัญชาติฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1970 เท่านั้น (หลังจากนั้นเขาได้กลายเป็นคนไร้สัญชาติ) แม้กระนั้นเขาก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นภาษาฮังการีเป็นภาษาฝรั่งเศสกลายเป็น ปอล ซาร์โกซี เดอ นากี-โบคซา (Paul Sarközy de Nagy-Bocsa) เขาได้พบกับอองเดร มัลละห์ แม่ของนิโกลาส์ ซาร์โกซี (เป็นที่รู้จักในนาม "ดาดู"[7]) ในปี พ.ศ. 2492
มัลละห์ (Mallah)
อองเดร มัลละห์ นักเรียนกฎหมาย ลูกสาวของเบเนดิกต์ มัลละห์ เศรษฐีผู้เชี่ยวชาญการแพทย์สาขาโรคระบบการขับถ่ายปัสสาวะและโรคติดต่อทางเพศ และมีชื่อเสียงโด่งดังมาเป็นเวลานานในหมู่ชนชั้นกลางในเขตที่ 17 กรุงปารีส]] เบเนดิกต์ มัลละห์ หรือเดิมชื่อ อารอน มัลละห์ (ชื่อเล่น เบนิโก) เกิดเมื่อปีพ.ศ. 2433 ในชุมชนเซพาร์ดิกยิวของเมืองซาโลนิกา (เทสซาโลนิกิ) จักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งในขณะนั้นประชากรส่วนมากเป็นชาวยิว ตามการศึกษาลำดับเครือญาติของชาวยิวนั้น บรรพบุรุษของครอบครัวมัลละห์แห่งซาโลนิกานั้นมาจากประเทศสเปน ซึ่งได้อพยพออกจากสเปนตั้งแต่พ.ศ. 2035 เนื่องจากกษัตริย์คาทอลิกได้ขับไล่ชาวยิวให้ออกจากประเทศ ต่อมาได้ตั้งรกรากที่เมืองโปรวองซ์ ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ประมาณ 100 ปีหลังจากนั้นได้อพยพมาอยู่ที่ซาโลนิกา เบนิโก มัลละห์เป็นลูกชายเจ้าของร้ายขายเพชรพลอย ได้ออกจากซาโลนิกากับแม่ของเขาในปี พ.ศ. 2447 เมื่อเขาอายุได้เพียง 14 ปี และได้เข้าเรียนที่โรงเรียนลากานาล (Lycée Lakanal) โรงเรียนประจำที่มีชื่อเสียงในเมืองสโกซ์ (Sceaux) ในชนบททางใต้ของกรุงปารีส เขาเข้าเรียนแพทยศาสตร์หลังจากจบปริญญาตรีและตัดสินใจอาศัยอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศสและเป็นพลเมืองฝรั่งเศสในต่อมา เขาเป็นแพทย์ในกองทัพฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งเป็นเหตุให้เขาเจอกับหญิงม่ายจากสงครามคืออแดล บูวิเยร์ (พ.ศ. 2434 - พ.ศ. 2499) ซึ่งมาจากครอบครัวชนชั้นกลางในลียง ผู้ซึ่งเขาได้แต่งงานในปีพ.ศ. 2460 อแดล บูวิเยร์ ยายของนิโกลาส์ ซาร์โกซีนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิกเหมือนกับชาวฝรั่งเศสทั่วไป ส่วนเบนิโก มัลละห์นั้นไม่เป็นที่กล่าวถึงว่านับถือศาสนาใด แต่ได้เปลี่ยนมานับถือนิกายโรมันคาทอลิกเมื่อได้แต่งงานกับอแดล บูวิเยร์ เนื่องจากพ่อแม่ของอแดลขอร้องและให้เขาเปลี่ยนชื่อเป็น "เบเนดิกต์" อย่างไรก็ตามเขาและครอบครัวก็ต้องหนีออกจากปารีสและไปลี้ภัยในจังหวัดกอร์แรซช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เพื่อหลบหลีกการถูกจับและควบคุมตัวส่งไปยังเยอรมนี ในระหว่างการล้างชาติพันธุ์โดยนาซี ตระกูลมัลละห์ที่อาศัยอยู่ในซาโลนิกาหรืออพยพมายังประเทศฝรั่งเศสนั้นได้ถูกเนรเทศไปยังค่ายกักกัน ซึ่งเป็นที่ทราบภายหลังว่า มีสมาชิกตระกูลมัลละห์เสียชีวิตโดยพวกนาซีไปทั้งสิ้น 57 คน[8]
ปอล ซาร์โกซีและอองเดร มัลละห์ได้ตั้งถิ่นฐานในเขตที่ 17 กรุงปารีส และมีบุตรด้วยกัน 3 คน ได้แก่
- กีโยม ซาร์โกซี (Guillaume Sarkozy) (พ.ศ. 2494 — ) ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมทอผ้า
- นิโกลาส์ ซาร์โกซี (Nicolas Sarkozy) (พ.ศ. 2498 — ) นักการเมืองและประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนปัจจุบัน
- ฟรองซัวส์ ซาร์โกซี (François Sarkozy) (พ.ศ. 2500 — ) จบปริญญาโททางบริหารธุรกิจและผู้บริหารบริษัทที่ให้คำปรึกษาด้านสุขภาพ
ในปี พ.ศ. 2502 ปอล ซาร์โกซีได้หย่ากับอองเดร มัลละห์และไปแต่งงานอีก 2 ครั้งโดยมีลูกอีก 2 คนกับภรรยาคนที่ 2
โอลิวีเยร์ ซาร์โกซี พี่น้องร่วมบิดาของเขาได้ถูกเลือกให้เป็นหัวหน้าบริหารและจัดการร่วมในบริษัทคาร์ลีลเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551[9]
[แก้] ชีวิตวัยเยาว์
ในวัยเด็กของซาร์โกซีนั้น บิดาของเขาได้ปฏิเสธในการให้เงินสนับสนุนครอบครัวเขา ทั้งๆ ที่ปอลได้ก่อตั้งบริษัทโฆษณาและเป็นเศรษฐี ครอบครัวของเขาจึงได้เพียงอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เล็กๆ ของตาเขา (เบเนดิกต์ มัลละห์) ในเขตที่ 17 เท่านั้น ต่อมาครอบครัวของเขาย้ายไปยังเทศบาลเนยยี-ซูร์-แซน หนึ่งในเทศบาลที่ร่ำรวยที่สุดของแคว้นอีล-เดอ-ฟรองซ์ ซาร์โกซีเคยกล่าวว่า ตาของเขาซึ่งเป็นพวกนิยมโกลล์ มีอิทธิพลต่อเขามากกว่าบิดาเสียอีก ทั้งนี้ก็เพราะซาร์โกซีแทบไม่ได้เจอเขาเลย ตาของเขาเกิดมาเป็นพวกเซพาร์ดิกยิว ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนมานับถือโรมันคาทอลิก ซาร์โกซีจึงเติบโตมาด้วยการความเชื่อแบบคาทอลิก เขาและพี่น้องได้เข้าพิธีศีลจุ่มและล้างบาป ซึ่งทำให้เขาเป็นคาทอลิกอย่างสมบูรณ์ ซาร์โกซียังเคยกล่าวว่า คนต้นแบบที่เค้าชื่นชอบคนหนึ่งคือ สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ปอล ซาร์โกซี พ่อของเขาไม่เคยสอนภาษาฮังการีให้แก่เขาหรือพี่น้องเลย และไม่มีหลักฐานว่ามีการพยายามสั่งสอนเรื่องพื้นหลังของครอบครัวหรือบรรพบุรุษเลย
| ประเทศฝรั่งเศส |
 บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ: |
|
|
|
อื่นๆ
|
|
|
ซาร์โกซียังเคยกล่าวว่า การที่พ่อทิ้งเขาไปแต่เยาว์ทำให้เขาเป็นอย่างที่เขาเป็นในปัจจุบัน และในฐานะที่เขาเป็นเด็กและวัยรุ่น เขาเคยรู้สึกว่าเขามีปมด้อยเรื่องฐานะกับเพื่อนร่วมห้องที่มีฐานะทางการเงินสูงกว่าเขา เขายังมีความรู้สึกว่าไม่ปลอดภัย (เขาสูงเพียง 1.65 เมตร (5 ฟุต 5 นิ้ว) หรือไม่ก็ฐานะของครอบครัว — อย่างน้อยก็ต่ำกว่าผู้ที่อยู่อาศัยในเขตที่ 17) และได้เก็บความรู้สึกขุ่นเคืองใจที่มีต่อพ่อเขาเป็นอย่างมาก "สิ่งที่สร้างผมขึ้นมาทุกวันนี้คือความอับอายที่ผมได้รับมาในวัยเยาว์" เขากล่าว[10]
[แก้] การศึกษา
ซาร์โกซีสมัครเข้าโรงเรียนชัปตาล (Lycée Chaptal) โรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐในเขตที่ 8 ซึ่งเขาตกในระดับ 6 (Sixième) (เทียบเท่าประถมศึกษาปีที่ 6 ในสหรัฐอเมริกาหรือมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในอังกฤษและเวลส์) ครอบครัวเขาจึงส่งเขาไปเรียนที่กูร์ แซงต์-หลุยส์ เดอ มงโซ (Cours Saint-Louis de Monceau) โรงเรียนคาทอลิกเอกชนในเขตที่ 17 ซึ่งเขาได้ถูกรายงานว่าเป็นนักเรียนระดับธรรมดา[11] ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในปี พ.ศ. 2516 และต่อมาได้สมัครเข้ามหาวิทยาลัยปารีส 10 นองแตร์ (Université Paris X Nanterre) และเรียนจบปริญญาโทสาขากฎหมาย และที่นี้เองเป็นสถานที่เริ่มต้นและกำลังหลักของเหตุการณ์พฤษภา 2511 (Mai 68) ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวของนักเรียนหัวเอียงซ้าย แม้ว่าเขาจะถูกมองว่าเป็นคนเงียบ แต่เขาก็ได้ร่วมเป็นสมาชิกแนวร่วมปีกขวาของมหาวิทยาลัยซึ่งเขาก็ได้มีความตื่นตัวทางการเมือง หลังจบการศึกษา เขาเข้าศึกษาต่อที่สถาบันวิชาการเมืองปารีส (Institut d'Études Politiques de Paris) (พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2524) แต่ไม่จบเนื่องจากมีความรู้ทางด้านภาษาอังกฤษน้อยเกินไป[12] หลังจากผ่านการสอบแล้ว เขาได้เป็นทนายความกฎหมายด้านธุรกิจและครอบครัว[13]
[แก้] การแต่งงานและการหย่า
[แก้] มารี-โดมินิก กูลีโยลี
ในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2525 ซาร์โกซีได้แต่งงานกับมารี-โดมินิก กูลีโยลี (Marie-Dominique Culioli) ลูกสาวเภสัชกรจากวิโก (Vico) (หมู่บ้านทางตอนเหนือของอะฌัคซิโอ คอร์ซิกา) ทั้งสองมีลูกด้วยกัน 2 คนคือ
ผู้ที่เป็นสักขีพยานในการแต่งงานครั้งนี้ที่เด่นสะดุดตาคือนักการเมืองฝ่ายขวา ชาร์ลส์ ปาส์กา ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองที่สำคัญของซาร์โกซี ซาร์โกซีได้หย่ากับกูลีโยลีในปี พ.ศ. 2539 หลังจากแยกกันอยู่เป็นเวลาหลายปี
[แก้] เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ
ในฐานะนายกเทศมนตรีเนยยี-ซูร์-แซน ซาร์โกซีก็ได้พบกับอดีตนางแบบและผู้บริหารความสัมพันธ์กับรัฐ เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ (เหลนของนักประพันธ์เพลง ไอแซค อัลเบนิซโดยมีพ่อเป็นชาวรัสเซีย) เมื่อเข้าร่วมงานแต่งงานของเธอกับฌาคส์ มาแต็ง[14] ในปี พ.ศ. 2531 ซิกาเนร์-อัลเบนิซได้ทิ้งฌาคส์ มาแต็งเพื่อมาอยู่กับซาร์โกซี และได้หย่ากับฌาคส์ มาแต็งหนึ่งปีต่อมา ซาร์โกซีแต่งงานกับเธอในปี พ.ศ. 2539 มีสักขีพยานคือมาร์แต็ง บูอีกส์และแบร์นาร์ด อาร์โนลต์ โดยทั้งสองมีลูก 1 คนคือ
ระหว่างปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2548 ทั้งสองได้ออกงานตามที่สาธารณะเป็นประจำ โดยที่ซิกาเนร์-อัลเบนิซทำหน้าที่เสมือนกับหัวหน้าคนสนิทของซาร์โกซีก็ว่าได้ ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 หนังสือพิมพ์เลอ มาแต็ง (Le Matin) ของสวิตเซอร์แลนด์ ได้เปิดเผยว่าซิกาเนร์-อัลเบนิซได้ทิ้