นกกาน้ำใหญ่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นกกาน้ำใหญ่
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Aves
อันดับ: Pelecaniformes
วงศ์: Phalacrocoracidae
สกุล: Phalacrocorax
สปีชีส์: P. carbo
ชื่อทวินาม
Phalacrocorax carbo
(Linnaeus, 1758)

นกกาน้ำใหญ่ (อังกฤษ: Great cormorant, Great black cormorant, Black cormorant, Black shag; ชื่อวิทยาศาสตร์: Phalacrocorax carbo) เป็นนกในวงศ์นกกาน้ำ (Phalacrocoracidae) กระจายพันธุ์ในโลกเก่าและชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของทวีปอเมริกาเหนือ

ลักษณะ[แก้]

นกกาน้ำใหญ่เป็นนกขนาดใหญ่สีดำ มีหลายขนาดตามแต่แหล่งการกระจายพันธุ์ หนัก 1.5[2] ถึง 5.3 กิโลกรัม[3] ซี่งโดยทั่วไปแล้วหนัก 2.6 ถึง 3.7 กิโลกรัม[4] ยาว 70 ถึง 102 เซนติเมตร ช่วงปีกกว้าง 121 ถึง 160 เซนติเมตร หางยาว ปากสีน้ำตาลอมเหลือง ตาสีฟ้า หน้าสีเหลือง ขนที่ท้ายทอยเป็นสันแหลม มีถุงคออยู่ระหว่างโคนปากกับคอหอย ด้านหน้าสีเหลือง ด้านหลังสีเทา นกโตเต็มวัยมีแต้มสีขาวที่ต้นขาในฤดูผสมพันธุ์

พฤติกรรม[แก้]

มีการอยู่รวมกันเป็นฝูง ดำน้ำและว่ายน้ำจับปลากินได้คล่องแคล่วมาก แต่เมื่อขึ้นมาแล้วต้องกางปีกเพื่อผึ่งให้แห้ง เนื่องจากในขนไม่มีน้ำมันเคลือบเหมือนนกเป็ดน้ำ ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง[5]

อ้างอิง[แก้]

  • Sibley, C. G., & Monroe, B. L. (1990). Distribution and taxonomy of birds of the world. New Haven CT: Yale University Press.
  • Ian Sinclair, Phil Hockey and Warwick Tarboton, SASOL Birds of Southern Africa (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]