ชา ผี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชา ผี
BandWSharPei.JPG
ชื่อ
ชื่ออื่น ไชนีส ชาเป่ย
ชื่อเล่น
ถิ่นกำเนิดของสายพันธุ์
ถิ่นกำเนิด จีน
มาตรฐานสายพันธุ์
น้ำหนัก 40 - 65 ปอนด์
ส่วนสูง 46 - 56 เซนติเมตร
ลักษณะขน ขดหยาบ
สีขน สีแดง, สีดำ, สีแดงลูกกวาง, สีแดงลายจุด , สีดำเงิน, สีดำบรอนซ์, สีซาเบิล, สีครีม, สีฟ้า, สีครีมอ่อน, สีแอพริคอตอ่อน, สีช็อกโกแล็ต, สีช็อกโกแล็ตอ่อน, สีไลแล็ค, สีอิสซาเบล (สีเทาอ่อน)
จัดอยู่ในกลุ่ม
จัดอยู่ในประเภท
พันธุ์สุนัข

ชา ผี (จีน: 沙皮; พินอิน: Shā Pí; อังกฤษ: Shar Pei) เป็นสุนัขสายพันธุ์เก่าแก่ และเป็นสายพันธุ์พื้นเมืองที่เกิดจากหมู่บ้านเล็กๆเมืองไต้ลี่ มณฑลกวางตุ้งและมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 ในตอนใต้ของประเทศจีนสมัยราชวงศ์ฮั่นและชา ผียังคงเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นเท่าที่มีการค้นพบมา

เมื่อในศตวรรษที่ 13 มีเอกสารของจีนฉบับหนึ่ง กล่าวถึงสุนัขสายพันธุ์หนึ่งว่าเป็นสุนัขที่มีหนังยับย่นและเป็นสุนัขไม่ค่อยมีเสียงเห่า ซึ่งจากการอ้างอิงดังกล่าวจึงเชื่อว่าน่าจะมาจากสุนัขพันธุ์ชื่อของชา ผีหมายความว่า ผิวของดิน แต่ก็มีการตีความผิดไปว่า ผิวกระดาษทราย หรือผิวหนังที่หยาบกร้านคล้ายกระดาษทรายจากการตีความหมายนี้ได้กลายเป็นคุณสมบัติเฉพาะของสุนัขพันธุ์ชา ผี ที่มีผิวหนังคล้ายสีของพื้นดิน น้ำตาลบ้าง ดำ-น้ำตาลบ้าง แต่ทุกสีจะมีลักษณะเดียวกันคือขนสั้น การผสมพันธุ์และการเลี้ยงดูไม่ต่างอะไรจากพันธุ์เชาเชา อย่างไรก็ตามเนื่องจากชา ผีถือกำเนิดจากภูมิอากาศที่ดี การเพาะเลี้ยงในโซนร้อนจึงมีปัญหาอยู่บ้างเนื่องจากผิวหนังที่ยับย่นนี้จะเป็นตัวเก็บความร้อน และสุนัขชา ผีเป็นสุนัขที่มีเหงื่อเยอะ จึงต้องการความสะอาดมากเป็นพิเศษ ชา ผีเป็นสุนัขที่ค่อนข้างมีกลิ่นตัวเหม็นเพราะผิวหนังที่ไม่เรียบยากต่อการทำความสะอาด อีกประการหนึ่งหากเลี้ยงชา ผีไว้ในบ้านคุณควรทำใจว่าที่นอนและโซฟาของคุณจะเลอะเทอะน้ำลายของสุนัขสายพันธุ์นี้อย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะน้ำลายของมันจะเยอะมาก ชา ผีเป็นสุนัขขนาดกลางขนสั้นและจมูกที่สั้นอาจทำให้เกิดโรคทางเดินหายใจ

ส่วนการเลี้ยงดูก็เป็นไปตามแบบของสุนัขสายพันธุ์จีน เช่น ปักกิ่ง เชาเชา ไม่มีความแตกต่าง