นาซิ ดาแฆ
|
|
|
|---|---|
|
|
|
| นาซิดาแฆ | |
|
|
|
| ชื่ออื่น | นาซิดาฆัง |
| ประเทศกำเนิด: | อินโดนีเซีย |
| ภูมิภาค: | ภาคใต้ของไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย |
| เจ้าตำรับของอาหาร: | อาหารอินโดนีเซีย |
|
|
|
| ประเภท: | จานหลัก |
| อุณหภูมิการเสิร์ฟ: | ร้อนหรืออุณหภูมิห้อง |
| ส่วนประกอบหลัก | ข้าวกินกับแกงไก่หรือแกงปลา |
| ข้อมูลอื่น: | เรียกสับสนกับนาซิเลอมักในบางพื้นที่ |
นาซิดาแฆ (มาเลย์: Nasi dagang) เรียกเป็นภาษาไทยให้ใกล้เคียงได้ว่า "ข้าวมันแกงไก่" เป็นอาหารที่ชาวมุสลิมปักษ์ใต้ ที่นิยมรับประทานกันเป็นอาหารหลัก โดยเฉพาะมื้อเช้า เป็นอาหารที่ให้คุณค่าทางอาหารสูง ประกอบด้วยข้าว แกงไก่หรือแกงปลาโอ และไข่ต้ม ความหมายของชื่ออาหารนี้มีหลายความหมาย บ้างว่าหมายถึงข้าวสำหรับคนอนาถา เพราะใช้ข้าวเจ้าหุงผสมกับข้าวเหนียว หรืออีกนัยหนึ่ง ดาแฆ มาจากภาษาอินโดนีเซีย ดาฆัง (Dagang) ที่แปลว่าหาบ ส่วนภาษามลายูปัตตานียืมมาใช้หมายถึงคนต่างถิ่น จึงหมายถึงข้าวของคนต่างถิ่นที่นำมาเผยแพร่ในบริเวณนี้[1]
ทางชายฝั่งตะวันตกของมาเลเซีย จะเรียกนาซิเลอมักของชายฝั่งตะวันออกในรัฐตรังกานูและกลันตันว่า นาซิดาฆัง แต่ไม่พบในบริเวณอื่นๆ อย่างไรก็ตาม ทั้งนาซิดาฆังและนาซิเลอมักเป็นอาหารยอดนิยมในมาเลเซียทั้งสองด้านของคาบสมุทร ในตรังกานูและกลันตันนิยมทำนาซิดาแฆเป็นอาหารเช้าในเทศกาลฉลองการสิ้นสุดการถือศีลอด
[แก้] อ้างอิง
- ^ วินัย ดะห์ลัน. อาหารอัตลักษณ์มลายู-ไทย ครัวมุสลิมชายแดนใต้. กทม. ศูนย์วิทยาศาสตร์ฮาลาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หน้า 54