ทิวเขาผีปันน้ำ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แผนที่แสดงอาณาเขตของทิวเขาผีัปันน้ำ

ทิวเขาผีปันน้ำ หรือ เทือกเขาผีปันน้ำ (อังกฤษ: Phi Pan Nam Range) เป็นแนวทิวเขาขนาดใหญ่และสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย เป็นสันปันน้ำที่แบ่งน้ำไหลแยกกันไปสองทาง ทางหนึ่งไปสู่อ่าวเจ้าพระยาอีกทางหนึ่งไปสู่อ่าวแม่โขง เขาย่อย ๆ หลายทิวประกอบขึ้นเป็นทิวเขาผีปันน้ำของแม่น้ำปิง, วัง, ยม และน่าน ซึ่งเป็นแควของแม่น้ำเจ้าพระยา ทิวเขาทั้งทิวครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งหมดของตอนกลางของภาคเหนือในทิศทางตะวันออกเฉียงเหนือ ทางตะวันตกของทิวเขานี้เป็นทิวเขา ซึ่งเรียงตัวกันตามแนวเส้นแวง ยอดเขาที่สำคัญคือ ดอยขุนออน, ดอยผาโจ้, ดอยผีัปันน้ำ, ภูชี้ฟ้า[1] และดอยขุนตาล เป็นภูเขาหินแกรนิต ซึ่งตั้งขวางเส้นทางรถไฟสายเหนือ ทำให้ต้องเจาะลอดสันเขาทางใต้ของทิวเขานี้ เป็นอุโมงค์ขุนตาล ในปี พ.ศ. 2450 และเสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2461 โดยมี ดอยหลวง เป็นดอยเขาที่สูงที่สุด ด้วยความสูง 1,694 เมตร (5,558 ฟุต) ในเขตจังหวัดพะเยา, เชียงราย และลำปาง[2][3]

ทิวเขาผีปันน้ำเริ่มจากทิวเขาแดนลาว ตอนแบ่งเขตแดนประเทศไทยกับประเทศพม่า เริ่มจากทางทิศตะวันออกของช่องกิ่วผาวอก ห่าง 2 กิโลเมตร เป็นทิวยาวไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ผ่านถนนสายเชียงใหม่-ฝาง ตรงที่สูงที่สุดในถนนสายนี้ เรียกว่า "ปางหัวโต" รวมความยาวทิวเขาผีปันน้ำทั้งสิ้น 412 กิโลเมตร[4]

มุมมองที่กว๊านพะเยา เห็นทิวเขาผีปันน้ำอยู่เป็นฉากหลัง

อ้างอิง[แก้]

  1. ภูชี้ฟ้า ดอยผาตั้ง (Phu chi fa & Doi pha tang) (Thai)
  2. อุทยานแห่งชาติ จากธรรมชาติสู่เขตอนุรักษ์, สำนักอุทยานแห่งชาติ, กรุงเทพฯ, 2545, 48
  3. อุโมงค์รถไฟถ้ำขุนตาน จากเว็บไซต์สำนักงานสรรพากรพื้นที่ลำพูน]
  4. ผีปันน้ำ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 18°48′00″N 99°50′30″E / 18.8°N 99.8417°E / 18.8; 99.8417