ชูการ์ไกลเดอร์

ชูการ์ไกลเดอร์
สถานะการอนุรักษ์
ความเสี่ยงต่ำ (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:	Animalia
ไฟลัม:	Chordata
ชั้น:	Mammalia
Infraclass:	Marsupialia
อันดับ:	Diprotodontia
วงศ์:	Petauridae
สกุล:	Petaurus
ชนิด:	P. breviceps
ชื่อทวินาม
Petaurus breviceps Waterhouse, 1839
ชนิดย่อย
P. b. breviceps (Waterhouse, 1839) P. b. longicaudatus (Longman, 1924) P. b. ariel (Gould, 1842) P. b. flavidus (Tate & Archbold, 1935) P. b. papuanus (Thomas, 1888) P. b. tafa (Tate & Archbold, 1935) P. b. biacensis (Ulmer, 1940)
แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (แบ่งชนิดย่อยตามสีต่าง ๆ) Sugar Glider natural range: Red: P. b. breviceps Blue: P. b. longicaudatus Dk Green: P. b. ariel Gold: P. b. flavidus Magenta: P. b. papuanus Lt Green: P. b. tafa Black: P. b. biacensis

ชูการ์ไกลเดอร์ หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า จิงโจ้บิน (อังกฤษ: Sugar glider, Australia sugar glider; ชื่อวิทยาศาสตร์: Petaurus breviceps) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องจำพวกพอสซั่ม เนื่องจากในตัวเมียจะมีกระเป๋าหน้าท้อง ใช้สำหรับให้ลูกอ่อนอยู่อาศัยจนกว่าจะโตได้ที่

ชูการ์ไกลเดอร์มีลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกับกระรอกบินมาก แต่เป็นสัตว์คนละอันดับกัน เนื่องจากกระรอกบินเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ

ชูการ์ไกลเดอร์เป็นสัตว์ที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงตั้งแต่ 6-10 ตัวขึ้นไป และแต่ละฝูงจะมีการกำหนดอาณาเขตของตัวเองอย่างชัดเจน ซึ่งตัวผู้ที่เป็นจ่าฝูงจะมีการปล่อยกลิ่นเพื่อกำหนดอาณาเขตของตนเอง อายุโดยเฉลี่ย 10-15 ปี ตามธรรมชาติแล้ว ชูการ์ไกลเดอร์จะอาศัยอยู่บนต้นไม้ ดังนั้นจึงมีเล็บที่แหลมคมใช้เกาะเพื่อกระโดดข้ามจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง

ขนมีลักษณะนุ่มมาก บริเวณข้างลำตัวของมันจะมีพังผืด ซึ่งสามารถกางได้จากขาหน้าไปถึงขาหลังเพื่อลู่ลมเวลาร่อน เหมือนเช่นกระรอกบิน หรือบ่าง

เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน โดยอาหารหลัก คือ แมลง ส่วนผลไม้จะถือเป็นอาหารรอง เมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดความยาวจากจมูกถึงปลายหางจะอยู่ที่ 11 นิ้ว

แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ปาปัวนิวกินี จนถึงออสเตรเลียทางซีกตะวันออก สามารถแบ่งออกได้เป็น 7 ชนิดย่อย ๆ (ดูในตาราง)

ด้วยความน่ารัก ประกอบกับเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก และมีอุปนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าว ทำให้ชูการ์ไกลเดอร์นิยมนำมาเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง ในปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว

ศัพท์มูลวิทยา

"ชูการ์ไกลเดอร์" (Sugar glider-ตัวร่อนน้ำตาล) มาจากการที่มีพฤติกรรมชอบกินยางไม้จากต้นไม้ และอาหารที่มีรสชาติหวานในธรรมชาติ

อ้างอิง

ภาพวาดชูการ์ไกลเดอร์ในธรรมชาติ

บรรณาณุกรม

• Cronin, Leonard – Key Guide to Australian Mammals, published by Reed Books Pty. Ltd., Sydney, 1991 ISBN 0 7301 03552
• van der Beld, John – Nature of Australia – A portrait of the island continent, co-published by William Collins Pty. Ltd. and ABC Enterprises for the Australian Boadcasting Corporation, Sydney, 1988 (revised edition 1992), ISBN 0 7333 0241 6
• Russell, Rupert – Spotlight on Possums, published by University of Queensland Press, St. Lucia, Queensland, 1980, ISBN 0 7022 14787
• Troughton, Ellis – Furred Animals of Australia, published by Angus and Robertson (Publishers) Pty. Ltd, Sydney, 1941 (revised edition 1973), ISBN 0 207 12256 3
• Morcombe, Michael & Irene – Mammals of Australia, published by Australian Universities Press Pty. Ltd, Sydney, 1974, ISBN 0 7249 00179
• Ride, W. D. L. – A Guide to the Native Mammals of Australia, published by Oxford University Press, Melbourne, 1970, ISBN 19 550252 3
• Serventy, Vincent – Wildlife of Australia, published by Thomas Nelson (Australia) Ltd., Melbourne, 1968 (revised edition 1977), ISBN 0 17 005168 4
• Serventy, Vincent (editor) – Australia's Wildlife Heritage, published by Paul Hamlyn Pty. Ltd., Sydney, 1975

แหล่งข้อมูลอื่น

• ข้อมูลเกี่ยวข้องกับ Petaurus breviceps จากวิกิสปีชีส์
• Gliders in the Spotlight — Wildlife Preservation Society of Queensland
• Sugar Glider — Australian Fauna
• Information about the Sugar Glider from Tasmanian Parks