จีนโนสยามวารศัพท์

จีนโนสยามวารศัพท์
ประเภท	หนังสือพิมพ์รายวัน
รูปแบบ	ข่าวทั่วไป
เจ้าของ	นายเซียวฮุดเส็ง สีบุญเรือง
บรรณาธิการ
บรรณาธิการ	นายเซียวฮุดเส็ง สีบุญเรือง
บุคคลสำคัญ
ภาษาที่ใช้	ไทย จีน
ก่อตั้งเมื่อ	พ.ศ. 2450
ฉบับสุดท้าย	ไม่มีข้อมูล
สำนักงาน	ถนนฮ่องกงแบ๊งค์ ปากคลองผดุงกรุงเกษม พระนครหลวงกรุงเทพ

จีนโนสยามวารศัพท์ เป็นหนังสือพิมพ์จีนรายวันในประเทศไทย เริ่มออกฉบับภาษาไทยเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2450 ออกฉบับสุดท้ายเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ส่วนฉบับภาษาจีนยกเลิกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2468 มีโรงพิมพ์ตั้งอยู่ถนนฮ่องกงแบ๊งค์ ปากคลองผดุงกรุงเกษม จังหวัดพระนคร

เป็นหนังสือพิมพ์มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นปากเสียงแก่ชาวจีนในประเทศไทย และเผยแพร่นโยบายของพวกก๊กมินตั๋ง ยึดมั่นในลัทธิชาตินิยม สนับสนุนและป้องกันชาวจีนในไทยในสถานการณ์ต่าง ๆ ทั้งเสนอข่าว ให้ความรู้ สร้างสัมพันธไมตรีอันดีงามระหว่างชาวจีนและชาวไทย

รูปแบบ

รูปแบบเล่ม เมื่อออกในระยะแรกมี 4 หน้า กว้าง 18 นิ้ว ยาว 24 นิ้ว เมื่อออกครบ 1 ปี จึงนำมาเย็บเล่ม ต่อมาปี พ.ศ. 2454 ลดหน้ากระดาษเล็กลงแต่เพิ่มจำนวนหน้าเป็น 8 หน้า และเพิ่มพิเศษอีก 4 หน้า รวมเป็น 12 หน้า แต่ต่อมาเปลี่ยนเป็นขนาดกว้าง 18 นิ้ว ยาว 24 นิ้ว เช่นเดิมและยังคงมี 12 หน้า

การจัดวางคอลัมน์ มักนิยมเขียนเสร็จเป็นเรื่อง ๆ แล้วขึ้นเรื่องเรียงใหม่ต่อกัน หัวเรื่องมักเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ แต่บางครั้งถ้าต่อเรื่องไป จะเขียนว่า "โปรดอ่านหน้า___ยังมีข่าว" การจัดหน้าและภาพ หน้า 1 และ 2 มักลงโฆษณา แจ้งความ คำปรารภของผู้จัดทำ ต่อจากคำปรารภจะเป็นข่าวและบทความ ในระยะหลังที่เพิ่มหน้ามากขึ้น จะมีนิยายจีนหรือเรื่องแปลบ้าง มีคอลัมน์อื่นอย่าง คอลัมน์วิจารณ์และเสียดสีสังคม ประกาศต่าง ๆ ของทางราชการและโฆษณา ไม่นิยมลงภาพประกอบบทความหรือข่าว ยกเว้นรายงานชิ้นสำคัญจริง ๆ เช่นบทความเกี่ยวกับการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่รูปภาพลายเส้นประกอบโฆษณามักทำอย่างแข่งขันและพิถีพิถันมาก

เนื้อหา เมื่อออกใน ร.ศ. 129 มีโฆษณาอยู่เต็มประมาณ 70-80% ของเนื้อหาทั้งหมด ส่วนข่าวและบทความจะแทรกระหว่างประกาศและโฆษณา ต่อมาเมื่อระยะหลังที่บ้านเมืองเกิดความเปลี่ยนแปลงและปัญหามากขึ้น บทความมักชี้ปัญหาที่เกิดในสังคมไทย เช่น "การพนันเป็นรากเง่าของความชั่ว" (25 พฤศจิกายน ร.ศ. 129) และการพูดถึงความพยายามเรียกร้องความสัมพันธ์อันดีของไทยกับจีน เช่นบทความ "จีนกับไทย" (24 พฤศจิกายน ร.ศ. 129) เป็นต้น