จีฉ่อย

ร้านจีฉ่อย

จีฉ่อย หรือ จื้อฉาย (จีนตัวย่อ: 志才; พินอิน: zhìcái; เยล: ji3choi4) คือ ชื่อร้านขายของชำของธุรกิจครอบครัวชาวจีนขนาดหนึ่งคูหา ตั้งอยู่หน้าตลาดสามย่าน ตรงบริเวณถนนพญาไท ใกล้กับคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตรงข้ามจามจุรีสแควร์ และได้ชื่อว่าเป็นสีสันแห่งหนึ่งของบริเวณสามย่าน ร้านจีฉ่อยเป็นร้านขายของที่ขึ้นชื่อว่า "มีของขายทุกอย่าง และถ้าของไหนไม่มีขายในร้าน จะสามารถมาเอาได้ภายใน 2 วันให้หลัง"

ในอดีต ร้านจะเปิดตลอด 24 ชั่วโมง ลักษณะร้านเป็นร้านกว้างประมาณ 3 เมตร และลึกประมาณ 10 เมตร แต่ในปัจจุบัน ร้านจีฉ่อยจะปิดวันอาทิตย์วันเดียว ส่วนวันธรรมดาจะเปิดตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 2 ทุ่ม และเนื่องจากทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยต้องการที่จะพัฒนาพื้นที่ของตลาดสามย่านและพื้นที่โดยรอบ ร้านจีฉ่อยแห่งนี้จึงต้องย้ายไปอยู่ยูเซ็นเตอร์

ประวัติ

ร้านจีฉ่อยเปิดมานานไม่ต่ำกว่า 50 ปี สาเหตุที่คิดจะทำร้านค้าเนื่องจากพ่อของเจ้าของร้านถุกรางวัลที่ 1 สลากกินแบ่งรัฐบาล จึงได้แบ่งเงินรางวัลบางส่วนมาเปิดร้าน โดยในสมัยแรกเป็นบ้านไม้ 2 ชั้น รวมถึงอาคารเรียนของโรงเรียนศึกษาวัฒนาก็เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น สมัยนั้นถนนพญาไทยังเป็นถนนแคบ ๆ เดิมบริเวณร้านจีฉ่อยอยู่ด้านหลังของร้านในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อมีการขยายถนน และทางจุฬาฯ สร้างตึกแถวติดถนนพญาไท จึงได้ย้ายมาอยู่ ณ ที่ปัจจุบัน

ในสมัยก่อนของในร้านจีฉ่อยก็นับได้ว่ามากแล้ว แต่ยังพอเดินสวนกันได้ ต่างจากปัจจุบันที่แคบมากเพียง 60 เซนติเมตร ทางเดินในร้านสามารถเดินได้เพียงคนเดียว ลูกค้าต้องยืนคอยหน้าร้านเท่านั้น อีกสิ่งหนึ่ง คือ หมาในร้านนี้ยังต้องวิ่งไปให้สุดร้านถึงจะกลับตัววิ่งออกมาได้

มีผู้เล่าว่าในช่วงที่มาเปิดใหม่ๆ ของที่ขายถูกจะราคาถูก คนขายก็ใจดีมาก เช่น เวลาซื้อยาลบหมึก 1 ขวด สมัยนั้นราคา 50 สตางค์ ก็แถมกระดาษซับแบบไม่อั้น

ตำนานเกี่ยวกับจีฉ่อย

พนักงานขาย

พนักงานขายของร้านนี้เป็นอาซิ้มสองคนผลัดกันเฝ้าเวร ตลอด 24 ชั่วโมง อาซิ้มทั้งสองคนรูปร่างหน้าตาเหมือนกันมากเนื่องจากเป็นฝาแฝดกัน ทำให้ลูกค้าที่มาซื้อของบ่อย ๆ ต่างอดสงสัยไม่ได้ว่า คนขายของร้านนี้ไม่หลับไม่นอนกันเลยหรือ แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่ไม่เหมือนกันคือ "ฟันทอง" ปัจจุบันอาซิ้มคนหนึ่งได้เสียชีวิตไปเสียแล้ว แต่ก็มีลูกชายและลูกจ้างสาวมาช่วยขาย

เทคนิคการขาย

เทคนิคการขายของร้านนี้ คือ ถามหาอะไรมีหมด หากว่าสินค้าชิ้นนั้นไม่มีในร้าน ก็จะบอกให้รอเดี๋ยวแล้วก็หามาให้จนได้ เช่นหากต้องการทานข้าวขาหมู ถามว่ามีไหม พนักงานขายจะบอกว่า "มี รอเหลียว" (มาจาก รอเดี๋ยว) แล้วออกไปหลังร้าน ซื้อข้าวขาหมูจุฬาฯจากตลาดสามย่านมาให้ ถ้าถามถึงเลื่อย แกก็จะวิ่งไปร้านขายอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ข้างเคียง แล้วก็มาตั้งราคาเอง นับได้ว่าพนักงานขายร้านนี้มีสปิริตของนักขายอย่างแท้จริง นอกจากนี้ถ้าของชิ้นนั้นต้องใช้เวลาในการหาสักครู่ใหญ่ แกก็จะมีลูกอม หรือขนมขบเคี้ยวมาให้บริการลูกค้าด้วย จะได้ไม่เบื่อ และถ้าซื้อเยอะล่ะก็ แกก็จะมีของกำนัลเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ปากกา (ถ้าเป็นนิสิต) มอบให้ลูกค้าอีกด้วย

ราคาของ หลายๆครั้งที่พนักงานขายจะถามว่า "เคยซื้อเท่าไร" เมื่อบอกราคาที่เคยซื้อไปแล้วเขาจะบอกราคาสินค้าให้เราซึ่งอาจจะสูงกว่าหรือต่ำกว่าบ้าง เช่น เทปMiniDVที่ขายตามห้างสรรพสินค้าทั่วไปราคาม้วนละ 500 บาท แต่ถ้าลูกค้าโดนถามว่าซื้อมาเท่าไหร่ ก็จะตอบว่า 200 แล้วอาซิ้มก็จะให้ราคาตามนั้น แล้วแต่อารมณ์และความรู้ในสินค้าของแก

ของที่ขาย

ตัวอย่างสินค้าที่มาขาย หรือเคยวางขายในร้านได้แก่ ของเล่น น้ำอัดลม ปากกา สบู่ ลูกบอลพลาสติก ปูนพลาสเตอร์ รองเท้า กากเพชร กับดักหนู ใบลงทะเบียนเรียนของจุฬาฯ ตั๋วเครื่องบิน ฮูล่าฮุป เปียโน ชุดครุย ชุดกิโมโน สีน้ำมัน กระดาษ และรถยนต์ นอกจากนี้ร้านจีฉ่อยยังมีสินค้าบางอย่างที่ไม่น่าเชื่อขายอีกเช่น แหวนรุ่นของคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ (ที่ไว้สำหรับแจกนิสิตปีที่หนึ่ง) และใบลงทะเบียนเรียน จท 11 อีกทั้งสินค้าที่หายากอย่างบัตรคอนเสิร์ตเรน โทรศัพท์มือถือ ฮาร์ดดิสก์ ซีพียู แรม โน้ตบุ๊ค ไอแพด ไอโฟนและไอพอด

แหล่งข้อมูลอื่น

• จากริมถนนขึ้นตึกไฮโซ “จีฉ่อย” ขวัญใจชาวจุฬาฯ บล็อกสารพันสาระความรู้ WiseKnow Blog
• บ๊ายบาย"ตลาดสามย่าน" ปิดตำนานตลาดเก่าแก่ โดย ผู้จัดการออนไลน์ 10 มิถุนายน 2551 14:04 น.
• สามย่าน...ก่อนอำลา thairath.co.th
• เปิดกลยุทธ์ 'โชวห่วย' สู้ 'ค้าปลีก'ข้ามชาติ เว็บไซต์ Manager.co.th
• จากริมถนนขึ้นตึกไฮโซ "จีฉ่อย" ขวัญใจชาวจุฬาฯ โดย มติชนรายวัน 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2552