ชา ผี
 |
บทความนี้ได้รับแจ้งให้ปรับปรุงตามด้านล่าง กรุณาช่วยปรับปรุงบทความ หรือเสนอแนะที่หน้าอภิปราย
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
ชา ผี (จีน: 沙皮; พินอิน: Shā Pí; อังกฤษ: Shar Pei) เป็นสุนัขสายพันธุ์เก่าแก่ และเป็นสายพันธุ์พื้นเมืองที่เกิดจากหมู่บ้านเล็กๆเมืองไต้ลี่ มณฑลกวางตุ้งและมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 ในตอนใต้ของประเทศจีนสมัยราชวงศ์ฮั่นและชา ผียังคงเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นเท่าที่มีการค้นพบมา
เมื่อในศตวรรษที่ 13 มีเอกสารของจีนฉบับหนึ่ง กล่าวถึงสุนัขสายพันธุ์หนึ่งว่าเป็นสุนัขที่มีหนังยับย่นและเป็นสุนัขไม่ค่อยมีเสียงเห่า ซึ่งจากการอ้างอิงดังกล่าวจึงเชื่อว่าน่าจะมาจากสุนัขพันธุ์ชื่อของชา ผีหมายความว่า ผิวของดิน แต่ก็มีการตีความผิดไปว่า ผิวกระดาษทราย หรือผิวหนังที่หยาบกร้านคล้ายกระดาษทรายจากการตีความหมายนี้ได้กลายเป็นคุณสมบัติเฉพาะของสุนัขพันธุ์ชา ผี ที่มีผิวหนังคล้ายสีของพื้นดิน น้ำตาลบ้าง ดำ-น้ำตาลบ้าง แต่ทุกสีจะมีลักษณะเดียวกันคือขนสั้น การผสมพันธุ์และการเลี้ยงดูไม่ต่างอะไรจากพันธุ์เชาเชา อย่างไรก็ตามเนื่องจากชา ผีถือกำเนิดจากภูมิอากาศที่ดี การเพาะเลี้ยงในโซนร้อนจึงมีปัญหาอยู่บ้างเนื่องจากผิวหนังที่ยับย่นนี้จะเป็นตัวเก็บความร้อน และสุนัขชา ผีเป็นสุนัขที่มีเหงื่อเยอะ จึงต้องการความสะอาดมากเป็นพิเศษ ชา ผีเป็นสุนัขที่ค่อนข้างมีกลิ่นตัวเหม็นเพราะผิวหนังที่ไม่เรียบยากต่อการทำความสะอาด อีกประการหนึ่งหากเลี้ยงชา ผีไว้ในบ้านคุณควรทำใจว่าที่นอนและโซฟาของคุณจะเลอะเทอะน้ำลายของสุนัขสายพันธุ์นี้อย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะน้ำลายของมันจะเยอะมาก ชา ผีเป็นสุนัขขนาดกลางขนสั้นและจมูกที่สั้นอาจทำให้เกิดโรคทางเดินหายใจ
ส่วนการเลี้ยงดูก็เป็นไปตามแบบของสุนัขสายพันธุ์จีน เช่น ปักกิ่ง เชาเชา ไม่มีความแตกต่าง
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: ชา ผี |
บทความเกี่ยวกับสัตว์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:โลกของสัตว์
