ชะเอมไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี


ชะเอมไทย
ต้นชะเอมไทย
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
วงศ์: Mimosoideae
ชื่อทวินาม
Albizia myriophylla, Benth
ใบชะเอมไทย

ชะเอมไทย ชื่อวิทยาศาสตร์ Albizia myriophylla Benth อยู่ในวงศ์ Mimosoideae เป็นไม้ยืนต้นมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร มีชื่อเรียกทั่วไป ชะเอมป่า(กลาง) ส้มป่อยหวาน(ภาคเหนือ) ตาลอ้อย(ตราด) เซาะซูโพ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) ชะเอมไทยจะแตกต่างจากชะเอมเทศ


ลักษณะทั่วไป[แก้]

เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ตามลำต้นกิ่งก้านจะมีหนาม ใบเล็กละเอียดเป็นฝอย คล้ายกับใบส้มป่อยหรือใบกระถิน ดอกเล็ก ๆ ออกที่ปลายช่อลักษณะเป็นพู่ มีสีขาว มีกลิ่นหอม ผลเป็นฝักแบน มีสีเขียว เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาลและแตกออก

การปลูก[แก้]

มักพบขึ้นอยู่ตามเชิงเขา ดงป่าไม้ หรือป่าเบญจพรรณ พบมากในทางภาคตะวันออกของไทย ปลูกได้โดยการตอนกิ่งหรือเพาะเมล็ด

สรรพคุณ[แก้]

รากแก้กระหายน้ำ ยาระบาย เนื้อไม้มีรสหวาน ขับเสมหะ แก้ไอ เลือดออกตามไรฟัน โรคในลำคอ แก้ลม ดอกช่วยย่อยอาหาร ผลขับเสมหะ ใบ ขับเลือดให้ตก

อ้างอิง[แก้]

  • [1] สรรพคุณสมุนไพร.สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ

สยามบรมราชกุมารี

  • [2] อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุขชาติ.มหาวิทยาลัยมหิดล
  • [3] มหัศจรรย์สมุนไพรไทย
  • [4] คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]