ฉัตรชัย อีลิทยิม
| ข้อมูลส่วนตัว | ||
|---|---|---|
| ชื่อจริง | ฉัตรชัย สาสกุล | |
| วันเกิด | 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 (43 ปี) | |
| สถานที่เกิด | ||
| รุ่น | พินเวท (สมัครเล่น) ไลท์ฟลายเวท (สมัครเล่น) ฟลายเวท ซูเปอร์ฟลายเวท แบนตั้มเวท |
|
| ค่ายมวย | เพชรยินดี บ็อกซิ่ง โปรโมชั่น | |
| ผู้จัดการ | วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ | |
| ผู้ฝึกสอน | พยัคฆ์ ช.พิมล | |
| สถิติ | ||
| ชก | 61 | |
| ชนะ | 58 | |
| ชนะน็อก | 37 | |
| แพ้ | 3 | |
| เสมอ | 0 | |
| สถิติเหรียญรางวัล | ||
| มวยสากลสมัครเล่น | ||
|---|---|---|
| เอเชียนเกมส์ | ||
| เงิน | ปักกิ่ง 1990 | ไลท์ฟลายเวท |
| ซีเกมส์ | ||
| ทอง | จาร์กาตา 1987 | พินเวท |
| ทอง | กัวลาลัมเปอร์ 1989 | พินเวท |
ฉัตรชัย อีลิทยิม มีชื่อจริงว่า ฉัตรชัย สาสกุล มีชื่อเล่นว่า หนึ่ง เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดนครราชสีมา แต่ครอบครัวได้ย้ายมาอยู่ที่คลองเตย กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ฉัตรชัยยังเล็ก ๆ ฉัตรชัย ถือได้ว่าเป็นนักมวยที่พื้นฐานมวยสากลดีเยี่ยม เนื่องจากเคยชกมวยสมัครเล่นมาก่อน แต่มีจุดอ่อนคือ การฟิตซ้อมน้อยและมักมีปัญหาส่วนตัวเข้ามากระทบอยู่เสมอ ๆ
เนื้อหา |
[แก้] ชีวิตช่วงต้นและติดทีมชาติ
ฉัตรชัยเริ่มชกมวยครั้งแรกในแบบมวยไทยในชื่อ "หนึ่งธรณี เพชรยินดี" จากการบังคับของพ่อ โดยเป็นนักมวยในสังกัดของ "เสี่ยเน้า" วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ก่อนจะหันมาชกมวยสากลสมัครเล่น ขณะที่ศึกษาอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยา ชกแข่งขันในนามโรงเรียน ประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง และได้ติดทีมชาติในที่สุด เข้าแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติหลายครั้ง ทั้งโอลิมปิก, เอเชียนเกมส์ และซีเกมส์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จถึงขั้นสูงสุด จึงหันมาชกมวยอาชีพ โดยเฉพาะในการแข่งขันโอลิมปิก 1988 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ตกรอบที่สอง ทั้ง ๆ ก่อนชก ฉัตรชัยถือเป็นนักมวยความหวังอันดับหนึ่ง
[แก้] แชมป์โลกคนที่ 26
ทางกลุ่มผู้สนับสนุนได้ตั้งเป้าหมายให้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทกับ ยูริ อาร์บาชาค็อฟ แชมป์โลกชาวรัสเซีย ฉัตรชัยชกอุ่นเครื่องอยู่หลายครั้ง จนมีสถิติชกทั้งหมด 20 ครั้ง ไม่เคยแพ้ไม่เคยเสมอ เป็นการชนะน็อก 15 ครั้ง จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท สภามวยโลก (WBC) กับอาร์บาชาค็อฟ เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2538 ถึงประเทศญี่ปุ่น การชกเป็นไปอย่างคู่คี่ แต่อาร์บาชาค็อฟออกหมัดได้จะแจ้งกว่าในยกท้าย ๆ จึงเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์
ฉัตรชัย ยังคงชกมวยต่อมา จนเมื่อต้นปี พ.ศ. 2540 ยูริ อาร์บาชาค็อฟต้องการแขวนนวม แต่ทางผู้จัดการยังต้องการให้ชกต่ออีกสักครั้ง ฉัตรชัยจึงได้ชิงแชมป์เฉพาะกาล (Interim Champion) ในรุ่นนี้ กับ อีซาเลียส ซามูดิโอ นักมวยชาวเม็กซิกัน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป และป้องกันตำแหน่งไว้ได้อีกหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะพบกับ ยูริ อาร์บาชาค็อฟ อีกครั้งในปลายปี ซึ่งครั้งนี้ฉัตรชัยเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างขาดลอย จึงกลายเป็นแชมป์โลกตัวจริงไปทันที
ในปี พ.ศ. 2541 ฉัตรชัยชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้อย่างสวยงามอีก 2 ครั้ง กับนักมวยชาวเกาหลีใต้ ก่อนที่จะเสียตำแหน่งไปในปลายปี โดยไม่มีใครคาดฝัน เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อกยก 8 แมนนี่ ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่วิทยาลัยทองสุข เขตตลิ่งชัน โดยฉัตรชัยโดนหมัดสวนของปาเกียวเข้าไปเต็ม ๆ ซึ่งก่อนการชกในครั้งนี้ ฉัตรชัย ต้องเผชิญกับปัญหาชีวิตส่วนตัว คือ ภรรยาที่อยู่กินด้วยกันมาได้หนีไปกับชายคนใหม่เพียงไม่กี่วัน โดยที่ฉัตรชัยไม่รู้ตัวมาก่อน ประกอบกับการฟิตซ้อมไม่เต็มที่ จึงทำให้เสียแชมป์โลกไปในที่สุด
[แก้] หลังเสียแชมป์
หลังจากนั้น ฉัตรชัยจึงคิดจะแขวนนวม ได้หยุดชกไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะกลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2542 และเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และสามารถคว้าแชมป์สภามวยแห่งเอเชีย (ABC) ในรุ่นแบนตั้มเวทมาได้ และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้หลายครั้งแล้ว โดยครั้งสุดท้าย ชนะคะแนน 6 ยก อัลเฟร็ด นาเกา นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไปได้ในต้นปี พ.ศ. 2550
และเมื่อวันศุกร์ที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ฉัตรชัยสามารถเอาชนะน็อคนักมวยฟิลิปปินส์ที่ชื่อ ลิโต้ ซินอริโอ ไปในยกที่ 4 แต่ 1 วันให้หลัง เมื่อวันเสาร์ที่ 1 เมษายน เวลา 21.15 น. ซิสนอริโอ ก็ถึงแก่กรรมเนื่องจากสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจากการถูก ฉัตรชัย น็อค นับเป็นเรื่องน่าเศร้าของวงการมวยอีกครั้งหนึ่ง
ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ฉัตรชัยได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งถึง 2 สถาบัน คือ สภามวยโลก (WBC) และ สมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทกับ คริสเตียน มิฮาเรส มักมวยชาวเม็กซิกันถึงประเทศเม็กซิโก ฉัตรชัยเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างหมดรูปในยกที่ 3
ปัจจุบัน ฉัตรชัยได้แขวนนวมไปแล้วอย่างเป็นทางการ มีกิจการส่วนตัว คือ โต๊ะสนุกเกอร์[1] และเป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยของผู้จัดการตนเองคือ นายวิรัตน์ ด้วย อาทิ พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ และคมพยัคฆ์ ป.ประมุข[2] ฉัตรชัยมีกิจกรรมอดิเรกยามว่างที่ชื่นชอบ คือ การร้องเพลงและเล่นกีตาร์
[แก้] ชื่อในการชกมวยชื่ออื่น
- ฉัตรชัย ดัทช์บอยยิม
- ฉัตรชัย สามเคแบตเตอรี่
- ฉัตรชัย กระทิงแดงยิม
- ฉัตรชัย สิงห์วังชา
[แก้] เกียรติประวัติ
- เหรียญทองซีเกมส์ครั้งที่ 14 ที่จาร์กาตา อินโดนีเซีย พ.ศ. 2530 รุ่นพินเวท
- เหรียญทองซีเกมส์ครั้งที่ 15 ที่ กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย พ.ศ. 2532 รุ่นไลท์ฟลายเวท
- เหรียญเงินกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 11 ที่ ปักกิ่ง พ.ศ. 2533 รุ่นไลท์ฟลายเวท
- พ.ศ. 2555 รางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 6 [3][4]
- พ.ศ. 2555 รางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย [5]
- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC สมัยที่ 1 (พ.ศ. 2534 - 2536)
- ชิงแชมป์, 6 สิงหาคม 2534 ชนะคะแนน เบิร์ท เรฟูโก (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กันยายน 2534 ชนะคะแนน จี ชุนชิม (เกาหลีใต้)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 ธันวาคม 2535 ชนะ ริก ซิโอโดร่า (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 20 มีนาคม 2535 ชนะน็อค ยก 8 ริค มากราโม จูเนียร์ (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 25 พฤษภาคม 2535 ชนะ เจ๊ส มาร์การ์ (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 5 กรกฎาคม 2535 ชนะ ทาร์มาร์ การ์ซิม (อินโดนีเซีย)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 25 กุมภาพันธ์ 2536 ชนะคะแนน อเล็กซานเดอร์ แมกนูตอฟ (รัสเซีย) ที่ เวทีมวยช่อง 7 สี พหลโยธิน เขตจตุจักร
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 24 เมษายน 2536 ชนะคะแนน โรแลนโด พลาสคัว (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 16 กรกฎาคม 2536 ชนะคะแนน เนเนท จาร์มิล (ฟิลิปปินส์)
- สิงหาคม 2536 สละแชมป์
- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC สมัยที่ 2 (พ.ศ. 2536 - 2538)
- ชิงแชมป์ สมัยที่ 2, 30 ตุลาคม 2536 ชนะคะแนน โนแลนโด โปรตาโก้ (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 16 ธันวาคม 2536 ชนะ เบ็นจี ดูราน (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 20 มีนาคม 2537 ชนะคะแนน ออสการ์ เจมิเนส (สหรัฐอเมริกา)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 2 พฤษภาคม 2537 ชนะคะแนน แจ็ก ซิฮาร์ยา (อินโดนีเซีย)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 8 สิงหาคม 2537 ชนะคะแนน ซูซูกิ คาร์บาโต (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 24 ตุลาคม 2537 ชนะ ชาง อิลมูน (เกาหลีใต้)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14, 24 ธันวาคม 2537 ชนะ เอ็ดวิน โปรโจ (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 15, 19 กุมภาพันธ์ 2538 ชนะคะแนน มาโล ซูเอลโล (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 16, 27 เมษายน 2538 ชนะคะแนน โจเซฟ ปาร์เด็น (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 17, 25 กันยายน 2538 แพ้คะแนน ยูริ อาร์บาชาค็อฟ (ญี่ปุ่น) ที่ นิฮนบูโดกัน โตเกียว
- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC สมัยที่3 (พ.ศ. 2538 - 25)
- ชิงแชมป์ สมัยที่3, 25 พฤศจิกายน 2538 ชนะคะแนน ลีเดียน เซนิซาร์ (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 18, 27 มกราคม 2539 ชนะคะแนน โจเอล นีซ (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 19, 15 เมษายน 2539 ชนะคะแนน โพลาโบ ตินาโด (เม็กซิโก) ที่ เกรม เวสเทิร์น ฟอรัม อิงเกิลวู๊ด รัฐแคลิฟอร์เนีย
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 20, 24 พฤษภาคม 2539 ชนะคะแนน เท็กซัส โกเมส (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.เพชรบูรณ์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 21, 31 กรกฎาคม 2539 ชนะคะแนน จิมมี่ อากลิลลเร่ (ฟิลิปปินส์) ที่ ห้างสรรพสินค้านิวเวิลด์ บางลำพู เขตพระนคร
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 22, 8 สิงหาคม 2539 ชนะคะแนน ริกกี้ โอคอยด์ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.สุราษธานี
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 23, 8 พฤศจิกายน 2539 ชนะคะแนน อลัน มอเรย์ (ฟิลิปปินส์)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 24, 30 มกราคม 2540 ชนะคะแนน รามิล เกอร์เวอโร (ฟิลิปปินส์)
- มีนาคม 2540 สละแชมป์
- แชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท WBC
- ชิงแชมป์โลกเฉพาะรุ่นฟลายเวท WBC 9 พฤษภาคม 2540 ชนะคะแนน อิสซาเอียส ซามูดิโอ (สหรัฐอเมริกา) ที่ โรงแรมปริ๊นซ์ พาเลซ มหานาค (โบ๊เบ๊)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 สิงหาคม 2540 ชนะน็อค ยก 8 ฮวน โดมิงโก คอร์โดบา (อาร์เจนตินา) ที่ โรงแรมปริ๊นซ์ พาเลซ มหานาค (โบ๊เบ๊)
- แชมป์โลกเรุ่นฟลายเวท WBC
- ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC ธันวาคม 2540 ชนะคะแนน ยูริ อาร์บาชาค็อฟ (รัสเซีย) ที่ ทซุกิซามุ กรีนโดม ฮอกไกโด ญี่ปุ่น
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กุมภาพันธ์ 2541 ชนะคะแนน คิม ยองจิน (เกาหลีใต้) ที่ สเปเชียลลี่ บลิ้ท อารีน่า เกาะสมุย สุราษธานี
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 1 พฤษภาคม 2541 ชนะน็อค ยก 5 ชาง ยังซุน (เกาหลีใต้) ที่ สานามกีฬากลาง จ.กาญจนบุรี
- เสียแชมป์ 4 ธันวาคม 2541 แพ้น็อค ยก 8 แมนนี่ ปาเกียว (ฟิลิปปินส์) ที่ วิทยาลัยทองสุข อ.พุทธมลฑล จ.นครปฐม
- แชมป์ ABC เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวท
- ชิง 5 กันยายน 2546 ชนะคะแนน เรย์ ลีกัส (ฟิลิปปินส์) ที่ ศูนย์กีฬาประดิษฐ์มนูญธรรม คลองตัน เขตคลองเตย
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 เม.ย. 2547 ชนะคะแนน อัลลัน ฟูเอนเตส (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นครราชสีมา
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 25 มิ.ย. 2547 ชนะ ที.เค.โอ. จูน แมกซีปอก (ฟิลิปปินส์) ยก 8 ที่ จ.นครราชสีมา
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 กันยายน 2548 ชนะน็อค โรมิโอ โพลินาร์ (ฟิลิปปินส์)
- พ.ศ. 2549 สละแชมป์
- แชมป์ ABC เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
- ชิง 28 กรกฎาคม 2549 ชนะน็อค ยก 5 คัตสุมิ มากิยามา (ญี่ปุ่น)
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 กันยายน 2549 ชนะคะแนน ยูกิ มูไร (ญี่ปุ่น)
- มีนาคม 2550 สละแชมป์
- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
- ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC 25 กันยายน 2538 แพ้คะแนน ยูริ อาร์บาชาค็อฟ (รัสเซีย) ที่ โตเกียว ญี่ปุ่น
- ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท WBA และ WBC 30 สิงหาคม 2551 แพ้ ที.เค.โอ. ยกที่ 3 คริสเตียน มิฮาเรส (เม็กซิโก) ที่ อารีน่า มอนเทอเร่ นิว ลียง เม็กซิโก[6]
[แก้] อ้างอิง
- ^ [1]
- ^ ซีพี.ให้โอกาสทองคมพยัคฆ์ชิงฉะหมัดจังโก้ จากสยามสปอร์ต
- ^ มวยสยามรายวัน. ปีที่ 19 ฉบับที่ 6764. วันพุธที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2555. หน้า 17
- ^ "ชัชวาล-คมพยัคฆ์-รัชนก" คว้ายอดเยี่ยมสยามกีฬา จากผู้จัดการออนไลน์
- ^ หน้า 23, เดลินิวส์ฉบับที่ 22,854: พุธที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
- ^ เทปการชกของ ฉัตรชัย กระทิงแดงยิม กับ คริสเตียน มิฮาเรส
[แก้] ดูเพิ่ม
|
|||||||||||
- นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 1988
- นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
- นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
- นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
- แชมป์โลก WBC
- แชมป์เงา WBC
- แชมป์ ABCO
- บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
- บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
- นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
- นักกีฬาเหรียญเงินเอเชียนเกมส์ชาวไทย
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- ผู้ฝึกสอนมวยสากล