ซากัวโร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซากัวโร
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Core eudicots
อันดับ: Caryophyllales
วงศ์: Cactaceae
วงศ์ย่อย: Cactoideae
เผ่า: Pachycereeae
สกุล: Carnegiea
Britton & Rose
สปีชีส์: C. gigantea
ชื่อทวินาม
Carnegiea gigantea
Britton & Rose
เขตการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง

Cereus giganteus Engelm.

ดอกซากัวโร

ซากัวโร (Saguaro; /səˈwɑr/;ชื่อวิทยาศาสตร์: Cornegia giganteam เป็นกระบองเพชรที่มีต้นขนาดใหญ่ เป็นชนิดที่สูงที่สุดของกระบองเพชรที่พบในสหรัฐอเมริกา คำว่าซากัวโรนี้มาจากภาษาสเปน ซึ่งยืมมาจากภาษามาโยอีกทีหนึ่ง พบทางตอนใต้ของอริโซนา แคลิฟอร์เนีย และทะเลทรายโซนอราทางเหนือของเม็กซิโก เมื่อต้นสูงขึ้น จะแตกกิ่งก้านสาขาเป็นรูปช่อเชิงเทียน สูงได้ถึง 12 เมตร แต่เพิมความสูงได้ช้า ประมาณ 30 – 50 ปีจึงสูงได้ 1 เมตร ออกดอกตามลำต้นและกิ่งสาขา มีผึ้งและแมลงช่วยผสมเกสร ผลสดเนื้อสีแดง เมล็ดสีดำรับประทานได้

ผลซากัวโรที่รับประทานได้

ชาวอินเดียนแดงเผ่าปาปาโก รับประทานเป็นผลไม้สด ชาวโตโฮโน โอออดแฮมฉลองการเริ่มต้นฤดูร้อนด้วยเครื่องดื่มที่ทำจากผลซากัวโร

อ้างอิง[แก้]

  • จารุพันธ์ ทองแถม. พืชมหัศจรรย์โลกวิกฤติ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2555 หน้า 67 – 68