ซีโมนเปโตร
 |
ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้เพื่อความสะดวกในการศึกษาเพิ่มเติมของผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความ เนื่องจากคำดังกล่าวยังไม่มีบทความในภาษาไทย ป้ายนี้จะถูกนำออกเมื่อมีเนื้อหาพอสมควรแล้ว |
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| นักบุญในศาสนาคริสต์ | ||
|---|---|---|
| นักบุญเปโตรอัครทูต | ||
 |
||
| นักบุญเปโตร วาดโดยปีเตอร์ พอล รูเบนส์ | ||
|
|
||
| วันเกิด | ประมาณ ค.ศ. 1 | |
| เกิดที่ | เบทไซดา | |
| วันเสียชีวิต | ค.ศ. 64 | |
| เสียชีวิตที่ | โรม | |
| นิกาย | โรมันคาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน |
|
| วันฉลอง | 22 กุมภาพันธ์, 29 มิถุนายน (พลีชีพ), 18พฤศจิกายน (อุทิศ) | |
| สัญลักษณ์ | กุญแจ, คนถูกตรึงกางเขนห้อยหัว | |
| องค์อุปถัมภ์ | ดูรายการ | |
| นักบุญ - ศาสนาคริสต์ | ||
| ซีโมนเปโตร Saint Peter Petrus, Episcopus Romanus |
|
|---|---|
 ซีโมนเปโตร |
|
| พระนามเดิม | Simon/Simeon |
| ขึ้นดำรงตำแหน่ง | ค.ศ. 30? |
| สิ้นสุดตำแหน่ง | ค.ศ. 64? |
| สมัยก่อนหน้า | ไม่มี |
| สมัยถัดไป | สมเด็จพระสันตะปาปาลินุส |
| เกิด | ไม่ทราบ เบทไซดา |
| สิ้นพระชนม์ | ประมาณ ค.ศ. 64 โรม, ปัจจุบันอยู่ในอิตาลี |
ซีโมนเปโตร[1][2] (กรีก: Σιμων Πέτρος ซีมอน เปโตฺรส) หรืออัครทูตเปโตร (กรีก: Απόστολος Πέτρος อะโปสโตโลส เปโตฺรส) ชาวคาทอลิกเรียกว่านักบุญเปโตร[3] (Saint Peter) เดิมชื่อซีโมน เป็นชาวประมงคนหนึ่งของตำบลเบทไซดา (ลก. 5:3 ;ยน.1:44) แต่ว่าต่อมาได้ย้ายมาตั้งหลักแหล่งที่เมืองคาร์เปอร์นาอุม (มก. 1: 21.29) นักบุญอันดรูว์ น้องชายของท่านได้เป็นคนแนะนำให้ท่านติดตามพระเยซู (ยน. 1:42) และอาจเป็นนักบุญยอห์นผู้ให้รับบัพติศมาที่ได้เป็นผู้ตระเตรียมจิตใจของท่านสำหรับการพบปะครั้งสำคัญของท่านกับพระเยซู
พระเยซูทรงได้เปลี่ยนชื่อท่านใหม่ว่าเปโตร ซึ่งแปลว่า "ศิลา" (มธ. 16 : 17-19) ครั้งหนึ่งพระเยซูตรัสถามท่านว่า "ท่านคิดว่าเราเป็นใคร" และเปโตรได้ทูลว่า "พระองค์คือพระคริสตพระบุตรของพระเป็นเจ้า" พระเยซูจึงตรัสว่า "เราจะตั้งท่านเป็นหัวหน้าแทนเรา ทั้งจะมอบกุญแจอาณาจักรสวรรค์" (มธ. 16 : 15-19) สัญลักษณ์ที่เห็นเด่นชัดในภาพคือ มือของท่านมีลูกกุญแจ
นักบุญเปโตรเป็นพยานบุคคลชุดแรกผู้หนึ่งที่ได้แลเห็นพระคูหาว่างเปล่าของพระอาจารย์ (ยน. 20:6) และได้รับการประจักษ์มาขององค์พระเยซูเจ้าผู้ทรงกลับคืนชีพ (ลก. 23:34)
หลังจากที่พระเยซูเจ้าได้เสด็จขึ้นสวรรค์แล้ว ท่านก็ทำหน้าที่เป็นผู้นำบรรดาคริสตชน (กจ. 1: 15 ; 15:7) ได้กล่าวสรุปข่าวดี (พระวรสาร) (กจ. 2:14-41) และท่านเองเป็นคนแรกที่เห็นความจำเป็นที่จะต้องเปิดคริสตจักรไปสู่พวกคนต่างชาติ (กจ.10-11) ภารกิจด้านวิญญาณที่ได้รับมอบหมายมิใช่ว่าจะช่วยให้ท่านหมดจากสภาพของความเป็นคนหรือจากข้อบกพร่องต่าง ๆ ทางอารมณ์ก็หาไม่ (มธ.10: 41 ; 14:26,66-72; ยน. 13: 6;18:10; มธ. 14: 29-31) เปาโลอัครทูตเองก็มิได้ลังเลใจแต่อย่างใดที่จะพูดจาต่อว่าท่านเวลาที่พบกันที่เมืองแอนติออก (กจ.15; กท. 2:11-14) เพื่อเชิญชวนท่านว่าไม่ต้องปฏิบัติตามแบบของพวกยิว ในเรื่องนี้รู้สึกว่านักบุญเปโตร ยังตัดสินใจช้าและยังถือว่ากลุ่มคริสตชนซึ่งเดิมทีเป็นคนต่างศาสนาก็ยังด้อยกว่าหรือเป็นรองกลุ่มคริสตชนที่เดิมทีเป็นชาวยิว (กจ. 6: 1-2) ต่อเมื่อนักบุญเปโตรได้มาที่กรุงโรม เมื่อนั้นแหละท่านจึงจะได้กลายเป็นอัครทูตของทุกๆ คน และได้ทำหน้าที่ของท่านอย่างครบถ้วนคือเป็น "ศิลาหัวมุม" ของคริสจักรของพระเยซูโดยรวมชาวยิวและคนต่างศาสนาให้เข้ามาอยู่ภายในอาคารเดียวกัน และท่านได้ประทับตราภารกิจหน้าที่นี้ด้วยการหลั่งโลหิตของท่านตามแบบพระอาจารย์ คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่าท่านเป็นพระสันตะปาปาองค์แรก ท่านได้ถูกจับตรึงกางเขน และท่านได้ขอร้องให้เอาศีรษะทิ่มลงหิน โดยกล่าวว่าท่านไม่สมควรที่จะตายในลักษณะเดียวกับพระเยซูผู้เป็นพระอาจารย์
อ้างอิง [แก้]
- ^ 2 เปโตร 1:1
- ^ ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 3, ราชบัณฑิตยสถาน, 2552, หน้า 59
- ^ ประวัตินักบุญตลอดปี:นักบุญเปโตร. เขตมิสซังกรุงเทพฯ
ดูเพิ่ม [แก้]
| สมัยก่อนหน้า | ซีโมนเปโตร | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| — |  |
 พระสันตะปาปา (ค.ศ. 30 – ค.ศ. 67) |
 |
สมเด็จพระสันตะปาปาลินุส |
|
|||||
