ตีรานด์ โล บลังค์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพหน้าปกนวนิยายฉบับแปลภาษาสเปนคาสตีลในปี ค.ศ. 1511

ดีรานด์ โล บลังค์ (คาตาลัน: Tirant lo Blanch; [tiˈɾand lo ˈβlaŋk]; ตีรานด์คนขาว) เป็นนวนิยายโรมานซ์โดยจัวโนด์ มาโตเรล อัศวินชาวชาวบาเลนเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1490 ที่แคว้นบาเลนเซีย เป็นหนึ่งในวรรณกรรมภาษาคาตาลันที่มีชื่อเสียงในยุคกลาง ซึ่งมีอิทธิพลต่อวรรณกรรมตะวันตกในยุคต่อมา รวมไปถึงงานเขียนของมีเกล เด เซร์บันเตส ผู้เขียนเรื่อง ดอนกิโฆเต้

นวนิยายกล่าวถึงการผจญภัยของตีรานด์ โล บลังค์ อัศวินจากแคว้นเบรอตาญ ผู้ได้รับการร้องขอจากจักรพรรดิแห่งไบแซนไทน์ให้เป็นแม่ทัพต่อสู้กับกองทัพเติร์กจากอาณาจักรออตโตมัน ที่กำลังรุกรานกรุงคอนสแตนติโนเปิล ตีรานด์มีความรักกับคาร์เมซินา ธิดาของจักรพรรดิ โดยผู้เขียนดัดแปลงมาจากเรื่องราวของโรเจอร์ เดอ ฟลอร์ (ค.ศ. 1267–1305) อัศวินเทมปลาร์ชาวอิตาลีในสงครามครูเสดครั้งสุดท้าย และเรื่องราวการต่อสู้กับสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งนำไปสู่การเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 แต่ดัดแปลงให้ไบแซนไทน์เป็นฝ่ายชนะ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]