ชั้นพลังงานของอิเล็กตรอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตารางธาตุกับชั้นพลังงานของอิเล็กตรอน

เป็นที่เข้าใจกันว่า ชั้นพลังงานของอิเล็กตรอน (อังกฤษ: electron shell) มีลักษณะเหมือนวงโคจรของอิเล็กตรอนที่หมุนวนอยู่โดยรอบนิวเคลียสของอะตอม ชั้นพลังงานด้านในที่ใกล้นิวเคลียสที่สุดเรียกว่าเป็น ชั้นที่ 1 (หรือชั้น K) ต่อมาจึงเป็น ชั้นที่ 2 (หรือชั้น L), ชั้นที่ 3 (หรือชั้น M) เรื่อยมาออกจากนิวเคลียส เรียงตามลำดับตัวอักษร K,L,M,...

แต่ละชั้นพลังงานสามารถมีอิเล็กตรอนสูงสุดเป็นจำนวนแน่นอนค่าหนึ่งเท่านั้น ชั้นที่ 1 มีอิเล็กตรอนได้ 2 ตัว, ชั้นที่ 2 มีอิเล็กตรอนได้ 8 ตัว, สรุปคือที่ชั้นพลังงานที่ n จะมีอิเล็กตรอนได้เป็นจำนวน 2n2 ตัว เนื่องจากอิเล็กตรอนนั้นถูกดึงดูดไว้กับนิวเคลียสด้วยแรงทางไฟฟ้า ดังนั้นอิเล็กตรอนของอะตอมหนึ่งๆ จะอยู่ในวงโคจรชั้นนอกก็ต่อเมื่อวงชั้นในมีอิเล็กตรอนเต็มแล้ว อย่างไรก็ดีมิได้เป็นกฎตายตัวเสมอไป อะตอมอาจมีชั้นพลังงานด้านนอก 2 หรือ 3 ชั้นที่มีอิเล็กตรอนไม่เต็มตามจำนวนสูงสุดก็ได้ ดูคำอธิบายเพิ่มเติมถึงสาเหตุที่อิเล็กตรอนดำรงอยู่ในชั้นพลังงานเหล่านี้ได้ที่ การจัดเรียงอิเล็กตรอน[1]

จำนวนอิเล็กตรอนที่อยู่ในชั้นพลังงานด้านนอกไม่เต็มจำนวนนี้ เป็นตัวบ่งบอกถึงคุณสมบัติเคมีของอะตอม เรียกชื่อว่า valence shell

แต่ละชั้นพลังงานจะมี ชั้นพลังงานย่อย (subshell) หนึ่งชั้นหรือมากกว่านั้น แต่ละชั้นพลังงานย่อยก็อาจมีหนึ่งออร์บิทัลของอะตอมหรือมากกว่านั้นก็ได้

อ้างอิง[แก้]

  1. Electron Subshells. Corrosion Source. Retrieved on 2011-12-01.