ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้ (อังกฤษ: Agree to disagree) เป็นสำนวนภาษาอังกฤษที่เป็นการปิดท้ายความขัดแย้งอย่างฉันมิตรว่าคู่กรณีต่างมีความเห็นต่างกันที่ไม่อาจจะประนีประนอมกันได้ สำนวนเช่นนี้มักจะเกิดขึ้นในสถานการณ์เช่นการโต้วาที หรือ การโต้เถียงกันที่ต่างฝ่ายต่างก็เห็นพ้องกันว่าเป็นการเปล่าประโยชน์ที่จะดำเนินการโต้เถียงต่อไป และอาจจะทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงกว่าที่เป็นอยู่ เพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความเห็นที่ห่างไกลจากกันเกินกว่าที่จะหาทางประนีประนอมความคิดเห็นกันได้ เมื่อตกลงกันได้เช่นนั้นคู่กรณีก็ยังคงมีสัมพันธ์ฉันมิตรต่อไปได้

วลีดังกล่าวปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษรในปี ค.ศ. 1770 เมื่อนักคริสต์ศาสนวิทยาจอห์น เวสลีย์เขียนบทเทศนาไว้อาลัยเนื่องในโอกาสการเสียชีวิตของนักสอนศาสนาจอร์จ ไวท์ฟิลด์ยอมรับถึงความขัดแย้งทางความคิดเห็นระหว่างกันว่า “มีสิ่งหลายสิ่งที่ไม่ไคร่สำคัญนัก ... สิ่งต่างๆ เหล่านี้เราอาจจะไตร่ตรอง หรือ ควรคิด และเราอาจจะ “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้” แต่ในขณะเดียวกันก็ขอให้เรายึดมั่นในสิ่งที่สำคัญกันเถิด...”[1] เวสลีย์จึงเป็นบุคคลแรกที่ตีพิมพ์สำนวน “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้”[2]

สำนวน “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้” ที่ปรากฏในปี ค.ศ. 1785;[2] กล่าวว่าประโยชน์ของการ “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้” มิได้สร้างความขัดแย้งทางตรรกศาสตร์[3] แต่ผลเสียคือเป็นที่ไม่ควรค่าแก่การทรงจำ

แม้ว่าสำนวนดังกล่าวมักจะใช้เฉพาะในโอกาสลำลองหรือสถานการณ์ชั่วครั้งชั่วคราวเกี่ยวกับเรื่องการเมือง แต่ก็คล้ายคลึงกับสำนวนภาษาละตินว่า “modus vivendi” (ความตกลงชั่วคราว) แต่อาจจะถือว่าเป็นสำนวนจำเจเพื่อหยุดยั้งความคิดเห็น

อ้างอิง[แก้]

  1. Global Ministries, The United Methodist Church. Sermons. On the Death of the Rev. Mr. George Whitefield, page 2. Retrieved on 20 April 2009.
  2. 2.0 2.1 The Phrase Finder. Agree to disagree. Retrieved on 20 April 2009.
  3. Aumann, Robert J. Agreeing to disagree, Institute for Mathematical Studies in the Social Sciences, Stanford University, 1975. Retrieved on 20 April 2009.