ไททัน (ดาวบริวาร)

ไททัน  

การค้นพบ
ค้นพบโดย:	คริสทีอาน ไฮเกนส์
ค้นพบเมื่อ:	25 มีนาคม 2198
ลักษณะของวงโคจร
กึ่งแกนเอก:	1,221,870 กม. (0.0288 หน่วยดาราศาสตร์)
เดือนทางดาราคติ:	15.945 วัน
ความเอียง:	0.34854 กับระนาบศูนย์สูตรดาวเสาร์
ดาวบริวารของ:	ดาวเสาร์
ลักษณะทางกายภาพ
เส้นผ่านศูนย์กลาง ตามแนวศูนย์สูตร:	2576 ± 2.00 กม. (0.404×โลก)
ความแป้น:	0.00125
พื้นที่ผิว:	8.3×1077 กม.²
มวล:	1.3452 ± 0.0002×1023กก. (0.0225×โลก)
ความหนาแน่นเฉลี่ย:	1.8798 ± 0.0044 กรัม/ซม.³
ความโน้มถ่วง ที่ศูนย์สูตร:	1.352 เมตร/วินาที² (0.14 จี)
ความเร็วหลุดพ้น:	2.639 กม./วินาที
คาบการหมุน รอบตัวเอง:	(การหมุนสมวาร)
อัตราส่วนสะท้อน:	0.22
อุณหภูมิ:	93.7 K (−179.45 °C)
ลักษณะของบรรยากาศ
ความดันบรรยากาศ ที่พื้นผิว:	146.7 kPa
องค์ประกอบ:	98.4% ไนโตรเจน 1.6% มีเทน

ไททัน (อังกฤษ: Titan) คือ ดาวบริวารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์ มีระยะห่างจากดาวเสาร์เป็นลำดับที่ 20 เป็นดาวบริวารดวงเดียวที่เป็นที่ทราบกันว่ามีชั้นบรรยากาศที่หนาแน่น และเป็นวัตถุเพียงชนิดเดียวนอกจากโลกที่มีการค้นพบว่ามีร่องรอยของน้ำอยู่บนดาว ไททันมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่าดาวบริวารของโลกประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ และมีมวลมากกว่าประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ เป็นดาวบริวารที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ในระบบสุริยะ รองจากดาวบริวารแกนีมีดของดาวพฤหัสบดี และมีขนาดใหญ่กว่าดาวเคราะห์ที่เล็กที่สุดซึ่งคือ ดาวพุธ (ถึงแม้ว่าจะมีมวลน้อยกว่าเพียงครึ่งเดียวก็ตาม)

ผู้คนได้รู้ว่าไททันเป็นดาวบริวารดวงแรกของดาวเสาร์ หลังจากที่ถูกค้นพบเมื่อปี พ.ศ. 2198 (ค.ศ. 1655) โดยคริสทีอาน ไฮเกนส์ (Christiaan Huygens) นักดาราศาสตร์ชาวดัตช์

ไททันประกอบด้วยน้ำ น้ำแข็ง และหินเป็นหลัก ด้วยความหนาแน่นของชั้นบรรยากาศของไททัน ทำให้เราไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพื้นผิวของมันมากนัก จนกระทั่งยานอวกาศ "แคสซีนี-ไฮเกนส์ (Cassini–Huygens)" ได้เดินทางไปถึงในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ.2004) รวมถึงการค้นพบทะเลสาบไฮโดรคาร์บอนเหลว บริเวณขั้วของดาวโดยดาวเทียม ลักษณะของพื้นผิวนั้น ทางธรณีวิทยาถือว่ายังค่อนข้างใหม่ ถึงแม้ว่าจะประกอบด้วยภูเขาและภูเขาไฟน้ำแข็ง (cryovolcano) ก็ตาม

ชั้นบรรยากาศของไททันประกอบด้วยไนโตรเจนเป็นส่วนใหญ่ สภาพอากาศจะมีเมฆมีเทนและอีเทน ลมและฝน ซึ่งทำให้เกิดสภาพพื้นผิวที่มีลักษณะคล้ายกับโลกของเรา เช่น ทะเลทราย และแนวชายฝั่ง