ดอนนี่ เนียเตส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดอนนี่ เนียเตส
Donnie Nietes.png
ข้อมูลส่วนตัว
ฉายา Ahas
(งู)
วันเกิด 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 (32 ปี)
สถานที่เกิด เมืองมูร์เซีย
จังหวัดบาโกโลด
ฟิลิปปินส์
รุ่น มินิมัมเวท
จูเนียร์ฟลายเวท
สถิติ
ชก 30
ชนะ 26
ชนะน็อก 15
แพ้ 1
เสมอ 3

ดอนนี่ เนียเตส (อังกฤษ: Donnie Nietes) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ที่เมืองมูร์เซีย จังหวัดบาโกโลด

ประวัติ[แก้]

เนียเตสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน วัลเตอร์ ซวยบาเกียว ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น เนียเตสชกชนะรวดถึง 6 ครั้ง มีเสมอกับเกรก มันกันเพียงครั้งเดียว เนียเตสได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 โดยเป็นฝ่ายชนะน็อค โจเซฟ วีญาซิส ยก 1 ชกชนะอีก 3 ครั้ง ก่อนจะแพ้เป็นครั้งแรกเมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2547 โดยไปแพ้คะแนนแองกี้ แองโกตาที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น เนียเตสไม่เคยแพ้ใครอีกเลยจนได้ครองแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวท โดยขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อคเฮรี อาโมล ยก 2 เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง

ต่อมา ตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBO ว่างลง เนียเตสได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับพรสวรรค์ ป.ประมุข เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2550 การชกเป็นไปอย่างสูสี โดยเนียเตสชกพรสวรรค์ลงไปนับแปดได้ในยกที่ 4 และพรสววรค์ถูกตัดคะแนนในยกที่ 10 เพราะชกต่ำกว่าเข็มขัด ในที่สุดเนียเตสเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้อย่างเป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์โลกมาครอง และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง จากนั้น เนียเตสได้สละแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท และขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ชนะคะแนน รามอน การ์เซีย ฮิราเลส ที่ ฟิลิปปินส์ ได้ครองแชมป์ ป้องกันตำแหน่งได้แล้ว 1 ครั้ง และยังครองแชมป์อยู่ในปัจจุบัน

ฉายา[แก้]

ดอนนี่ เนียเตส ได้รับฉายาเป็นภาษาตากาล็อกว่า Ahas แปลว่า งู เนื่องจากในวัยเด็ก ภารกิจของเนียเตสในโรงยิมอาลา คือ การทำความสะอาดบ่อเลี้ยงงู ซึ่งเลี้ยงงูพิษและงูเหลือมขนาดใหญ่ถึง 5 ตัว เนียเตสเป็นเด็กเพียงคนเดียวที่กล้าทำ เนียเตสถูกงูกัดหลายครั้ง จนกระทั่งคุ้นเคยกับงู และไม่เคยถูกกัดอีกเลย และเมื่องูตัวหนึ่งวางไข่ทั้งหมด 11 ฟอง แต่เหลือรอดมาได้เพียงฟองเดียว เนียเตสก็นำมาอนุบาล จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงทำอยู่ จึงเป็นที่มาของชื่อฉายานี้[1]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท(2547)
  • แชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวท
    • ชิง 24 พฤศจิกายน 2549 ชนะน็อค เฮรี่ อาโมล ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 21 เมษายน 2550 ชนะน็อค ทองไทเล็ก ป.วรสิงห์ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 7 กรกฎาคม 2550 ชนะน็อค แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
  • แชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBO
    • ชิง 30 กันยายน 2550 ชนะคะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 สิงหาคม 2551 ชนะน็อค เอดดี้ คาสโตร ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 กุมภาพันธ์ 2552 ชนะคะแนน อีริค รามิเรซ ที่ เม็กซิโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 12 กันยายน 2552 ชนะคะแนน มานูเอล วาร์กัส ที่ เม็กซิโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 14 สิงหาคม 2553 ชนะคะแนน มาริโอ โรดริเกวซ ที่ เม็กซิโก
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO
    • ชิง8 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน รามอน การ์เซีย ฮิราเลส ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 2 มิถุนายน 2555 ชนะคะแนน เฟลิเป ซัลเกโร ที่ ฟิลิปปินส์

อ้างอิง[แก้]

  1. Henson, Joaquin (4 January 2009). "'Ahas' out to gain recognition". The Philippine Star. p. 20. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]