ซิมโฟนีหมายเลข 9 (เบโทเฟน)
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตัวอย่างเสียงของ Ode to Joy
 |
|
| ฟังไฟล์นี้ไม่ได้ ให้ดูหน้าช่วยเหลือ | |
ซิมโฟนีหมายเลข 9 ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (Symphony No. 9 in D minor) ของลุดวิจ ฟาน เบโทเฟิน รู้จักกันในชื่อ คอรัล ซิมโฟนี (Choral Symphony) เป็นผลงานซิมโฟนีชิ้นสุดท้ายที่เบโทเฟินแต่งได้เสร็จสิ้นสมบูรณ์ เริ่มแต่งเมื่อราว ค.ศ. 1818 แล้วเสร็จออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1824 ที่เวียนนา ในแคตตาล็อกผลงานของเบโทเฟินระบุหมายเลขโอปุส 125 (Opus 125) ถูกใช้เป็นเพลงประจำองค์กรของสหภาพยุโรป มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 [1][2] และสภายุโรป [3] ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972 [4]
คอรัล ซิมโฟนี เป็นผลงานที่ใช้เสียงร้องเป็นส่วนหนึ่งของดนตรี โดยในมูฟเมนต์ที่ 4 ใช้เสียงนักร้องโซโล 4 คน ประกอบกับการร้องประสานเสียง คำร้องที่ใช้นำมาจากโคลงภาษาเยอรมัน "Ode to Joy" (เยอรมัน: Ode an die Freude) ของฟรีดิช ชิลเลอร์
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อน ได้แก่
- I. Allegro ma non troppo, un poco maestoso
- II. Scherzo: Molto vivace - Presto
- III. Adagio molto e cantabile - Andante Moderato - Tempo Primo - Andante Moderato - Adagio - Lo Stesso Tempo
- IV. Presto; Allegro molto assai (Alla marcia); Andante maestoso; Allegro energico, sempre ben marcato
อ้างอิง [แก้]
- ↑ EUROPA - The EU at a glance - The European Anthem
- ↑ Emblemes Council of Europe
- ↑ http://www.coe.int/t/dgal/dit/ilcd/Historical_Content/hymn/kalergi1.pdf Letter to Paul Levy, 3 August 1955
- ↑ "The European Anthem". Europa.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Symphony No. 9 (Beethoven) |
- 9th symphony (PDF): ดนตรีไม่คิดมูลค่าที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ
บทความเกี่ยวกับเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ดนตรี
