ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
17 เมษายน พ.ศ. 2535 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2535
นายกรัฐมนตรี สุจินดา คราประยูร
หัวหน้าพรรคราษฎร
ดำรงตำแหน่ง
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
สมัยก่อนหน้า พลเอก มานะ รัตนโกเศศ
สมัยถัดไป ยงยุทธ สันทนาประสิทธิ์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2499 (56 ปี)
คู่สมรส นฤมล ศิริวัฒน์
ศาสนา พุทธ

ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ หรือ บิ๊กแนต[1] อดีตหัวหน้าพรรคราษฎร และอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และกระทรวงมหาดไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุตรดิตถ์หลายสมัย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกสมาคมฮอกกี้แห่งประเทศไทย

เนื้อหา

ประวัติ[แก้]

ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ (โรมัน: Chaiyapak Siriwat) เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2499 เป็นบุตรคนที่ 1 ในจำนวน 4 คน ของพลเรือตรีชอบ กับนางสุพัตรา (วิจิตรานนท์) ศิริวัฒน์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการตำรวจ จากมหาวิทยาลัยเซนต์เกรกอรี (AS. BS. Police Science – St. Gregory's University) ประเทศสหรัฐอเมริกา และ ปริญญาโท จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ด้านชีวิตรอบครัวสมรสกับนางนฤมล ศิริวัฒน์ สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดอุตรดิตถ์

การทำงาน[แก้]

ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ เริ่มทำงานเป็นเจ้าของธุรกิจหนังสือพิมพ์ซันเดย์นิวส์ และต่อมาจึงได้เข้ามาทำงานการเมือง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดพรรคราษฎร โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค[2][3] ต่อมาได้ลาออกจากพรรคราษฎร [4]และย้ายมาสังกัดพรรคประชากรไทย ในปี พ.ศ. 2538 เกิดกรณีกลุ่มงูเห่าขึ้นในพรรคประชากรไทย ซึ่งนายชัยภักดิ์ ได้ให้การสนับสนุนนายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี แต่ต่อมาภายหลังการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีแล้ว นายชัยภักดิ์ จึงได้ลาออกจากการเป็น ส.ส.

ในการทำงานการเมืองเคยได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกสุจินดา คราประยูร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลบรรหาร และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลชวลิต

การกีฬา[แก้]

ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ เป็นนายกสมาคมฮอกกี้แห่งประเทศไทย และยังได้รับการเลือกตั้งจากสมาชิกสหพันธ์ฮอกกี้เอเชีย ให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสหพันธ์ เมื่อต้นปี พ.ศ. 2554 และยังได้รับรางวัลนายกสมาคมฮอกกี้ยอดเยี่ยม ในการประกาศรางวัล AHF อะวอร์ด ที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซียอีกด้วย[5]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]