ทางหลวงสายเอเชีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แผนที่ทางหลวงสายเอเชีย
ป้ายทางหลวงเอเชียสาย 2 ที่จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย
ป้ายทางหลวงสายเอเชีย ป้ายนี้ใช้ในทางหลวงเอเชียสาย 18

ทางหลวงสายเอเชีย (อังกฤษ: Asian Highway) หรือย่อเป็น AH เป็นโครงการความร่วมมือระหว่างประเทศในทวีปเอเชียและยุโรป และคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (เอสแคป) สหประชาชาติ เพื่อปรับปรุงระบบทางหลวงในเอเชีย เป็นหนึ่งในสามเสาหลักของโครงการการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งทางบกของทวีปเอเชีย อนุมัติโดยคณะกรรมการเอสแคป ในการประชุมครั้งที่ 48 ในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งประกอบไปด้วย ถนนสายเอเชีย รถไฟสายทรานส์เอเชีย (TAR) และการอำนวยความสะดวกของโครงการการขนส่งทางบก

ข้อตกลงได้รับการลงนามโดยประเทศต่าง ๆ รวม 32 ประเทศ เพื่อให้ทางหลวงมีเส้นทางเชื่อมต่อกันข้ามทวีป รวมถึงเชื่อมต่อกับทวีปยุโรปอีกด้วย บางประเทศมีส่วนร่วมในโครงการทางหลวง ได้แก่ อินเดีย ศรีลังกา ปากีสถาน จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และบังกลาเทศ[1] ส่วนใหญ่ของเงินทุนมาจากประเทศในเอเชียที่มีความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ เช่น ญี่ปุ่น อินเดีย และจีน ตลอดจนหน่วยงานระหว่างประเทศ เช่น ธนาคารพัฒนาเอเชีย

โครงการนี้มีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มการใช้งานของทางหลวงที่มีอยู่ในทวีป แทนที่จะก่อสร้างทางหลวงสายใหม่ ยกเว้นในกรณีที่เส้นทางขาดหายไปในโครงข่าย ทำให้จำเป็นต้องมีการดำเนินการก่อสร้าง โดยในปัจจุบัน ทางหลวงสายเอเชียที่สร้างเสร็จและใช้การได้แล้วมีประมาณร้อยละ 80 ส่วนเส้นทางที่ยังใช้ไม่ได้ เช่น เส้นทางจากไทยผ่านพม่า และจากบังกลาเทศผ่านเนปาล ถ้าหากเส้นทางสายเอเชียสำเร็จเรียบร้อยตามโครงการที่เอสแคปได้วางไว้ ประชาชนในประเทศต่าง ๆ ก็จะสามารถเดินทางโดยรถยนต์ผ่านประเทศในเอเชีย และสามารถเข้าถึงประเทศในทวีปยุโรปได้

หมายเลขและป้ายสัญลักษณ์[แก้]

รหัสหมายเลขทางหลวงขึ้นต้นด้วย "AH" มาจากคำว่า "ทางหลวงสายเอเชีย" และตามด้วยตัวเลขหนึ่งถึงสามตัว[2] ทางหลวงหมายเลขหนึ่งตัวตั้งแต่ 1 ถึง 9 กำหนดใช้ในทางหลวงเอเชียสายหลัก ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างภูมิภาคในทวีป[2] หมายเลขสองและสามหลักกำหนดใช้ในเส้นทางภายในภูมิภาค รวมทั้งเชื่อมต่อระหว่างภูมิภาคที่ใกล้เคียง และทางหลวงที่มีอยู่ในประเทศสมาชิก[2] รหัสหมายเลขจะแสดงด้วยอักษรละตินและตัวเลขฮินดู-อารบิก และสามารถใช้ป้ายนี้ควบคู่กับป้ายหมายเลขทางหลวงที่มีอยู่แล้วในประเทศ เหมือนกับระบบทางหลวงยุโรป[2]

รูปแบบป้ายในปัจจุบันยังไม่ได้เป็นมาตรฐาน มีเพียงแต่ตัวอักษรและตัวเลขที่อยู่ในสีขาวหรือสีดำ แต่สีป้าย รูปร่าง และขนาดของป้ายมีหลากหลายลักษณะ ดังตัวอย่างที่ใช้กันทั่วไปจะใช้ป้ายสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินกับตัวอักษรสีขาว (คล้ายกันกับป้ายทางหลวงออโตบาห์นของเยอรมนี) ส่วนรูปแบบอื่น ๆ เช่น ตัวอักษรขาวบนป้ายสีเขียว หรือตัวอักษรดำบนป้ายสีขาว[1][3][2]

รายชื่อเส้นทาง[แก้]

สายประธาน[แก้]

ทางหลวงเอเชียสายหลักที่มีเส้นทางข้ามทั้งทวีป กำหนดให้ใช้เลขหลักเดียว

ทางหลวง ระยะทาง
กิโลเมตร
รายละเอียด
AH1 20,557 เริ่มต้นจากโตเกียว, ญี่ปุ่น ถึงพรมแดนระหว่างตุรกีกับบัลแกเรีย (ร่วมกับ AH5)
AH2 13,177 เริ่มต้นจากเดนปาซาร์, อินโดนีเซีย ถึงเมรัก, อินโดนีเซีย และจากสิงคโปร์ ถึงโคสราวี, อิหร่าน
AH3 7,331 เริ่มต้นจากอูลัน-อูเด, รัสเซีย (จาก AH6) ถึงถังกู, จีน; และจากเซี่ยงไฮ้, จีน (จาก AH5) ถึงเชียงราย, ไทย และถึงเชียงตุง, พม่า (สิ้นสุดที่ AH2 ทั้งสองสาย)
AH4 6,024 เริ่มต้นจากโนโวซีบีสค์, รัสเซีย (จาก AH6) ถึงมองโกเลีย; และจาก อุรุมชี, จีน (จาก AH5) ถึงการาจี, ปากีสถาน (บรรจบ AH7)
AH5 10,380 เริ่มต้นจากเซี่ยงไฮ้, จีน (จาก AH3) ถึงพรมแดนระหว่างตุรกีกับบัลแกเรีย (ร่วมกับ AH1)
AH6 10,475 เริ่มต้นจากปูซาน, เกาหลีใต้ ถึงพรมแดนระหว่างรัสเซียกับเบลารุส
AH7 5,868 เริ่มต้นจากเยคาเตรินบุร์ก, รัสเซีย ถึงการาจี, ปากีสถาน (บรรจบ AH4)
AH8 4,718 เริ่มต้นจากพรมแดนระหว่างรัสเซียกับฟินแลนด์ ถึงบันดาร์อิหม่าม, อิหร่าน

สายเอเชียตะวันออกเฉียงใต้[แก้]

ทางหลวงสายเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กำหนดให้ใช้หมายเลข 10-29 และ 100-299

ทางหลวง ระยะทาง
กิโลเมตร
รายละเอียด
AH11 1,588 จากเวียงจันทน์, ลาว (จาก AH12) ถึงสีหนุวิลล์, กัมพูชา
AH12 1,195 จากนาเตย, ลาว (จาก AH3) ถึงบ้านหินกอง, ไทย (บรรจบ AH1)
AH13 730 จากเมืองไชย, ลาว (จาก AH12) ถึงนครสวรรค์, ไทย (บรรจบ AH1/AH2)
AH14 2,077 จากไฮฟอง, เวียดนาม ถึงมัณฑะเลย์, พม่า (บรรจบ AH1/AH2)
AH15 566 จากวิญ, เวียดนาม (จาก AH1) ถึงอุดรธานี, ไทย (บรรจบ AH12)
AH16 1,032 จากดองฮา, เวียดนาม (จาก AH1) ถึงตาก, ไทย (บรรจบ AH1/AH2)
AH18 1,042 จากหาดใหญ่, ไทย (จาก AH2) ถึง ยะโฮร์–สิงคโปร์คอสเวย์, มาเลเซีย
AH19 459 จากนครราชสีมา, ไทย (จาก AH12) ถึงกรุงเทพมหานคร, ไทย (บรรจบ AH2)
AH25 2,549 จากบันดาร์อาเจะห์, อินโดนีเซีย ถึงเมรัก อินโดนีเซีย (บรรจบ AH2)
AH26 3,517 จาก Laoag, ฟิลิปปินส์ ถึง Zamboanga, ฟิลิปปินส์

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Kamat, Rahul The Great Asian Highway, Project Monitor website, 31 January 2005. Retrieved 2009-05-05
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Newswire, Tourism Commission of the International Geographical Union website. Retrieved 2009-05-05;
  3. McCartan, Brian Roadblocks on the Great Asian Highway, Asia Times website, 23 January 2008. Retrieved 2009-05-05;