ชิงกันเซ็ง E3 ซีรีส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
E3 ซีรีส์
E3inShizukuishi.JPG
E3 ซีรีส์ ทำขบวนในสายอะกิตะ ชิงกันเซ็ง รูปแบบ โคะมะชิ , มีนาคม 2008
ประจำการ 1997-ปัจจุบัน
ผู้ผลิต Kawasaki Heavy Industries, Tokyu Car Corporation
ตระกูล มินิชินกังเซ็ง
สายการผลิต 1995-2009
จำนวนผลิต 261 ตู้ (41 ขบวน)
จำนวนในประจำการ 261 ตู้ (41 ขบวน)
จัดขบวน 6 หรือ 7 ตู้ต่อขบวน
หมายเลขตัวรถ R1-R26, L51-L53, L61-L72
ความจุ 6 ตู้ R เซต: 338 (23 Green + 315 Standard)
7 ตู้ L50 เซต (E3-1000): 402 (23 Green + 379 Standard)
7 ตู้ L60 เซต (E3-2000): 394 (23 Green + 371 Standard)
ผู้ดำเนินงาน JR ตะวันออก
โรงซ่อมบำรุง สถานีอะกิตะ, ยะมะงะตะ
สายที่ให้บริการ โทโฮะกุ ชิงกันเซ็ง
อะกิตะ ชินกังเซ็ง
ยะมะงะตะ ชินกังเซ็ง
คุณลักษณะ
วัสดุตัวถัง อะลูมินัม
ความยาวตู้ 20,050 to 23,070 มม. (แม่แบบ:Convert/Dual/LoffAnd)
ความกว้าง 2,945 มม. (9 ft 8 in)
จำนวนประตู 1 บานต่อด้าน
ความเร็วสูงสุด 275 กม./ชม. (171 ไมล์/ชม.) (โทโฮะกุ ชิงกันเซ็ง), 130 กม./ชม. (81 ไมล์/ชม.) (อะกิตะ/ยะมะงะตะ ชินกังเซ็ง)
ระบบลากจูง ขบวน 6 ตู้: 16 x 300 kW,
ขบวน 7 ตู้: 20 x 300 kW
กำลังขับเคลื่อน ขบวน 6 ตู้: 4.8 MW (6,440 แรงม้า),
ขบวน 7 ตู้: 6 MW (8,050 แรงม้า)
ความเร่ง 1.6 km/h/s
ระบบจ่ายไฟฟ้า 20/25 kV AC, 50 Hz overhead catenary
กระแสคอลเลคเตอร์ Pantograph
ระบบความปลอดภัย ATC-2, DS-ATC, ATS-P
ต่อขบวนได้กับ 200 ซีรีส์, E2 ซีรีส์, E4 ซีรีส์, E5 ซีรีส์
ช่วงกว้างราง 1,435 มม. (4 ฟุต 8 12 นิ้ว)

E3 ซีรีส์ เป็นรุ่นของรถไฟความเร็วสูง ชิงกันเซ็งของญี่ปุ่น สร้างขึ้นเพื่อใช้สำหรับการทำขบวนแบบ โคะมะชิ ซึ่งเริ่มให้บริการเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับการเปิดตัวใหม่ของ อะกิตะ ชิงกันเซ็ง "มินิชินกันเซ็ง" สายแรก สาเหตุที่เรียกว่ามินิก็เนื่องจากชินกันเซ็งสายนี้จะมีขนาดความกว้างของตัวถังที่แคบกว่า โดยอะกิตะ ชินกันเซ็ง เป็นการขยายความกว้างรางระหว่างสถานีโมะริโอะกะ ถึง สถานีอะกิตะ จากขนาดราง 1,067 มม. เป็น รางมาตรฐาน 1,435 มม.

นอกจากนี้ เวอร์ชันภายหลังของ E3 ยังถูกนำไปใช้งานในสาย ยะมะงะตะ ชิงกันเซ็ง (มินิชินกันเซ็ง) รูปแบบ สึบะซะ ซึ่งมินิชินกันเซ็งทั้งสองสายนี้เอง เชื่อมต่อกับ โทโฮะกุ ชินกันเซ็ง

ในโครงการรถไฟความเร็วสูงของไทย บริษัทรถไฟของของญี่ปุ่นเสนอให้ไทยใช้ระบบชินกันเซ็ง ซึ่งญี่ปุ่นจะนำชินกันเซ็ง E3 มาให้บริการในสายตะวันออก (กรุงเทพ - ระยอง) เนื่องจากมีข้อจำกัดด้านโครงสร้างช่วงแอร์พอร์ตลิงก์ ที่ต้องใช้รถไฟความเร็วสูงขบวนแคบ

เวอร์ชัน[แก้]

  • E3 ซีรีส์ "R" เซต: ขบวน 26 x 6ตู้ ใช้งานในสาย อะกิตะ ชิงกันเซ็ง รูปแบบ โคะมะชิ เริ่มให้บริการตั้งแต่ 3 มิถุนายน 2540
  • E3-1000 ซีรีส์ "LR" เซต: ขบวน 3 x 7ตู้ ใช้งานในสาย ยะมะงะตะ ชิงกันเซ็ง รูปแบบ สึบะซะ เริ่มให้บริการตั้งแต่ 4 ธันวาคม 2542
  • E3-2000 ซีรีส์ "LR" เซต: ขบวน 12 x 7ตู้ ใช้งานในสาย ยะมะงะตะ ชิงกันเซ็ง รูปแบบ สึบะซะ เริ่มให้บริการตั้งแต่ 20 ธันวาคม 2551

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]