|
| นิราศสุพรรณ |
| กวี : |
สุนทรภู่ |
| ประเภท : |
โคลงนิราศ |
| คำประพันธ์ : |
โคลงสี่สุภาพ |
| ความยาว : |
462 บท |
| สมัย : |
รัชกาลที่ 3 |
| ปีที่แต่ง : |
พ.ศ. 2374 |
| ชื่ออื่น : |
นิราศเมืองสุพรรณ,
นิราศสุพรรณคำโคลง |
| ลิขสิทธิ์ : |
กรมศิลปากร |
|
นิราศสุพรรณ เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบโคลงประพันธ์โดยสุนทรภู่ เป็นนิราศเรื่องแรกและเรื่องเดียวของสุนทรภู่ที่ประพันธ์ด้วยฉันทลักษณ์โคลงสี่สุภาพ เข้าใจว่าต้องการลบคำสบประมาทว่าตนแต่งได้แต่เพียงกลอน เชื่อว่าสุนทรภู่แต่งนิราศสุพรรณในปี พ.ศ. 2374 ระหว่างที่จำพรรษาอยู่ที่วัดสระเกศ แล้วออกเดินทางไปยังเมืองสุพรรณเพื่อค้นหายาอายุวัฒนะ การเดินทางของสุนทรภู่ครั้งนี้หนักหนาแทบเอาชีวิตไม่รอด สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรกลับมา สุนทรภู่เขียนบทสรุปของการเดินทางครั้งนี้ไว้ในโคลงบทก่อนบทสุดท้าย คือบทที่ 461 ความว่า
| หวังไว้ให้ลูกเต้า |
|
เหล่าหลาน |
| รู้เรื่องเปลืองป่วยการ |
|
เกิดร้อน |
| อายุวัฒนะขนาน |
|
นี้พ่อ ขอเอย |
| แร่ปรอทยอดยากข้อน |
|
คิดไว้ให้จำฯ |
[แก้] เนื้อหาโดยย่อ และเส้นทางการเดินทาง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้
บทความเกี่ยวกับวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:โลกวรรณศิลป์
