ซูโดอีเฟดรีน
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ซูโดอีเฟรดรีน)
|
ซูโดอีเฟดรีน
|
|
| ชื่อสารเคมีในระบบ IUPAC | |
| (1S,2S) -2-methylamino-1-phenylpropan-1-ol | |
|
|
|
| เลขทะเบียน CAS | |
| รหัส ATC | R01 |
| PubChem | |
| DrugBank | |
| ChemSpider | |
|
|
|
| สูตรเคมี | C10H15NO |
| น้ำหนักโมเลกุล | 165.23 |
|
|
|
| ชีวปริมาณออกฤทธิ์ | ไม่ทราบ |
| เมแทบอลิซึม | ตับ (10–30%) |
| ครึ่งชีวิตของการกำจัด | 9–16 ชั่วโมง |
| การขับถ่าย | 70-90% ไต |
|
|
|
| ลำดับขั้นของยาต่อการตั้งครรภ์ | |
| สถานะตามกฎหมาย |
Pharmacist Only (S3) (AU) P (UK) |
| ช่องทางการรับยา | การกิน |
|
|
|
ซูโดอีเฟดรีน (อังกฤษ: pseudoephedrine, ย่อว่า PSE) เป็นสารเอมีนชนิดพาราซิมพาเทติก มักใช้เพื่อลดอาการคัดจมูก ในประเทศไทย จัดเป็นยาเสพติดให้โทษควบคุมประเภท 2 ตาม พ.ร.บ.วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท เช่นเดียวกับยาเสพติดประเภทอื่นๆ [1]
[แก้] โครงสร้างเคมี
ซูโดอีเฟดรีน คือ ไดแอสเทอร์โอเมอร์ของเอฟิดรีน. ซูโดอีเฟดรีนเป็น ไครอลโมเลกุล หมายถึง สเตอริโอไอโซเมอร์ที่มีอะตอมไครัลมากกว่าหนึ่ง แต่ไม่ใช่คู่ที่เป็นภาพในกระจกซึ่งกันและกัน. ซูโดอีเฟดรีนเป็นสารตั้งต้นในการผลิตยาเมธแอมเฟตามีน หรือยาไอซ์ และ ยาบ้า.