จาตุมหาราชิกา
จาตุมหาราชิกา (บาลี: Cātummahārājika, จาตุมฺมหาราชิก; สันสกฤต: Cāturmahārājikakāyika, จาตุรฺมหาราชิกกายิก) เป็นชื่อสวรรค์ชั้นที่ 1 ตามความเชื่อในพุทธศาสนา และเป็นสวรรค์ชั้นที่ต่ำที่สุดในฉกามาพจรสวรรค์ 6 ชั้น (จัดอยู่ในกามภูมิตามคติไตรภูมิ) เรียกสั้น ๆ ว่า ชั้นจาตุม ก็มี มีที่ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาพระสุเมรุ
จาตุมหาราชิกา โดยศัพท์แปลว่า "แห่งมหาราชทั้งสี่" เมื่อแปลแบบเอาความจึงหมายถึง "แดนเป็นที่อยู่ของท้าวมหาราชทั้งสี่" หรือ "อาณาจักรของท้าวมหาราช 4 องค์" กล่าวคือ สวรรค์ชั้นนี้เป็นดินแดนที่จอมเทพ 4 องค์ผู้รักษาคุ้มครองโลกใน 4 ทิศ ซึ่งเรียกว่า ท้าวโลกบาล ท้าวจตุโลกบาล หรือ ท้าวจาตุมหาราช ปกครองอยู่องค์ละทิศ
เทวดาชั้นจาตุมหาราชิกามีอายุ 500 ปีทิพย์ (30 วันเป็น 1 เดือน 12 เดือนเป็น 1 ปี) โดย 1 วันและ 1 คืนของสวรรค์ชั้นนี้ เท่ากับ 50 ปีของโลกมนุษย์[1] คำนวณเป็นปีโลกมนุษย์ได้ 9,000,000 ปีโลกมนุษย์ (บางแห่งกล่าวว่าเท่ากับ 90,000 ปีโลกมนุษย์)
จาตุมหาราชผู้ปกครองสวรรค์ [แก้]
ชื่อเรียกโดยรวมของจาตุมหาราชในภาษาต่างๆ ปรากฏดังตารางแสดงเบื้องล่าง
| ภาษา | รูปอักษร | คำอ่าน/รูปปริวรรต | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ภาษาสันสกฤต | चतुर्महाराज | จตุรฺมหาราช | มหาราชทั้งสี่ |
| लोकपाल | โลกปาล | ผู้คุ้มครองโลก | |
| ภาษาพม่า | စတုလောကပါလ စတုမဟာရာဇ်နတ် |
IPA: [sətṵ lɔ́ka̰ pàla̰] IPA: [sətṵ məhà ɹɪʔ naʔ] |
จตุโลกบาล (สี่ผู้คุ้มครองโลก) จตุมหาราชนัต (นัตสี่มหาราช) |
| ภาษาจีน | 天王 | เทียนหวัง | ราชาสวรรค์ |
| 四天王 | ซื่อเทียนหวัง | สี่ราชาสวรรค์ | |
| 四大天王 | ซื่อต้าเทียนหวัง | สี่มหาราชแห่งสวรรค์ | |
| ภาษาเกาหลี | 천왕 | ชอนวาง | ราชาสวรรค์ |
| 사천왕 | ซาชอนวาง | สี่ราชาสวรรค์ | |
| ภาษาญี่ปุ่น | 四天王 | ชิเท็นโน | สี่ราชาสวรรค์ |
| ภาษาเวียดนาม | 四天王 Tứ Thiên Vương |
ตื่อเทียนเวือง | สี่ราชาสวรรค์ |
| ภาษาทิเบต | rgyal chen bzhi | สี่มหาราช | |
| ภาษามองโกล | Махаранз | maharanja | (สี่) มหาราช |
|
ส่วนหนึ่งของ |
|
| ศาสดา | |
| จุดมุ่งหมาย | |
| นิพพาน | |
| ไตรรัตน์ | |
| ความเชื่อและการปฏิบัติ | |
| ศีล (ศีลห้า) · ธรรม (เบญจธรรม) สมถะ · วิปัสสนา บทสวดมนต์และพระคาถา |
|
| คัมภีร์และหนังสือ | |
| พระไตรปิฎก พระวินัยปิฎก · พระสุตตันตปิฎก · พระอภิธรรมปิฎก |
|
| หลักธรรมที่น่าสนใจ | |
| ไตรลักษณ์ อริยสัจ ๔ · มรรค ๘ · อิทัปปัจจยตา |
|
| นิกาย | |
| เถรวาท · อาจริยวาท (มหายาน) · วัชรยาน · เซน | |
| สังคมศาสนาพุทธ | |
| ปฏิทิน · บุคคล · วันสำคัญ · ศาสนสถาน · วัตถุมงคล | |
| การจาริกแสวงบุญ | |
| พุทธสังเวชนียสถาน · การแสวงบุญในพุทธภูมิ |
|
| ดูเพิ่มเติม | |
| อภิธานศัพท์ศาสนาพุทธ หมวดหมู่ศาสนาพุทธ |
|
จาตุมหาราชแต่ละองค์ได้แก่
- ท้าวธตรัฐ รักษาโลกด้านทิศตะวันออก ทำหน้าที่ปกครองเทวดา 3 จำพวกได้แก่ กุมภัณฑ์ วิทยาธร คนธรรพ์
- ท้าววิรุฬหก รักษาโลกด้านทิศใต้ ทำหน้าที่ปกครอง ครุฑ
- ท้าววิรูปักษ์ รักษาโลกด้านทิศตะวันตก ทำหน้าที่ปกครอง นาค
- ท้าวกุเวร รักษาโลกด้านทิศเหนือ ทำหน้าที่ปกครอง ยักษ์ ท้าวกุเวรมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ท้าวเวสวัณ หรือ ท้าวเวสสุวรรณ
ในภาษาต่างๆ เรียกชื่อของเทพทั้งสี่องค์ดังนี้
| ภาษาสันสกฤต | वैश्रवण (कुबेर) ไวศฺรวณ (กุเพร) |
विरूढक วิรูฒก |
धृतराष्ट्र ธฤตราษฺฏฺร |
विरूपाक्ष วิรูปากฺษ |
| ภาษาบาลี | वेस्सवण (कुवेर) เวสฺสวณ (กุเวร) |
विरूळ्हक วิรูฬฺหก |
धतरट्ठ ธตรฏฺฐ |
विरूपक्ख วิรูปกฺข |
| ความหมาย | ผู้สดับในสรรพสิ่ง | He who enlarges | ผู้ธำรงรัฐ | ผู้แลเห็นสรรพสิ่ง |
| ผู้พิทักษ์ขุมทรัพย์ | ผู้ดูแลแผ่นดิน | |||
| ภาษาพม่า | ကုဝေရ | ဝိရဠက | ဓတရဌ | ဝိရုပက္ခ |
| ภาษาจีน | 多聞天王 / 多闻天王 ตัวเหวินเทียนหวัง |
增長天王 / 增长天王 เจิงจ่างเทียนหวัง |
持國天王 / 持国天王 ฉือกั๋วเทียนหวัง |
廣目天王 / 广目天王 กว่างมู่เทียนหวัง |
| 毗沙門天 / 毗沙门天 | 留博叉天 / 留博叉天 | 多羅吒天 / 多罗吒天 | 毗琉璃天 / 毗琉璃天 | |
| ภาษาเกาหลี | 다문천왕 ดามุนชอนวาง |
증장천왕 จึงจางชอนวาง |
지국천왕 จีกุกชอนวาง |
광목천왕 กวางมกชอนวาง |
| ภาษาญี่ปุ่น | 多聞天 (毘沙門天) ทะมงเท็น (บิชะมงเท็น) |
増長天 โซโจเท็น, โซโชเท็น |
持国天 / 治国天 จิโกะกุเท็น |
広目天 โคโมะกุเท็น |
| ภาษาเวียดนาม | Đa Văn Thiên | Tăng Trưởng Thiên | Trì Quốc Thiên | Quảng Mộc Thiên |
| ภาษาทิเบต | rnam.thos.sras (Namthöse) | 'phags.skyes.po (Phakyepo) | yul.'khor.srung (Yülkhorsung) | spyan.mi.bzang (Chenmizang) |
- รูปปั้นจตุโลกบาล วัดจิโกจิ, ทะคะซะโง, จังหวัดเฮียวโงะ, ญี่ปุ่น
อ้างอิง [แก้]
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Four Heavenly Kings |
- ^ อุโปสถสูตร หน้า 195 เล่มที่ 20 พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย
- พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
- Chaudhuri, Saroj Kumar. Hindu Gods and Goddesses in Japan. New Delhi: Vedams eBooks (P) Ltd., 2003. ISBN 8179360091.
- Nakamura, Hajime. Japan and Indian Asia: Their Cultural Relations in the Past and Present. Calcutta: Firma K.L. Mukhopadhyay, 1961. Pp. 1–31.
- Potter, Karl H., ed. The Encyclopedia of Indian Philosophies, volume 9. Delhi: Motilal Banarsidass, 1970–. ISBN 8120819683, ISBN 8120803078 (set).
- Thakur, Upendra. India and Japan: A Study in Interaction During 5th cent.–14th cent. A.D.. New Delhi: Abhinav Publications, 1992. ISBN 8170172896. Pp. 27–41.
|
||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||