ปลาฉลามหัวบาตร

ปลาฉลามหัวบาตร
สถานะการอนุรักษ์
ใกล้ถูกคุกคาม (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
Kingdom:	Animalia
Phylum:	Chordata
Class:	Chondrichthyes
Subclass:	Elasmobranchii
Superorder:	Selachimorpha
Order:	Carcharhiniformes
Family:	Carcharhinidae
Genus:	Carcharhinus
Species:	C. leucas
ชื่อวิทยาศาสตร์
Carcharhinus leucas (Müller & Henle, 1839)
แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของฉลามหัวบาตร (สีน้ำเงิน)
ชื่อพ้อง
Carcharhinus azureus (Gilbert and Starks, 1904) Carcharhinus nicaraguensis (Gill in Gill and Bransford, 1877) Carcharhinus vanrooyeni Smith, 1958 Carcharhinus zambezensis (Peters, 1852) Carcharias azureus Gilbert and Starks, 1904 Carcharias leucas Müller and Henle, 1839 Carcharias spenceri Ogilby, 1910 Carcharias zambezensis Peters, 1852 Eulamia nicaraguensis Gill in Gill and Bransford, 1877 Galeolamna bogimba Whitley, 1943 Galeolamna greyi mckaili Whitley, 1945 Squalus obtusus Poey, 1861 Squalus platyodon Poey, 1861

ปลาฉลามหัวบาตร (อังกฤษ: Bull shark) เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อาศัยในน้ำจืดได้ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Carcharhinus leucas อยู่ในชั้นปลากระดูกอ่อน มีรูปร่างอ้วนป้อม ข้อหางยาว หัวมันกลม ปากกว้าง ภายในปากมีฟันแหลมคม ครีบหลังสั้น ครีบอกแหลมยาว ครีบหางตอนบนแหลมสูง ตอนล่างเล็กสั้น มีนิสัยดุร้าย กินปลาและสัตว์ต่าง ๆ ในน้ำเป็นอาหาร รวมทั้งอาจทำร้ายมนุษย์ได้ด้วย พบอาศัยในทะเลเขตอบอุ่นทั่วโลก โดยเฉพาะบริเวณชายฝั่ง ขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 3.5 เมตร น้ำหนักหนักได้ถึง 316.5 กิโลกรัม

ปลาฉลามหัวบาตร เป็นปลาฉลามชนิดที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ โดยพบเป็นบางครั้งในแม่น้ำใหญ่ที่ห่างจากทะเลนับร้อยกิโลเมตร เช่น แม่น้ำมิสซิปซิปปี้, แม่น้ำอเมซอน, แม่น้ำแซมเบซี่, แม่น้ำไทกริส, แม่น้ำแยงซี, ทะเลสาบนิคารากัว ในประเทศไทยเช่น แม่น้ำโขง, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำสาละวิน เป็นต้น โดยปลาจะว่ายเข้ามาจากทะเล

ปลาฉลามหัวบาตร เป็นปลาที่ล่าเหยื่อเป็นอาหาร สามารถที่จะกินปลาขนาดใหญ่เช่น กระเบน หรือแม้แต่พวกเดียวกันได้ โดยฟันที่อยู่กรามล่างจะมีลักษณะแหลมยาวกว่าฟันที่อยู่กรามบน เพราะใช้ในการกัดเหยื่อก่อน ก่อนที่ฟันกรามบนจะงับซ้ำลงมาเพื่อไม่ให้เหยื่อหลุด ในบางครั้งจะสะบัดเหยื่อให้ขาดเป็น 2 ท่อนด้วย โดยแรงกัดที่วัดได้วัดได้สูงสุดถึง 1,250 ปอนด์ โดยมักใช้หัวพุ่งชนก่อนกัดเหยื่อ อีกทั้งนับได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนสูงที่สุดในบรรดาสัตว์โลกทั้งมวลอีกด้วย

เป็นปลาที่ใช้ตกเป็นเกมกีฬา ใช้บริโภค หรือจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และยังเป็นที่นิยมของนักเลี้ยงปลาที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก ๆ ด้วย

ในปัจจุบัน มีการจัดอันดับให้ปลาฉลามหัวบาตรเป็นปลาฉลามที่มีอันตรายต่อมนุษย์มากที่สุด เนื่องด้วยการที่พบกระจายอยู่ทั่วโลกและสามารถเข้ามาอาศัยได้ในแหล่งน้ำจืดได้

ปลาฉลามหัวบาตรที่พบในแม่น้ำบรีเด ในแอฟริกาใต้ มีพฤติกรรมที่แปลกไปกว่าปลาฉลามหัวบาตรในที่อื่น ๆ คือ ไม่โจมตีทำร้ายมนุษย์หากมีอาหารในแม่น้ำเพียงพอ และจะหาอาหารโดยการขโมยปลาที่ตกได้โดยชาวประมงในท้องถิ่น ด้วยการตามเรือประมงไป จึงทำให้ปลาที่นี่มีขนาดใหญ่กว่าปลาที่พบในที่อื่น

อ้างอิง

• Scuba…..ที่เกาะเต่า(3)

แหล่งข้อมูลอื่น

• รูปและข้อมูลปลาฉลามหัวบาตร
• สารคดีตกปลาฉลามหัวบาตร (1) โดยเจเรมี เวด
• สารคดีตกปลาฉลามหัวบาตร (2)
• สารคดีตกปลาฉลามหัวบาตร (3)

• ข้อมูลเกี่ยวข้องกับ Carcharhinus leucas จากวิกิสปีชีส์