ราชวงศ์ออร์เลอ็อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ตระกูลออร์เลอองส์)
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
Coat of Arms of the July Monarchy (1830-31).svg
พระราชอิสริยยศ
ปกครอง ฝรั่งเศส
สาขา ตระกูลออร์เลอ็อง-บราแกนซา
ประมุขพระองค์แรก ฟิลิปป์ที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
ประมุขพระองค์ปัจจุบัน เจ้าชายอองรี เคานท์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส, ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
ประมุขพระองค์สุดท้าย หลุยส์-ฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส - พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1830 ถึง ค.ศ. 1848
สถาปนา ค.ศ. 1660
สิ้นสุด ค.ศ. 1848
    

ตระกูลออร์เลอ็อง[3] (อังกฤษ: House of Orléans) “ออร์เลอ็อง” เป็นชื่อที่ใช้เรียกสาขาของราชวงศ์ฝรั่งเศสหลายสาขาที่สืบเชื้อสายมาจากอูก กาเปต์ผู้ก่อตั้ง ระหว่างสมัย “การปกครองระบบโบราณในฝรั่งเศส” ก็จะมีการประเพณีมอบบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งออร์เลอ็องใหนแก่พระราชโอรสองค์รองของพระมหากษัตริย์ ฉะนั้นสาขาของตระกูลออร์เลอ็องจึงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีความใกล้ชิดกับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมากที่สุดเพราะสืบเชื้อสายมาจากพระราชโอรส และบางครั้งก็เป็นผู้ได้ขึ้นครองพระราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเองถ้าพระราชโอรสองค์โตมาสิ้นพระชนม์เสียก่อน

สาขาสุดท้ายของตระกูลออร์เลอ็องที่มีบรรดาศักดิ์เป็นดยุกสืบเชื้อสายมาจากอองรีเดอบูร์บอง ดยุกแห่งแวงโดม (พระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส) ผู้ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1589 สาขานี้บางครั้งก็จะเรียกว่า “ตระกูลบูร์บอง-ออร์เลอ็อง” (ฝรั่งเศส: Maison de Bourbon-Orléans) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1709 จนกระทั่งถึงการปฏิวัติฝรั่งเศสตระกูลออร์เลอ็องเป็นตระกูลที่ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ของราชบัลลังก์ฝรั่งเศสจะถัดจากราชวงศ์บูร์บง ในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระองค์พระราชทานบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งออร์เลอ็องแก่พระอนุชาและพระราชโอรสองค์รองในปี ค.ศ. 1626 และปี ค.ศ. 1660 ตามลำดับ และต่างฝ่ายต่างก็มีผู้สืบเชื้อสายซึ่งทำให้ในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 มี“ตระกูลบูร์บอง-ออร์เลอ็อง”สองสาย

ตระกูลอาวุโสของบรรดาสาขาของตระกูลออร์เลอ็องประกอบด้วยกาสตอง ดยุกแห่งออร์เลอ็องพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าอองรีที่ 4 และพระธิดาสี่พระองค์จากการสมรสสองครั้ง สายรองและสายสุดท้ายของตระกูลออร์เลอ็องสืบเชื้อสายมาจากฟิลิปป์ที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็องผู้เป็นพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 หรือที่รู้จักกันในราชสำนักว่า “มงซิเออร์” แม้ว่าทายาทของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 จะครองราชย์ต่อจากพระองค์ แต่ผู้สืบเชื้อสายจากพระอนุชากลับเป็นผู้รุ่งเรืองต่อมาจนเมื่อสิ้นสุดการมีพระมหากษัตริย์ในฝรั่งเศส ระหว่าง ค.ศ. 1830 จนถึง ค.ศ. 1848 และในปัจจุบันก็ยังคงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอยู่

อ้างอิง[แก้]

  1. From the House of Bourbon-Montpensier] inheritance
  2. Princes du Sang
  3. Dufresne, Claude, Les Orléans, CRITERION, Paris, 1991

ดูเพิ่ม[แก้]