ดอกเตอร์ (คำนำหน้านาม)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้เกี่ยวกับ Dr. (คำนำหน้านาม) สำหรับความหมายอื่น ดูที่ Dr (แก้ความกำกวม)
Aquatint of a Doctor of Divinity at the University of Oxford, in the scarlet and black academic robes corresponding to his position. From Rudolph Ackermann's History of Oxford, 1814.

ดอกเตอร์ หรือ ด็อกเตอร์ (ละติน: doctor) เป็นคำศัพท์ที่ยืมมาจากภาษาอังกฤษโดยคำศัพท์คำนี้มีรากศัพท์ในภาษาละติน doctor เป็นคำนานที่มาจากกริยาในภาษาละติน docēre เสียงอ่านภาษาละติน: [dɔk'e:rɛ] แปลว่าสอน[1] ดอกเตอร์ถูกใช้มานานในทวีปยุโรปตั้งแต่การก่อต้งสถาบันอุดมศึกษา และถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในหลายประเทศทั่วโลก ในภาษาอังกฤษ ดอกเตอร์เป็นคำนำหน้าชื่อของผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก รวมถึงแพทย์และทันตแพทย์ ในประเทศไทย คำนำหน้าชื่อนี้ใช้เฉพาะในความหมายของผู้สำเร็จปริญญาเอกเท่านั้น เพราะมีคำนำหน้าอื่นสำหรับแพทย์และทันตแพทย์

ต้นกำเนิด[แก้]

ตำแหน่งดอกเตอร์เกิดขึ้นครั้งแรกเพื่อเป็นใบอนุญาตสำหรับอาจารย์ผู้มีสิทธิ์สอนในมหาวิทยาลัยสมัยกลางในยุโรป[2] คำ ๆ นี้มีรากศัพท์มาจากคริสตจักรยุคแรก โดยหมายถึงบรรดาอัครทูต ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร รวมถึงผู้มีอำนาจหน้าที่ในการสอนและตีความคัมภีร์ไบเบิล[2]

ต่อมาการศึกษาเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งดอกเตอร์เป็นที่นิยมในเหล่าขุนนาง ถึงทุกวันนี้การใช้คำว่าดอกเตอร์ไม่จำกัดอยู่ที่ผู้สำเร็จการศึกษาในระดับดุษฎีบัณฑิตด้านวิชาเทววิทยาและผู้สำเร็จแพทยศาสตรบัณฑิตเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงผู้สำเร็จการศึกษาในระดับสูง (ปกติคือระดับปริญญาเอก) ในสาขาที่ตนเรียน

การใช้ในประเทศไทย[แก้]

ในประเทศไทย "ดอกเตอร์" ไม่ได้รับการรับรองจากราชการ และราชบัณฑิตยสถานยังไม่ได้ให้ความหมาย "ดอกเตอร์" ไม่สามารถใช้ในทะเบียนราษฎรและในหนังสือราชการได้ ต่างจากตำแหน่งทางวิชาการ อาทิ ผู้ช่วยศาสตราจารย์, รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ ที่ใช้ในหนังสือราชการได้ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ให้ใช้ในทะเบียนราษฎร[3] อย่างไรก็ตาม มีการใช้ "ดอกเตอร์" และตัวย่อ ดร. เป็นคำนำหน้านามอย่างกว้าง

คริสตจักร[แก้]

คริสตจักรโรมันคาทอลิก เรียก Doctor of the Church ว่านักปราชญ์แห่งคริสตจักร ใช้เป็นสมัญญาของนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีความรู้ความสามารถโดดเด่น เช่น ทอมัส อไควนัส[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. William Whitaker. "William Whitaker's Words - Doctor". University of Notre Dame. สืบค้นเมื่อ 21 April 2011. 
  2. 2.0 2.1 Verger, J. (1999). "Doctor, doctoratus". Lexikon des Mittelalters 3. Stuttgart: J.B. Metzler. pp. 1155–1156. 
  3. http://stat.dopa.go.th/callcenter1548/QuestionBoard/view.php?seq_no=14436
  4. Catholic Encyclopedia – Doctors of the Church. Newadvent.org. Retrieved on 2011-12-17.