ซูเปอร์มูน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพซูเปอร์มูนที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2554

ในทางดาราศาสตร์ ซูเปอร์มูนเป็นจันทร์เพ็ญหรือจันทร์ดับซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับการเข้าใกล้โลกของดวงจันทร์ ระยะห่างระหว่างโลกกับดวงจันทร์แตกต่างกันไปแต่ละเดือนอยู่ระหว่าง 354,000 และ 410,000 กิโลเมตร เนื่องจากวงโคจรรูปวงรีของดวงจันทร์[1][2]

การจำกัดความ[แก้]

ชื่อ ซูเปอร์มูน ประดิษฐ์โดยโหราศาสตร์ ริชาร์ด นอลล์ ใน ค.ศ. 1979 โดยจำกัดความว่า

...จันทร์ดับหรือจันทร์เพ็ญซึ่งเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์อยู่ที่หรือเข้าใกล้ (ในขอบเขต 90% ของ) ระยะใกล้โลกที่สุดในวงโคจร (จุดโคจรใกล้สุดจากโลก) หากกล่าวโดยย่อ โลก ดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์ทั้งหมดเรียงตัวอยู่ในแนวเดียวกัน โดยดวงจันทร์อยู่ในระยะใกล้โลกที่สุด[3]

(วลี "ในขอบเขต 90% ของระยะใกล้โลกที่สุด" ไม่ชัดเจน แต่ตัวอย่างจากเว็บไซต์ของนอลล์แสดงให้เห็นว่าเขาหมายความว่าระยะห่างโลก-ดวงจันทร์มีค่าน้อยกว่าหนึ่งในสิบของพิสัยที่เป็นไปได้)

คำว่า ซูเปอร์มูน ไม่ได้รับการยอมรับหรือใช้กันอย่างกว้างขวางในประชาคมดาราศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์ ซึ่งใช้คำว่า "perigee-syzygy" แทน[4] คำว่า "perigee" เป็นจุดที่ดวงจันทร์อยู่ใกล้โลกที่สุดในวงโคจร และ "syzygy" เป็นจันทร์เพ็ญหรือจันทร์ดับ เมื่อโลก ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เรียงตัวกันเกือบเป็นเส้นตรง ดังนั้น ซูเปอร์มูนจึงอาจเป็นสองปรากฏการณ์นี้ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ถึงแม้ว่านักวิทยาศาสตร์จะยังไม่มีการประดิษฐ์คำขึ้นเรียกก็ตาม[3]

ความเชื่อมโยงกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ[แก้]

การคาดคะเนว่ามีความเชื่อมโยงระหว่างการเกิดปรากฏการณ์ซูเปอร์มูนกับภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างเช่นแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามินั้นมีความหนักแน่นน้อยมาก มีการโต้แย้งว่าภัยพิบัติทางธรรมชาติหลายครั้งได้เกิดขึ้นในปีที่เกิดปรากฏการณ์ซูเปอร์มูนขึ้น ซึ่งได้รับอิทธิพลจากแรงโน้มถ่วงที่เพิ่มมากขึ้นของดวงจันทร์ ถึงแม้ว่าเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงระยะห่างจากโลกของดวงจันทร์ การให้เหตุผลนี้จะไม่ได้รับการสนับสนุนหากภัยพิบัติที่กล่าวถึงนั้นตรงกับวันที่เกิดซูเปอร์มูน[1]

มีการให้เหตุผลว่าแผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ได้รับอิทธิพลมาจากซูเปอร์มูนที่เกิดขึ้นสองสัปดาห์ถัดมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2548[5] อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 (ที่เกิดภัยพิบัติขึ้น) ดวงจันทร์อยู่ในจุดที่อยู่ไกลโลกที่สุด ดังนั้น ปรากฏการณ์ซูเปอร์มูนจึงไม่สามารถเกิดขึ้นได้[1][6]

นักโหราศาสตร์[ใคร?]ระบุว่าแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 ได้รับอิทธิพลมาจากซูเปอร์มูนที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ซึ่งเป็นซูเปอร์มูนที่เข้าใกล้โลกมากที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2535[7] ปัญหาคือ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม (ที่เกิดภัยพิบัติขึ้น) ดวงจันทร์อยู่ใกล้จุดที่อยู่ไกลโลกมากกว่าจุดที่อยู่ใกล้โลก ที่ระยะห่างประมาณ 400,000 กิโลเมตร ซึ่งอยู่ไกลกว่าระยะห่างเฉลี่ยระหว่างโลกและดวงจันทร์เสียอีก [1]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 Plait, Phil. "No, the “supermoon” didn’t cause the Japanese earthquake". Discover Magazine. สืบค้นเมื่อ 14 March 2011; published March 11, 2011. 
  2. Hawley, John. "Appearance of the Moon Size". Ask a Scientist. Newton. สืบค้นเมื่อ 14 March 2011; no publication date. 
  3. 3.0 3.1 Nolle, Richard. "Supermoon". Astropro. สืบค้นเมื่อ 14 March 2011; no publication date; modified March 10, 2011. 
  4. Ledermann, Tug. "'Perigee-syzygy' caused full moon to look bigger, brighter in October". University Wire. สืบค้นเมื่อ 14 March 2011; published November 13, 2007. 
  5. Paquette, Mark. "Extreme Super (Full) Moon to Cause Chaos?". Astronomy Weather Blog. AccuWeather. สืบค้นเมื่อ 14 March 2011; published March 1, 2011. 
  6. Byrd, Deborah. "Debunking the "Supermoon" Theory of Japan's Earthquake and Tsunami". Fast Company. สืบค้นเมื่อ 14 March 2011; published March 11, 2011. 
  7. "Is the Japanese earthquake the latest natural disaster to have been caused by a 'supermoon'?". The Daily Mail. สืบค้นเมื่อ 14 March 2011; published March 11, 2011.