ถั่วงอก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ถั่วงอกชนิดต่าง ๆ

ถั่วงอก (อังกฤษ: Bean sprout) คือต้นถั่วที่มีรากงอกจากเมล็ดถั่วเขียว ถั่วดำ ถั่วเหลือง (ถั่วงอกหัวโต) หรือถั่วลันเตา (โต้วเหมี่ยว) ถือเป็นผักชนิดหนึ่ง ถั่วงอกมีคุณค่าทางอาหาร โปรตีน วิตามินบี วิตามินซี ใยอาหาร เหล็ก (1.6 กรัมต่อ 1 ถ้วยตวง) มีวิตามินและเกลือแร่สูง[1] นอกจากนี้ถั่วงอกยังมีแคลอรี่ต่ำอีกด้วย[2]

การใช้ประโยชน์[แก้]

ถั่วงอกใช้รับประทานควบคู่กับอาหารประเภทเส้นที่มีส่วนผสมของแป้งสาลี หรือแป้งข้าวจ้าว ที่ให้คาร์โบไฮเดรต (Di-Carbohydrate) สูง มีลักษณะเป็นพันธะสายยาว ที่เรียกว่า บะหมี่ ก๋วยเตี๋ยว เส้นหมี่ เส้นจันท์ เส้นเล็ก ซึ่งชาวจีนในอดีตนิยมนำมารับประทานควบคู่กับก๋วยเตี๋ยว เส้นหมี่ และเส้นจันท์มากกว่า เพราะคนแก่ชาวจีนที่อพยพตั้งรกรากในหลายประเทศในอดีตนั้น ไม่ค่อยมีฟันและเรี่ยวแรงที่จะเคียวเนื้อสัตว์[3] ปัจจุบันริเริ่มนำมาใช้รับประทานร่วมกับบะหมี่ ที่เรียกว่า "บะหมี่จับกัง" เพียงหนึ่งหยิบมือ

สรรพคุณทางยา[แก้]

มีสรรพคุณช่วยป้องกันมะเร็งลำไส้ และ มีเอนไซม์ที่มีส่วนช่วยในการกระตุ้นสารต่อต้านอนุมูลอิสระที่จำเป็นภายในร่างกาย ที่เรียกว่า "ตัวทำปฏิกิริยา" และมีส่วนช่วยลดระดับน้ำตาลในกระแสเลือด[1]

ข้อเสีย[แก้]

ถ้าหากรับประทานถั่วงอกในปริมาณที่มากเกินควร ในคราวละหลายๆครั้งประเภทเดียว ร่างกายจะเกิดภาวะอิดโรย,ผอมซูบ,เป็นลม,หมดสติ เพราะร่างกายจะเกิดการเผาผลาญพลังงานตลอดเวลาในผู้หญิงและผู้ชายบางกรุ๊ปเลือด ซึ่งเป็นปัจจัยให้เกิดภาวะระดับน้ำตาลในเลือดต่ำมากผิดปกติ อาจทำให้ถึงขั้นเสียชีวิตลงได้

ข้อควรระวัง[แก้]

ถั่วงอกในท้องตลาดอาจปนเปื้อนสารเร่งโต สารเร่งให้อ้วน สารฟอร์มาลิน และสารฟอกขาว ซึ่งเป็นสารต้องห้ามและเป็นโทษต่อร่างกาย โดยสารปนเปื้อนเหล่านี้มีผลกระทบต่อระบบทางเดินอาหาร ระบบประสาท และระบบหายใจ รวมถึงอาจเป็นสาเหตุของเนื้องอกและมะเร็งในอนาคตได้อีกด้วย[1][4]

อ้างอิง[แก้]