ซันเตียโก รามอน อี กาฆาล
| ซันเตียโก รามอน อี กาฆาล | |
|---|---|
 ภาพถ่ายของซันเตียโก รามอน อี กาฆาล |
|
| เกิด | 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1852 เปติยาเดอารากอน นาบาร์รา  สเปน |
| เสียชีวิต | 17 ตุลาคม ค.ศ. 1934 (76 ปี) มาดริด สเปน |
| ประเทศที่เป็นพลเมือง | สเปน |
| ชาติพันธุ์ | สเปน |
| การศึกษา | มหาวิทยาลัยซาราโกซา มหาวิทยาลัยกลางแห่งมาดริด |
| อาชีพ | แพทย์ |
| ผลงานเด่น | ศึกษาระบบประสาทด้วยการย้อมสี |
| รางวัล | รางวัลโนเบลสรีรวิทยาหรือแพทยศาสตร์ ประจำปี ค.ศ. 1906 |
ซันเตียโก รามอน อี กาฆาล (สเปน: Santiago Ramón y Cajal) เป็นแพทย์ อาจารย์ และนักมิญชวิทยาชาวสเปน ได้รับรองวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือแพทยศาสตร์ในปี ค.ศ.1906[1] จากการศึกษาระบบประสาทด้วยการย้อมสี เป็นบุตรของ คุสโต รามอน กาซาซุส กับอันโตเนีย กาคาล
ประวัติ [แก้]
ซันเตียโกมีชีวิตวัยเด็กที่ต้องย้ายที่อยู่บ่อยเนื่องจากต้องติดตามบิดาที่เป็นศัลยแพทย์ เริ่มเข้าเรียนประถมศึกษาในโรงเรียนของคณะเยซูอิตที่คากา และเรียนมัธยมศึกษาที่ออสกา เขาจบมัธยมศึกษาในปีเดียวกับที่ประเทศสเปนประกาศเป็นสาธารณรัฐครั้งที่หนึ่ง เข้าเรียนแพทย์ที่มหาวิทยาลัยซาราโกซา เมืองหลวงของแคว้นอารากอน ซึ่งครอบครังทั้งหมดของเขาก็ย้ายไปอยู่ที่นั่นด้วยในปี ค.ศ.1870 จบการศึกษาอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ.1873 ปีค.ศ.1874 สมัครไปเป็นแพทย์ทหารที่คิวบา และเขาติดโรคมาลาเรียและโรคบิดที่นั่น เขาถูกส่งตัวถึงสเปนในเดือนมิถุนายน ค.ศ.1875
ก่อนจะถึงค.ศ.1876 เขาซื้อกล้องจุลทัศน์ตัวแรก ค.ศ.1876 ได้เป็นแพทย์ฝึกหัดที่โรงพยาบาลแม่พระแห่งพระหรรษทาน ที่เมืองซาราโกซา ค.ศ.1878เป็นวัณโรค ค.ศ.1879 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์แห่งซาราโกซา 19 กรกฎาคมของปีเดียวกันแต่งงานกับ ซิลเบรีอา ฟาญานญาส การ์ซีอา มีบุตรธิดา 7คน ค.ศ.1883 เป็นอาจารย์สาขาการอธิบายกายกายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบาเลนเซียซึ่งเข้ามีโอกาสศึกษาอหิวาตกโรคที่นี่ ค.ศ.1887ย้ายไปสอนสาขามิญชวิทยาคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา
ค.ศ.1892 ย้ายไปทำงานในสาขาวิชามิชญวิทยา มิชญวิทยาเคมีพื้นฐานและพยาธิกายวิภาคศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยกลางแห่งมาดริด ค.ศ.1902 สามารถทำให้รัฐบาลสร้างห้องปฏิบัติการทางชีววิทยาใหม่ ซึ่งเขาทำงานที่นั่นถึงค.ศ.1922 หลังจากกนั้นเขาย้ายไปทำวิจัยที่สถาบันรามอนอีกาฆาล[2]จนเสียชีวิต
17 ตุลาคม ค.ศ. 1934เสียชีวิต ในบ้าน ในมาดริด
ผลงานทางวิทยาศาสตร์ [แก้]
ค.ศ.1888 ตอนที่เขาอยู่ที่บาร์เซโลนา ได้ใช้เทคนิกการย้อมสีตามแบบของกามิลโล โกลจิได้ค้นบทวิธีการเชื่อมต่อของเซลล์ประสาทในสารสีเทา ระบบประสาทของสมองและกระดูกสันหลัง ซึ่งทฤษฎีนี้ถูกนำเสนอที่ สถาบันกายวิภาคศาสตร์เยอรมันในค.ศ.1889 ซึ่งให้คำอธิบายเกี่ยวกับกระแสประสาท ในปีค.ศ.1906 เขาและนักวิทยาศาสตร์อิตาลีกามิลโล โกลจิ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือแพทยศาสตร์ จากการศึกษาระบบประสาท
อ้างอิง [แก้]
- ↑ The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1906|"http://nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1906/index.html"
- ↑ http://www.cajal.csic.es/ingles/historia.html Institue of Cajal's history
