ชาวแคนาดา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชาวแคนาดา
(Canadians)
Canadians of differnt ethnic backgrounds.JPG
จำนวนประชากรทั้งหมด

แคนาดา 34,830,000 คน (ประมาณการณ์[1])
ดินแดนที่ให้การรับรองชาติพันธุ์
สหรัฐอเมริกา 1,003,850 [2]
ฮ่องกง 300,000 คน [2]
สหราชอาณาจักร 72,518 คน [2]
ไต้หวัน 52,500 คน [2]
เลบานอน 45,000 คน [2]
สาธารณรัฐประชาชนจีน 40,000 คน [2]
ออสเตรเลีย 27,289 คน [2]
อิตาลี 23,487 คน [2]
ฝรั่งเศส 18,913 คน [2]
กรีซ 12,477 คน [2]
อียิปต์ 10,000 คน [2]
เกาหลีใต้ 8,763 คน [2]
เม็กซิโก 7,943 คน [3]
นิวซีแลนด์ 7,770 คน [2]
สวิตเซอร์แลนด์ 7,519 คน [2]
ฟิลิปปินส์ 7,500 คน [2]
โปรตุเกส 7,326 คน [2]
ญี่ปุ่น 7,067 คน [2]
เนเธอร์แลนด์ 8,427 คน [2]
เบลเยียม 4,145 คน [2]
นอร์เวย์ 2,290 คน [2]
ไอร์แลนด์ 4,081 คน [2]
สเปน 3,810 คน [2]
เดนมาร์ก 2,752 คน [2]
สวีเดน 2,742 คน [4]
ภาษา
ภาษาราชการคือภาษาอังกฤษ (แคนาเดียนอิงลิช) และภาษาฝรั่งเศส (แคนาเดียนเฟรนช์) รวมถึงภาษาของชนพื้นเมืองอเมริกันซึ่งต่างได้รับการยอมรับเช่นกัน
ศาสนา
หลายนิกาย

ชาวแคนาดา (อังกฤษ: Canadians) เป็นการบ่งบอกถึงบุคคลจากประเทศแคนาดา โดยความหมายนี้อาจสื่อถึงทางพันธุกรรม, ที่อยู่อาศัย, กฎหมาย, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม หรือชาติพันธุ์ สำหรับชาวแคนาดาส่วนใหญ่ บ่อยครั้งมักจะสื่อถึงการดำรงอยู่และแหล่งที่มาของพวกเขาเพื่อการพิจารณาว่าเป็น ชาวแคนาดา

นอกเหนือจากชาวอะบอริจินอล ที่ปรากฏตามสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2006 ที่มีอยู่ 1,172,790 คน ซึ่งถือเป็น 3.8% ของประชากรทั้งประเทศ[5] ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ที่อพยพมาจากโลกเก่าที่รวมถึงลูกหลานของพวกเขาแล้ว ในภายหลังจากการล่าอาณานิคมของฝรั่งเศสในช่วงแรก กับอังกฤษในช่วงต่อมา คลื่นฝูงชนที่อพยพและตั้งถิ่นฐานจึงไม่ใช่ชาวอะบอริจินอลเป็นหลัก และเป็นเช่นนี้มาเกือบสองศตวรรษจนถึงทุกวันนี้ องค์ประกอบของชาวอะบอริจินอล, ฝรั่งเศส, อังกฤษ รูปแบบการย้ายถิ่นฐาน, ภาษาและศาสนาได้หล่อหลอมรวมเป็นรูปแบบวัฒนธรรมแคนาดา และก่อให้เกิดเอกลักษณ์ของแคนาดา แคนาดายังได้รับอิทธิพลอย่างมากในด้านภาษา, เศรษฐกิจ จากประเทศเพื่อนบ้านอย่างสหรัฐอเมริกา

ความเป็นเอกราชของแคนาดาเติบโตขึ้นมากกว่าแนวความคิดเดิม ภายหลังจากการก่อตัวของสมาพันธ์ชาวแคนาดา ใน ค.ศ. 1867 จากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ก่อให้เกิดความปรารถนาที่จะให้ชาวแคนาดามีประเทศเป็นของพวกเขาในการได้รับการยอมรับในฐานะเป็นรัฐอธิปไตยเต็มรูปแบบด้วยความเป็นพลเมืองอย่างชัดเจน ด้วยการนี้ได้มีการก่อตั้งร่างพระราชบัญญัติการเป็นพลเมืองของแคนาดาใน ค.ศ. 1946 ซึ่งมีผลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1947 ชาวแคนาดายังคงสถานะความเป็นชาวอังกฤษอยู่จนพระราชบัญญัติพลเมืองใหม่มีผล ณ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 กฎหมายสัญชาติแคนาดาเปรียบเสมือนกระจกส่องอย่างใกล้ชิดของสหราชอาณาจักร โดยกฎหมายตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 ได้แสดงถึงพันธกิจของชาวแคนาดาในรูปแบบพหุภาคีนิยม รวมถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคม

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ The population count appearing may differ from the official estimates and projections released by Statistics Canada. Data displayed is as a rough estimate of the current Canadian population. Source: "Canada's population clock". Statistics Canada. http://www.statcan.gc.ca/ig-gi/pop-ca-eng.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011–06-1. 
  2. ^ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 2.16 2.17 2.18 2.19 2.20 2.21 2.22 "Distribution of Canadians Abroad" (Requires selection of location for data). Asia Pacific Foundation of Canada. 2010. http://www.asiapacific.ca/distribution-of-canadians-abroad. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-07-12. 
  3. ^ "Statistics of Mexico" (PDF). 2010. http://www.inegi.org.mx/inegi/contenidos/espanol/prensa/contenidos/Articulos/sociodemograficas/nacidosenotropais.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-09-06. 
  4. ^ "Tables on the population in Sweden 2008" (PDF). Statistics of Sweden. 2008. http://www.scb.se/statistik/_publikationer/BE0101_2008A01_BR_00_BE0109TAB.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-07-01. 
  5. ^ "2006 Census: Aboriginal peoples". Statistics Canada.. Government of Canada. 2009. http://www12.statcan.ca/census-recensement/2006/rt-td/ap-pa-eng.cfm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-09-18. 

[แก้] หนังสืออ่านเพิ่ม

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ชาวแคนาดา&oldid=3792630".
เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น