รายชื่อตัวละครในสแลมดังก์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ตัวละครในสแลมดังก์)

ตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องสแลมดังก์

ตัวละครหลัก[แก้]

ทีมโชโฮคุ[แก้]

ซากุรางิ ฮานามิจิ 
ซากุรางิ ฮานามิจิ (ญี่ปุ่น: 桜木花道 Sakuragi Hanamichi ?) ซากุรางิ เป็นพระเอกของเรื่อง เป็นตัวเดินเรื่องโดยตลอด เริ่มเล่นบาสเกตบอลเพราะตกหลุมรัก อาคางิ ฮารุโกะ ด้วยพรสวรรค์และความพยายามของตัวเองทำให้ซากุรางิมีความสามารถเพิ่มขึ้น อย่างรวดเร็วโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัว และยังเป็นกำลังสำคัญให้ทีมบาสเกตบอลโรงเรียนโชโฮคุโดยการฝึกเล่นบาสไม่กี่เดือน พรสวรรค์อย่างแรกที่ตัวซากุรางิค้นพบคือการรีบาวด์ และการเลย์อัพชูต และสุดท้ายคือการดังก์อันทรงพลัง นอกจากนี้ยังมีจุดเด่นอีกจุดหนึ่งก็คือ "ความสามารถในการชักนำทีม" ซากุรางิ ได้รับการฝึกฝนและคำแนะนำจากโค้ชอันไซ รุ่นพี่อายาโกะและอาคางิ ทั้งการฝึกพื้นฐานการเลี้ยงลูก เลย์อัพ และลูกชู้ตพื้นฐาน ( ฝึกชู้ต 20,000 ลูก ) ทำให้เขาได้แสดงผลของการฝึกซ้อมอย่างหนักออกมาโดยการทำคะแนนสำคัญ เอาชนะโรงเรียนเทคโนซังโนในการแข่งระดับประเทศ
  • วันเกิด : 1 เมษายน
  • สูง 189.2 ซม./หนัก 83 กก.
  • ตำแหน่ง : เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด
  • หมายเลข : 10
  • อยู่ปี 1
  • คำพูดประจำตัว : ฉันมันอัจฉริยะ !
  • คุณสมบัติพิเศษ : มีทั้งพละกำลัง และความอึด ส่วนด้านการต่อยตีก็ไม่แพ้ใคร
  • ฉายา : ไอ้หัวแดง,อัจฉริยะซากุระงิ,บาสเก็ตแมน
รุคาว่า คาเอเดะ 
รุคาว่า คาเอเดะ (ญี่ปุ่น: 流川 楓 Rukawa Kaede ?) เข้ามาเรียนที่โรงเรียนโชโฮคุเพราะเหตุผลที่ว่า โรงเรียนนี้ใกล้บ้านทั้งๆที่มีโรงเรียนหลายโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทางบาสเกตบอลเชิญให้ไปเล่น ก็ไม่ไปเล่นให้เพราะโรงเรียนอื่นไกลบ้าน เป็นคนเงียบๆ แต่มีฝีมือการเล่นบาสเกตบอลอยู่ในระดับมือต้นๆ ของมัธยมปลาย เป็นคนที่ ซากุรางิ ฮานามิจิ ตั้งเป้าไว้ว่าเป็นคู่แข่งอันดับหนึ่ง ทั้งการเล่นบาสเกตบอลและเรื่องของความรัก นอกจากนี้รุคาว่ามีความสามารถพิเศษคือสามารถหลับได้ทุกเวลา แม้กระทั่งขณะขี่จักรยาน มีนิสัยส่วนตัวคือเกลียดความพ่ายแพ้ รุคาว่านั้นเห็น เซนโด เป็นคู่แข่งมาตลอดเนื่องจากเคยพ่ายแพ้ให้กับเซนโดเมื่อตอนแข่งอุ่นเครื่อง หากพูดถึงเรื่องการพัฒนา รุคาว่าถือว่ามีการพัฒนาฝีมือไปไกลมาก เล่นได้ทั้งวงนอกและวงใน การเลี้ยงบอลก็ไม่เป็นรองใคร ชู้ต 3 คะแนนก็แม่นยำ ภายหลังได้รับการบอกกล่าวเป็นนัยๆจากเซนโดถึงเรื่องที่ตัวเขานั้นยังใช้ พรสวรรค์ที่มีอยู่ออกมาไม่หมด ซึ่งก็คือเรื่องของการส่งที่เฉียบขาด เพราะก่อนหน้านี้ รุคาว่าเล่นบาสโดยอาศัยฝีมือการลุยเดี่ยวมาโดยตลอด และวิธีนั้นก็ได้ผลเสมอมา จนกระทั่งได้พบกับ ซาวาคิตะ ซึ่งเป็นนักบาสฝีมือฉกาจ รุคาว่าไม่สามารถผ่านซาวาคิตะไปได้ เขาจึงจำเป็นต้องละทิ้งความภูมิใจบางอย่างไปเพื่อเติมเต็มสิ่งที่เขายังขาด อยู่ซึ่งก็คือการผ่านบอลนั่นเอง ซึ่งก็หมายความว่าหลังจากเสร็จสิ้นการแข่งขันระดับประเทศครั้งนี้ รุคาว่าจะกลายเป็นนักบาสที่สมบูรณ์แบบ
  • วันเกิด : 1 มกราคม
  • สูง 187 ซม./หนัก 75 กก.
  • ตำแหน่ง : สมอลฟอร์เวิร์ด
  • หมายเลข : 11
  • อยู่ปี 1
  • ได้รับรางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมประจำเขตคานาคาวะ
  • ติดทีมชาติญี่ปุ่นชุดเยาวชน
  • ฉายา : หมาจิ้งจอก
อาคางิ ทาเคโนริ 
อาคางิ ทาเคโนริ (ญี่ปุ่น: 赤木剛憲 Akagi Takenori ?) เป็นกัปตันทีมบาสเกตบอลโชโฮคุ และเป็นพี่ของ ฮารุโกะ ซากุรางิ ได้ตั้งฉายากอริลลาไว้ให้เพราะหน้าตาคล้ายกับลิงกอริลา โดยอาคางิได้มีความฝันที่ว่าต้องเข้าไปแข่งบาสเกตบอลระดับประเทศให้จงได้ เขาตั้งใจฝึกซ้อมอย่างหนักและก้าวขึ้นมาเป็นผู้เล่นตำแหน่ง เซ็นเตอร์อันดับหนึ่งของจังหวัดคานางาวะ อาคางิเป็นคนฝึกซ้อมและสอนบาสเกตบอลให้ซากุรางิ ฮานามิจิ ตลอดเวลาและมีส่วนทำให้พรสวรรค์ทางการ รีบาวด์ของซากุรางิ เกิดขึ้น ท่าประจำตัวของอาคางิคือการกระโดดปัดลูกชู้ตจากคู่แข่ง ซึ่งทรงพลังอย่างมาก ซากุรางิเรียกท่านี้ว่าท่าตีแมลงวัน
มิยางิ เรียวตะ 
มิยางิ เรียวตะ (ญี่ปุ่น: 宮城リョータ Miyagi Ryōta ?) เป็นการ์ดจ่ายความเร็วสูงของทีมโรงเรียนโชโฮคุ เป็นตัวเคลื่อนเกมในการแข่งขัน ขยันวิ่งมากแต่มีจุดอ่อนอยู่ที่การชูตไกลที่ไม่ค่อยจะลงซักเท่าไหร่ มิยางิมีจุดเด่นที่ความเร็วแต่แล้วมิยางิก็ยังไม่ไปไม่ถึงระดับที่เรียกว่าพอยต์การ์ด อันดับหนึ่งของจังหวัดคานางาวะเพราะในจังหวัดคานางาวะมี มาคิ ชินอิจิ อยู่ แต่เมื่อพ้นการแข่งขันระดับประเทศภาคฤดูร้อนไปแล้ว อาคางิ ทาเคโนริ กัปตันทีมโชโฮคุก็ลาออกและยกตำแหน่งกัปตันให้แก่มิยางิเพื่อนสู้ศึกการแข่งขันฤดูหนาวต่อไป
มิสึอิ ฮิซาชิ 
มิสึอิ ฮิซาชิ (ญี่ปุ่น: 三井 寿 Mitsui Hisashi ?) ผู้เล่นทรงคุณค่า ในระดับมัธยมต้น ก่อนย้ายมาเรียนในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนโชโฮคุเพราะโรงเรียนโชโฮคุมีทีมบาสเกตบอลที่อาจารย์อันไซฝึกสอนอยู่ และมิสึอิก็เคารพอาจารย์อันไซอย่างมาก โดยในการเข้าทีมปีแรกนั้นได้พบกับอาคางิ ทาเคโนริซึ่งตอนนั้นยังเป็นผู้เล่นไม่มีชื่ออยู่ แต่แล้วมิสึอิก็ได้รับบาดเจ็บจนตนเองคิดว่าจะกลับมาลงเล่นไม่ได้แล้ว อีกทั้งในขณะซ้อมทีมยังแพ้ให้แก่อาคางิและเกิดอาการเจ็บเข่ากำเริบ จึงได้หันหลังให้วงการบาสเกตบอลไป และได้ไปเข้ากลุ่มกับนักเลงในเมือง และกลับไปก่อกวนทีมบาสโชโฮคุ แต่แล้วมิสึอิก็กลับใจพยามยามรักษาเข่าให้หายและกลับมาเล่นบาสอีกครั้งเพราะได้อาจารย์อันไซสั่งสอนอีกครั้งในระหว่างการชกต่อยกับ ซากุรางิ มิยางิ และรุคาว่า จุดเด่นของมิสึอิคือการชูตลูกในระยะไกล 3 คะแนนเพราะการเลิกเล่นบาสเกตบอลไปนานทำให้ฝีมือต่างๆไม่เหมือนเดิม แต่การกระโดดชูตลูก 3 คะแนนยังเหมือนเดิมอยู่เลยทำจุดเด่นให้เป็นจุดแข็งในสถานะการณ์เฉพาะหน้าจุดอ่อนของมิสึอิคือ หมดแรงเร็วมากเพราะการไปเป็นนักเลงอยู่ช่วงหนึ่งไม่ได้ฝึกซ้อมเล่นบาสเกตบอลอย่างต่อเนื่องทำให้เรี่ยวแรงหายไปหมด
โคกุเระ คิมิโนบุ 
โคกุเระ คิมิโนบุ (ญี่ปุ่น: 木暮公延 Kogure Kiminobu ?) เป็นรองกัปตันทีมโชโฮคุ มีบทบาทในการช่วยดูแลทีมแทนอาคางิ และตั้งแต่ที่ซากุรางิ และรุคาว่า เข้ามาในทีม เขาก็กลายมาเป็นตัวสำรองตลอด นอกจากนี้เขายังเป็นเพื่อนสนิทของอาคางิและมิซึอิ

อาคางิและโคงุเระเป็นเพื่อนร่วมทีมมาตั้งแต่ตอนมัธยมต้น ตอนแรกๆโคงุเระเริ่มเล่นบาสเพราะอยากแข็งแกร่งขึ้นแต่เขาก็หลงรักบาสจริงๆตั้งแต่เขาได้ร่วมเล่นกับอาคางิ เขาและอาคางิ มีเพียง 2 คนที่อยู่ในทีมมา 3 ปี ในขณะที่มิซึอิออกจากชมรมระหว่างช่วงปีหนึ่ง และคนอื่นๆก็ออกจากทีมเพราะการเข้มงวดและการฝึกวินัยของอาคางิที่มากเกินไป โคงุเระพยายามที่จะนำความสามารถในตัวของซากุรางิออกมาอยู่เสมอ เขาเป็นที่คนอ่อนโยน เอาใจใส่และเป็นมิตรอยู่เสมอ และแทบจะไม่มีใครเคยเห็นเวลาเขาถอดแว่นเลย ( ซากุรางิเรียกเขาว่า " เมงาเนะคุง (Megane-kun) " ซึ่งแปลว่าชายที่สวมใส่แว่นตา ) อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงเวลาจำเป็นเขาก็จะแสดงให้เห็นถึงความโดดเด่น เจตตานุภาพ และเปิดเผยความโหดร้าย อย่างเช่น ตอนที่เขาหวาดกลัวเต็มที่หลังจากถูกตบถึงสองครั้งและถูกดูถูกอย่างโหดร้ายและขมขื่นจากมิซึอิระหว่างการต่อสู้ในโรงยิม ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นตัวสำรองแต่เมื่อถึงเวลาต้องแข่ง เขาก็จะดึงประสบการ์ณและความสามารถทั้งหมดออกมาแข่ง เมื่อตอนอยู่บนสนามเขาเป็นนักชูตฝีมือดีและมีความฉลาดเฉลียว ลูกชูต 3 คะแนนของเขาเป็นตัวตัดสินในการแข่งขันกับเรียวนัน ในขณะที่เขาไม่ได้มีความสามารถพิเศษอย่างอาคางิหรือมิซึอิ เขาเป็นนักบาสที่ไว้วางใจได้ เพราะเขาได้รับการฝึกฝนอบรมอย่างหนักมาตั้งแต่มัธยมต้น โคงุเระเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ซากุรางิจะเชื่อฟัง เพราะเขาปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม และใจดีกับทุกคน มีหลายๆคนที่รับถือและเคารพเขา

ทีมเรียวนัน[แก้]

เซนโด อากิระ 
เซนโด อากิระ (ญี่ปุ่น: 仙道彰 Sendō Akira ?) นักกีฬาบาสเก็ตบอลอัจฉริยะปี 2 แห่งทีมเรียวนัน สามารถเล่นได้หลายตำแหน่งทั้ง FW และ PG เล่นได้ทั้งวงนอกและวงใน ธรรมดาในการแข่งขันจะไม่ปล่อยฝีมือที่มีอยู่ออกมาเต็มที่จนกว่าสถานการณ์ในทีมจะเข้าสู่ภาวะคับขัน เซนโดก็จะเผยความสามารถที่แท้จริงและเข้าพลิกเกมส์ได้อย่างที่ต้องการ แม้ว่าจะเป็นคนแปลกๆดูไม่กระตือรือล้นแต่ว่าเพื่อนร่วมทีมต่างให้ความเชื่อมั่นในตัวเซนโดอย่างมาก เพียงแค่คำพูดเดียวของเซนโดก็เรียกความเชื่อมั่นของสมาชิกในทีมกลับมาได้ แต่น่าเสียดายที่เขายังไม่มีโอกาสไปแข่งระดับประเทศ เซนโดนั้นมองว่า รุคาว่า และ ซากูรางิ เป็นคู่แข่ง และรอคอยที่จะแข่งขันกับทั้งคู่ หลังจากที่การแข่งขันชิงตั๋วไปอินเตอร์ ไฮ จบลง อุโอสุมิ ลาออกเพื่อเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย เซนโดก็ได้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งกัปตันทีมต่อมา
  • ได้รับรางวัล 1 ใน 5 ผู้เล่นยอดเยี่ยมของเขตคานาคาว่า
  • เคยดวลกับ ซาวาคิตะ เออิจิ สมัยเรียนอยู่ ม.ต้นแต่เอาชนะไม่ได้
  • เคยฝ่าด่านของอาคางิแล้วทำแต้มได้ถึง 50 คะแนน
  • ชอบตกปลา
  • ส่วนสูง 190 ซ.ม.
  • มาคิยอมรับว่าเซนโดก้าวเข้ามาอยู่ในระดับเดียวกับตัวเองแล้ว
  • เป็นผู้ชี้จุดบางจุดที่รุคาว่ายังขาดไป ทำให้รุคาว่าพัฒนาฝีมือขึ้นในการแข่งกับซังโน
  • มีนักข่าวแอบปลื้มอยู่ขนาดตามทำข่าวแม้ว่าจะไม่ได้ไประดับประเทศก็ตาม
อุโอซูมิ จุน 
อุโมสุมิ จุน (ญี่ปุ่น: 魚住純 Uozumi Jun ?) กัปตันทีมบาสของเรียวนัน มีสถานะเป็นทั้งคู่แข่งและเพื่อนรักของ อาคางิ อุโอสุมินั้นสูง 202 ซม. จริงๆแล้วเป็นคนที่ไม่มีพรสวรรค์ในด้านบาสซักเท่าไหร่ แต่ได้รับการชี้แนะจากโค้ชทาโอกะ ในที่สุดจึงได้พยายามฝึกฝนตัวเองจนก้าวมาสู่ตำแหน่งกัปตันทีมเรียวนัน หากเทียบกับกับอาคางิแล้ว อุโอสุมิถือว่าประสบความสำเร็จก่อน แต่ความสามารถยังคงเป็นรอง หลังจากตกรอบคัดเลือกไประดับประเทศ อุโอสุมิก็ลาออกจากการเป็นกัปตันทีม และยกตำแหน่งให้กับเซนโด อากิระ แต่บทบาทก็ยังไม่หมดเพียงแค่นั้นเพราะยังตามไปเชียร์ทีมโชโฮคุ ที่แข่งกับทีมซังโน และยังเป็นผู้ชี้ทางสว่างให้แก่อาคางิ ในช่วงที่กำลังแข่งขันอีกด้วย
  • มีฉายาว่า "บิ๊กจุน" ซากุรางิเรียกว่า "หัวหน้าลิง" หรือ "ลิงหัวโจก" และ "ไอ้หัวหยอง"
  • มีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นกุ๊ก
  • จุดเดือดต่ำ เสียฟาล์วบ่อยครั้งจนเคยถูกไล่ออกจากสนาม
ไอดะ ฮิโคอิจิ 
ไอดะ ฮิโคอิจิ (ญี่ปุ่น: 相田彦 Aida Hikoichi ?)นักบาสเก็ตบอลปี 1 ตำแหน่งการ์ดของเรียวนัน เค้าต้องการเป็นหนึ่งในผู้เล่นของเรียวนัน แต่ฝีมือยังไม่ถึงที่จะเล่นได้ ทำให้ฮิโคอิจิต้องมาทำการจดบันทึกข้อมูลรายละเอียดการแข่งขันกับโค้ชทาโอกะ มักชอบพูดว่า "ต้องเช็คให้ละเอียด" ทุกครั้งเมื่อเห็นผู้เล่นที่มีความสามารถ และชอบตะโกนคำว่า "Unbelievable!!!" ทุกครั้งในระหว่างการแข่งขัน คิโคอิจิเห็นซากุรางิครั้งแรกว่า เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุด เพราะมีความมั่นใจตัวเองมาก เป็นคนตัวไม่สูง สูงแค่ 160 ซม. แต่ได้เห็นการเล่นของมิยางิ เรียวตะ ทำให้เกิดแรงบันดาลใจยึดเป็นต้นแบบ ฮิโคอิจิ เป็นน้องชายของ "ไอดะ ยาโยอิ" ผู้สื่ข่าวของนิตยสารบาสเก็ตบอลรายสัปดาห์อีกด้วย

ทีมไคนัน[แก้]

มาคิ ชินอิจิ 
มาคิ ชินอิจิ (ญี่ปุ่น: 牧紳一 Maki Shin'ichi ?) มาคิ ชินอิจ นักบาส MVP แห่งเขตคานาคาวะ ประสบความสำเร็จตั้งแต่อยู่ปี 1 เล่นตำแหน่งการ์ด แห่งทีม ไคนัน แต่แม้ว่าจะเล่นตำแหน่งนี้ สถิติของการทำแต้มก็ถือว่าสูง เล่นบาสด้วยความฉลาด อ่านเกมขาด จังหวะไหนควรทำฟาล์วคู่ต่อสู้และจังหวะไหนไม่ควรเสี่ยง มีความเป็นผู้นำสูง กระหายในชัยชนะ ภูมิใจในสถาบันของตนเองแต่ก็ไม่เคยประมาททีมคู่แข่งหน้าใหม่ อุปนิสัยเป็นคนเงียบๆขรึมๆจะมีสมาธิอยู่ในเกมส์เสมอ ดูเหมือนไม่คิดอะไรแต่เมื่อโดน ซากุรางิ หาว่าหน้าแก่ก็โมโหเป็นเหมือนกัน นับถือคู่แข่งที่ใจสู้ ระดับความสามารถต้องใช้คนประกบอย่างน้อย 3 คนขึ้นไป มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักของนักบาสเยาวชนทั่วไป
  • ฉายาว่า ปู่
  • ส่วนสูง 184 ซ.ม.
  • นำทีมไคนันเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในการแข่งระดับประเทศ
  • นักข่าวให้ฉายาว่า "สัตว์ประหลาด"

ทีมเทคนิคฯ ซังโน[แก้]

ซาวาคิตะ เออิจิ 
ซาวาคิตะ เออิจิ (ญี่ปุ่น: 沢北栄治 Sawakita Eiji ?) นักบาสอัจฉริยะ ปี 2 แห่งทีม ซังโน ได้รับการปลูกฝังให้รักกีฬาจากผู้เป็นพ่อบาสเก็ตบอลตั้งแต่เป็นทารก เพียงแค่อายุ 14 ปีก็สามารถเอาชนะการดวลตัวต่อตัวกับพ่อตัวเองได้แล้ว ชีวิตม.ต้น ไร้คู่แข่งโดยสิ้นเชิงทำให้รุ่นพี่ในโรงเรียนเดียวกันไม่พอใจ จึงย้ายมาเรียนต่อที่เทคนิคซังโน ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงด้านบาสอันดับหนึ่ง แต่มันก็ทำให้ซังโนกลายเป็นทีมบาสที่เก่งจนแทบจะหาคู่แข่งมาแข่งด้วยไม่ได้แล้วในประเทศญี่ปุ่นเนื่องจากทีมเก่งเกินไป ซาวาคิตะจึงคิดจะไปเรียนต่อที่อเมริกา ดินแดนที่มีผู้เล่นที่มีความสามารถจะหยุดเขาได้ ซาวาคิตะมีนิสัยคล้ายกับ รุคาว่า ซึ่งชอบเล่นโดยการฉายเดี่ยว บ้าระห่ำแต่มีประสิทธิภาพสูง เรื่องการดวลตัวต่อตัวยากที่จะแพ้ใคร แม้แต่รุคาว่าก็ไม่อาจผ่านซาวาคิตะไปได้ และยังเคยเอาชนะ เซนโด อากิระ มาแล้วเมื่อสมัย ม.ต้น มีความทะเยอทะยานที่จะแข่งขันกับคู่แข่งที่มีความสามารถ การได้ดวลกับรุคาว่าทำให้เขาตื่นเต้นเพราะได้เจอคู่มือที่ยอดเยี่ยมและมีลักษณะคล้ายกับตัวเอง ซึ่งซาวาคิตะนั้นเหนือว่ารุคาว่าเล็กน้อย
  • ร้องไห้ง่าย
  • มักจะโดนคาวาตะแกล้งเป็นประจำ
  • สมาธิสั้นมากมักจะไขว้เขวง่ายๆ เช่นในตอนที่ ซากุรางิ หลอกว่าเล่นโดยใช้แผน ซึ่งจริงๆแล้วไม่มีแผนอะไรทั้งสิ้น

ตัวละครรอง[แก้]

คาวาตะ มาซาฟุมิ 
คาวาตะ มาซาฟุมิ (ญี่ปุ่น: 河田雅史 Kawata Masashi ?) (เทคนิคซังโน) กำแพงเหล็กปี 3 แห่งทีมเทคนิคซังโน มีประสบการณ์การเล่นทั้งวงในและวงนอก แม้รูปร่างจะถึกแต่ก็มีความพริ้วไหวต่างจาก อาคางิ เป็นคนที่เอาจริงเอาจังในการแข่งขัน ไม่อ่อนข้อให้กับคู่แข่งที่บาดเจ็บ มีคนกล่าวไว้ว่ามีความสามารถระดับทีมชาติ มีฉายาที่ตั้งโดยซากุรางิว่า "กอลิล่ากลมบ็อก" คาวาตะสูง 197 ซ.ม. ชอบแกล้งซาวาคิตะ ตอนแรกตัวเล็ก
ฟูจิมะ เคนจิ 
ฟูจิมะ เคนจิ (ญี่ปุ่น: 藤真健司 Fujima Kenji ?) (โชโย) อัจฉริยะของทีม โชโย เป็นนักบาสอาภัพเพราะไม่สามารถก้าวขึ้นไปเป็นอันดับ 1 ของคานาคาวะได้ เนื่องจากมี มาคิ ชินอิจยืนขวางอยู่ สิ่งที่เขามีไม่แพ้มาคิก็คือความเป็นผู้นำ มีจิตวิทยาในการชักนำลูกทีมที่ดี เพียงคำพูดเดียวก็ปลุกใจลูกทีมได้แล้ว เขาเคยมาร่วมทีมรวมดาวคานาคาวะแข่งกับโชโฮคุ ตอนนี้จะเห็นว่าฟูจิมะเก่งมาก ถนัดมือซ้าย ส่วนสูง 178 ซ.ม.
จิน โซอิชิโระ 
จิน โซอิชิโระ (ญี่ปุ่น: 神 宗一郎 Jin Sōichirō ?) (สาธิตไคนัน) นักบาสปี 2 ทีมสาธิตไคนันตอนแรกที่เข้าร่วมทีมไคนันนั้นต้องการเล่นตำแหน่ง เซนเตอร์ แต่ด้วยรูปร่างที่ผอมบาง โค้ชไคนันได้บอกจินไปตามตรงว่าไม่ควรเล่นตำแหน่งนี้ แต่ด้วยความที่จินเป็นคนที่มีใจเป็นนักสู้ มีความพยายาม เขาจึงหันเหตัวเองไปฝึกซ้อมการชู้ต 3 คะแนนแทน ซึ่งทุกวันเขาจะซ้อมชู้ตไม่ต่ำกว่าวันละ 500 ลูก เป็นเจ้าของผู้ทำคะแนนเฉลี่ยสูงสุดของเขตคานาคาวะด้วย จิน ได้รางวัล 1 ใน 5 ผู้เล่นยอดเยี่ยมของเขตคานาคาว่า เขา รู้จักกับฟูกุดะ แห่งทีมเรียวนันมาก่อน โดยฟูกุดะเรียกจินว่า "จินจิน" เขาทำแต้มเฉลี่ยสูงสุดในการแข่งขันระดับเขต
ฟุกุดะ 
ฟุกุดะ คิชโช (ญี่ปุ่น: 福田吉兆 Fukuda Kicchō ?) (เรียวนัน) นักบาสตำแหน่ง FW ปี 2 แห่งทีมเรียวนัน มีฝีมือในการบุกที่ยอดเยี่ยม แต่การป้องกันยังอ่อนด้อยเนื่องจากไม่มีประสบการณ์ในการแข่ง มอง ซากุรางิ เป็นคู่แข่ง จริงๆแล้วฟูกุดะเกือบจะไม่ได้เข้าร่วมทีมแข่งขันระดับเขตเนื่องจากมีปัญหากับ โค้ชทาโอกะ เนื่องจากโค้ชทาโอกะนั้นใช้วิธีปลุกใจที่ผิดพลาดเอาแต่ด่าฟูกุดะ แต่กลับชม เซนโด อากิระ เพราะคิดผิดไปว่าจะทำให้ฟูกุดะมีความตั้งใจจะพัฒนาฝีมือตัวเองขึ้น แต่แล้วฟูกุดะก็ทนไม่ไหวและออกจากชมรมไปพักนึง สิ่งที่เขาต้องการก็คือเสียงชมเชยจากคนรอบข้างเหมือนอย่างที่เซนโดได้รับ รู้จักกับจินของทีมไคนันมาก่อน จินเรียกฟูกุดะว่า "ฟุ๊กกี้"
คิโยตะ โนบุนางะ 
คิโยตะ โนบุนางะ (ญี่ปุ่น: 清田信長 Kiyota Nobunaga ?) (สาธิตไคนัน) ดาวรุ่งดวงใหม่ปี 1 แห่งทีม ไคนัน มีดีที่ความเร็วและพลังกระโดดทั้งๆที่ตัวไม่สูงนัก (178 ซ.ม.) แต่สามารถฝ่า อุโอสุมิเข้าไปทำ สแลมดั๊งก์ ได้สำเร็จ อุปนิสัย บ้าๆบอๆกวนๆ หลงตัวเอง (พอๆกับซากุรางิ) เห็น รุคาว่า เป็นคู่แข่ง มีฉายาว่าเจ้าลิง
ฟุคาสึ 
ฟุคาสึ (เทคนิคซังโน) PG ปี 3 ของทีมซังโน บุคลิกในสนามแม้ไม่โดดเด่นเท่า ซาวาคิตะ และคาวาตะ แต่ฝีมือด้านการครองบอลและชิงบอลไม่เป็นรองใคร มีความเยือกเย็นแม้ว่าอยู่ภายใต้สถานการณ์กดดัน
อาจารย์ อันไซ 
อันไซ (โค้ชประจำทีมโชโฮคุ) อดีตปีศาจผมขาวในตำนาน ชื่อเสียงเลื่องลือกระฉ่อนวงการในความโหดของการฝึก เน้นการสอนโดยถือหลักพื้นฐานแน่นเป็นหลัก ดังนั้นการซ้อมจึงเป็นไปอย่างโหดร้ายราวกับอยู่ในค่ายทหาร เป็นเหตุให้ "ยาซาวะ" ลูกศิษย์ที่อาจารย์อันไซนั้นเชื่อว่าเป็นคนที่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นนักบาสมือ 1 ทนไม่ไหวและลาออกจากทีม ภายหลังเสียชีวิตที่อเมริกา หลังจากเหตุการณ์นี้ อาจารย์อันไซก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน กลายเป็นคนนิ่งเงียบสีหน้าเรียบเฉย แต่เมื่อได้เห็น ซากูรางิ กับ รุคาว่า อาจารย์อันไซก็มีความหวังขึ้นเพราะมองออกว่าทั้งคู่มีคุณสมบัติที่จะเป็นนักบาสอันดับ 1 ได้ เป็นคนให้กำลังใจ มิสึอิ ฮิซาชิ สมัยแข่ง ม.ต้น ว่า "หากยอมแพ้ เกมก็จบทันที" ทำให้มิสึอิกลับมาฮึด และนำทีมสู่ชัยชนะได้สำเร็จ มีความสามารถมองจุดแก้เกมได้ทะลุปรุโปร่ง มีโรคหัวใจเป็นโรคประจำตัว
อาจารย์ทาโอกะ 
อาจารย์ทาโอกะ (โค้ชประจำทีมเรียวนัน) โค้ชฝีมือดีคนหนึ่ง อยู่ทีม เรียวนัน เป็นโค้ชที่มีความจริงจังในการฝึกฝนลูกทีมเพื่อให้ลูกทีมมีความพัฒนา เรื่องการวางแผนแก้เกมก็ไม่เป็นรองใคร สร้างทีมโดยมี อุโอสุมิ เป็นแกนหลัก มีความฝันว่าเมื่ออุโอซุมิอยู่ปี 3 ทีมเรียวนันก็จะได้ไปแข่งระดับประเทศ เดิมทีเขามีนักบาสในใจอยู่แล้วก็คือ รุคาว่า มิยางิ เรียวตะ และ มิสึอิ ฮิซาชิ แต่ทั้ง 3 คนเลือกที่จะเข้าเรียนต่อที่ โชโฮคุ ทำให้แผนการที่วางไว้ต้องพับกระดานลงไป สมัยเรียนเป็นนักกีฬาบาส (ที่เจ้าตัวว่าไว้ว่าฝีมือดีระดับรุคาว่า) อาจารย์ทาโอกะไม่ถูกกับโค้ชทีมไคนันเนื่องจากเป็นคู่แข่งกันมาตลอดตั้งแต่สมัยยังเป็นนักเรียน
อาคางิ ฮารุโกะ 
น้องสาวของอาคางิ หลงใหลในตัวรุคาว่า เป็นคนมองโลกในแง่ดีจึงไม่กลัวซากูรางิในตอนแรก และเป็นคนชักชวนให้ซากูรางิเข้าร่วมชมรมบาสของพี่ชายตัวเอง ไม่รู้ตัวว่าซากูรางินั้นแอบชอบอยู่ ในขณะเดียวกันก็ไม่สามารถบอกความในใจของตัวเองให้กับรุคาว่าได้
แก๊งค์ซากูรางิ 
อดีตแก๊งเด็ก ม.ต้น วะโคสุดโฉด ผู้เลื่องชื่อด้านการต่อยตี สมาชิกประกอบด้วย ซากูรางิ,มิโตะ โยเฮ,โอคุทสึ ยูจิ,โนเมะ ชูอิจิโร และทาคามิยะ โนโซมิ ผลงานที่ภูมิใจคือ ปกป้องชมรมบาสจากนักเลง และช่วยเหลือมิสึอิให้ถอนตัวออกจากกลุ่มเด็กซ่าได้สำเร็จ
มิโตะ โยเฮ 
เพื่อนสนิทของซากูรางิ ปกติดูเป็นคนสนุกสนาน แต่เวลาต่อยตีก็ร้ายกาจมาก ตอนที่สู้กับมิซซุยก็ชนะได้สบายๆ