ซัปโปะโระ

ซัปโปะโระ
	ซัปโปะโระ; 札幌
	— เมืองโดยข้อบังคับ —
	札幌市 · นครซัปโปะโระ
	จากบนซ้าย: หอนาฬิกาซัปโปะโระ, อาคารสำนักงานเก่ารัฐบาลฮกไกโด, ซุซุกิโนะ, สวนสาธารระโอะโดะริ, พิพิธพันธ์เบียร์ซัปโปะโระ, ซัปโปะโระ ทีวี ทาวเวอร์
	; ธง
	; ธง
	ที่ตั้งของซัปโปะโระ ใน กิ่งจังหวัดอิชิกะริ, ฮกไกโด
	; ซัปโปะโระ
พิกัดภูมิศาสตร์: 43°4′N 141°21′E / 43.067°N 141.350°E
	การปกครอง
- นายกเทศมนตรี	ฟุมิโอะ อุเอะดะ
	เนื้อที่
- ทั้งหมด	1,121.12 กม.² (432.9 ไมล์²)
	ประชากร (August 1, 2011)
- รวม	1,921,831
- ความหนาแน่นประชากร	1,699 คน/กม.²; (4,400.4 คน/ตร.ไมล์)
	เว็บไซต์: City of Sapporo

ซัปโปะโระ (ญี่ปุ่น: 札幌市 ซัปโปะโระชิ ^?; ไอนุ: サッ・ポロ・ペッ ซัตโปโรเพต) เป็นศูนย์กลางของกิ่งจังหวัดอิชิกะริ ในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นศูนย์กลางความเจริญของเกาะ และใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ และเป็นหนึ่งในเมืองใหม่ที่สุดในญี่ปุ่น มีประชากรประมาณ 2 ล้านคน แต่เมื่อปี ค.ศ. 1857 (พ.ศ. 2400) มีประชากรยุคบุกเบิกเพียง 7 คน

ในช่วงต้นของยุคเมจิ ขณะนั้นเพิ่งเริ่มก่อตั้งเขตการปกครองฮกไกโด และซัปโปะโระถูกเลือกเป็นศูนย์กลางการจัดการและพัฒนา ตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญจากสหรัฐอเมริกา ทำให้ซัปโปะโระถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานแบบอเมริกาเหนือ จึงมีการสร้างระบบถนนแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้า

ซัปโปะโระเคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูหนาว 1972 โดยในปัจจุบันมีชื่อเสียงเป็นเมืองท่องเที่ยว ร้านบะหมี่ญี่ปุ่นหรือราเม็ง โรงเบียร์ซัปโปะโระ และเทศกาลหิมะซัปโปะโระที่จัดขึ้นทุกปีราวเดือนกุมภาพันธ์

สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติของซัปโปะโระ คือภูเขา โมะอิวะ เป็นยอดเขาสูง 531 เมตร ^[2] ที่เป็นจุดชมวิวของเมือง ที่เดินป่า ดูนก และลานสกี (Ski Jo)ในฤดูหนาว

เนื้อหา

1 ประวัติศาสตร์
2 ภูมิศาสตร์
- 2.1 ภูมิอากาศ
- 2.2 เขตการปกครอง
3 วัฒนธรรม
- 3.1 อาหาร
- 3.2 เทศกาล
4 การคมนาคม
5 เมืองพี่น้อง
6 อ้างอิง
7 ข้อมูลเพิ่มเติม

ประวัติศาสตร์ [แก้]

ก่อนที่จะเป็นเขตการปกครอง พื้นที่บริเวณซัปโปะโระในขณะนั้นถูกเรียกว่า ที่ราบอิชิกะริ เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองในละแวกนั้น ที่เรียกว่า ชาวไอนุ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1866 ในตอนปลายของยุคเอะโดะ ก็ได้มีการขุดคลองผ่านพื้นที่นี้ ซึ่งเป็นการเกื้อหนุนให้มีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานในละแวกนี้มากขึ้น จนกลายเป็น หมู่บ้านซัปโปะโระ^[3] ซึ่งชื่อซัปโปะโระนั้น มาจากภาษาไอนุ ที่ว่า ซัต-โปโร-เพ็ต (ไอนุ: サッ・ポロ・ペッ) ซึ่งมีความหมายว่า "แห้ง" หรือ "แม่น้ำสายใหญ่"^[4]

ค.ศ. 1868 เป็นปีที่ได้ยอมรับอย่างเป็นทางการ ว่าเป็นปีที่กำเนิดซัปโปะโระอย่างแท้จริง รัฐบาลสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิได้ข้อสรุปว่า ศูนย์อำนวยการบริหารที่มีอยู่ของฮอกไกโด ซึ่งในขณะนั้นคือ เมืองท่า ฮะโกะดะเตะ อยู่ในที่ตั้งที่ไม่เหมาะสมต่อการป้องกันประเทศและการพัฒนาของเกาะ เป็นผลให้ที่ราบอิชิกะริถูกกำหนดให้เป็นศูนย์กลางของการบริหารเกาะฮกไกโด

ระหว่าง ค.ศ. 1870 - 1871 คุโระดะ คิโยะตะกะ รองประธานสำนักงานคณะกรรมการกำกับการพัฒนาฮกไกโด ได้เข้าหารัฐบาลสหรัฐอเมริกา ในการขอความช่วยเหลือด้านการพัฒนาดินแดน เป็นผลให้ ฮอเรซ แคปรอน เลขาธิการกรมการเกษตรแห่งสหรัฐอเมริกา ภายใต้ประธานาธิบดี ยูลิสซิส เอส. แกรนท์ ได้ถูกว่าจ้างโดยรัฐบาลญี่ปุ่น ให้ดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาพิเศษคณะกรรมการพัฒนาฯ การก่อสร้างเมืองได้เริ่มขึ้น บริเวณรอบๆสวนสาธารณะโอโดริ ซึ่งปัจจุบันยังคงเป็นพื้นๆที่สีเขียวที่อยู่ใจกลางเมืองที่เจริญเติบโต โดยผังเมืองนั้น จะเป็นตารางสี่เหลี่ยมตามรูปแบบของอเมริกัน

การขยายตัวต่อเนื่องของชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาในฮกไกโด ยังคงเป็นผลจากการย้ายถิ่นจากเกาะฮนชูไปทางใต้ บังเกิดความเจริญรุ่งเรืองแก่ฮกไกโดและโดยเฉพาะอย่างยิ่งเงินทุนได้ขยายตัวไปยังพื้นที่ที่เดิมคณะกรรมการพัฒนาฯเห็นว่าเป็นพื้นที่ไม่จำเป็นต่อการพัฒนา ซึ่งถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1882 .

ค.ศ. 1880 พื้นที่ทั้งหมดของซัปโปะโระได้เปลี่ยนเป็น เขตซัปโปะโระ และมีเส้นทางรถไฟไปยังเทะมิยะ และ โอะตะรุ สองปีต่อมา (ค.ศ. 1882) มีการยกเลิกเมืองไคตะกุ ฮกไกโดถูกแบ่งออกเป็นสามจังหวัด คือ ฮะโกะดะเตะ, ซัปโปะโระ และ เนะมุโระ และในขณะที่พื้นที่ส่วนต่างๆของจังหวัดซัปโปะโระถูกยกเป็นอำเภอ แต่ตัวเมืองของซัปโปะโระยังคงเป็นเขตซัปโปะโระ

ค.ศ. 1886 จังหวัดซัปโปะโระ, ฮะโกะดะเตะ และ เนะมุโระถูกยกเลิก และอาคารสำนักงานรัฐบาลฮกไกโด ซึ่งมีสถาปัตยกรรมแบบอเมริกันนีโอบารอค ได้ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1888

อำเภอซัปโปะโระนั้นได้บริหารงานเขตซัปโปะโระ จนกระทั่ง ค.ศ. 1899 เมื่อระบบใหม่มีการประกาศ หลังจากนั้น เขตซัปโปะโระก็ได้เป็นอิสระจากการบริหารของอำเภอซัปโปะโระ ซึ่งมีสถานะสูงกว่าตำบล แต่ต่ำกว่าเมือง วึ่งในฮกไกโดเวลานั้น เขตฮะโกะดะเตะและเขตโอะตะรุ ยังคงอยู่

ภูมิศาสตร์ [แก้]

ภูมิอากาศ [แก้]

ข้อมูลภูมิอากาศของซัปโปะโระ (ค.ศ. 1981-2010)
เดือน	ม.ค.	ก.พ.	มี.ค.	เม.ย.	พ.ค.	มิ.ย.	ก.ค.	ส.ค.	ก.ย.	ต.ค.	พ.ย.	ธ.ค.	ทั้งปี
อุณหภมูิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F)	11.2 (52.2)	10.8 (51.4)	16.8 (62.2)	28.0 (82.4)	31.1 (88)	31.9 (89.4)	36.0 (96.8)	36.2 (97.2)	32.7 (90.9)	26.4 (79.5)	22.4 (72.3)	14.8 (58.6)	36.2 (97.2)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F)	−0.6 (30.9)	0.1 (32.2)	4.0 (39.2)	11.5 (52.7)	17.3 (63.1)	21.5 (70.7)	24.9 (76.8)	26.4 (79.5)	22.4 (72.3)	16.2 (61.2)	8.5 (47.3)	2.1 (35.8)	12.9 (55.2)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F)	−3.6 (25.5)	−3.1 (26.4)	0.6 (33.1)	7.1 (44.8)	12.4 (54.3)	16.7 (62.1)	20.5 (68.9)	22.3 (72.1)	18.1 (64.6)	11.8 (53.2)	4.9 (40.8)	−0.9 (30.4)	8.9 (48)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F)	−7.0 (19)	−6.6 (20.1)	−2.9 (26.8)	3.2 (37.8)	8.3 (46.9)	12.9 (55.2)	17.3 (63.1)	19.1 (66.4)	14.2 (57.6)	7.5 (45.5)	1.3 (34.3)	−4.1 (24.6)	5.3 (41.5)
อุณหภมูิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F)	−27.0 (-17)	−28.5 (-19.3)	−22.6 (-8.7)	−14.6 (5.7)	−4.2 (24.4)	0.0 (32)	5.2 (41.4)	5.3 (41.5)	−0.9 (30.4)	−5.8 (21.6)	−15.5 (4.1)	−23.9 (-11)	−28.5 (-19.3)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว)	113.6 (4.472)	94.0 (3.701)	77.8 (3.063)	56.8 (2.236)	53.1 (2.091)	46.8 (1.843)	81.0 (3.189)	123.8 (4.874)	135.2 (5.323)	108.7 (4.28)	104.1 (4.098)	111.7 (4.398)	1,106.5 (43.563)
ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว)	173 (68.1)	147 (57.9)	98 (38.6)	11 (4.3)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	2 (0.8)	32 (12.6)	132 (52)	597 (235)
ความชื้นร้อยละ	70	69	66	62	66	72	76	75	71	67	67	69	69
วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย	28.8	25.4	23.5	6.4	0.1	0.0	0.0	0.0	0.0	1.2	13.9	26.5	125.8
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด	92.5	104.0	146.6	176.5	198.4	187.8	164.9	171.0	160.5	152.3	100.0	85.9	1,740.4
แหล่งที่มา: ^[5]

เขตการปกครอง [แก้]

นครซัปโปะโระประกอบด้วย 10 เขต (区 ku) ดังนี้

เขตอะสึเบะสึ 厚別区 (purple)

เขตชูโอ 中央区 (น้ำเงิน) - ศูนย์กลาง

เขตฮิงะชิ 東区 (ฟ้า)

เขตคิตะ 北区 (ส้มแดง)

เขตคิโยะตะ 清田区 (เขียว)

เขตมินะมิ 南区 (แดง)

เขตนิชิ 西区 (ส้ม)

เขตชิโระอิชิ 白石区 (น้ำตาล)

เขตเทเนะ 手稲区 (เขียวขี้ม้า)

เขตโทะโยะฮิระ 豊平区 (ชมพู)

สีในแผนที่ข้างต้นแสดงที่ตั้งของเขต

วัฒนธรรม [แก้]

ศาลเจ้าฮกไกโด

ซัปโปะโระจัดว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2006 ด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวกว่า 14,104,000 คน ซึ่งเป็นปีที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดในประวัติศาสตร์

อาหาร [แก้]

ซุปแกงกะหรี่

ซัปโปะโระขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งกำเนิดของ "มิโซะราเม็ง" และราเม็งหลากหลายชนิดของซัปโปะโระก็ยังเป็นที่แพร่หลาย นอกจากนี้ "ซุปแกงกะหรี่" พร้อมผักและเนื้อไก่ยังเป็นหนึ่งในความพิเศษในซัปโปะโระ ซึ่งในขณะนี้มีร้านซุปแกงกะหรี่มากมายตั้งอยู่ตามเมืองและตำบลต่างๆของฮกไกโด

ซัปโปะโระยังถูกกล่าวขานในเรื่องของอาหารทะเลที่มีความสดและรสชาติเยี่ยม อาทิ แซลมอน, เม่นทะเล, ปู ฯลฯ และยังมีการปลูกบลูเบอรี่และแตงโมที่หลากสายพันธุ์

เทศกาล [แก้]

นักเต้นรำในเทศกาลโยะโซะโกะอิ โซะรัง

ในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี จะมีเทศกาลหิมะซัปโปะโระ ซึ่งเป็นเทศกาลที่มีชื่อเสียงมากของซัปโปะโระ ในบริเวณสวนสาธารณะโอะโดะริ, บางส่วนของซุซุกิโนะ (เทศกาลน้ำแข็งซุซุกิโนะ) ,บางส่วนของมะโกะมะไนในในเขตมินะมิ ซึ่งรูปปิ้นหิมะและรูปแกะสลักน้ำแข็งส่วนใหญ่ในเทศกาลฯถูกสรรค์สร้างโดยกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น

เดือนมิถุนายน ของทุกปี จะมีเทศกาลโยะซะโกะอิ โซะรัง จัดขึ้นภายในใจกลางสวนสาธารณะโอะโดะริ และถนนสู่ซุซุกิโนะ ภายในเทศกาลนี้จะมีทีมนักเต้นรำจำนวนมากที่สวมเครื่องแต่งกายแบบ จะพิเศษเต้นรำไปกับทำนองเพลงแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น คือ โซรังบุชิ ในปี ค.ศ. 2006 เทศกาลนี้มีทีมเข้าร่วมกว่า 350 ทีมด้วยจำนวนนักเต้นรำกว่า 45,000 คน