ตองยี
ตองยี หรือ ตองจี (อังกฤษ: Taunggyi; พม่า: တောင်ကြီးမြို့; IPA: [tàuNdʒí mjo̰]) (ภาษาไทใหญ่เรียกว่าต้นตี) เป็นเมืองหลวงของรัฐฉาน ในประเทศพม่า ห่างจาก อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 480 กิโลเมตร ตั้งอยู่บนภูเขาสูง เนื้อที่ประมาณ 24 ตารางกิโลเมตร อากาศค่อนข้างเย็นตลอดปี เพราะที่นี่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 4,712 ฟุต โดยชื่อตองยี เป็นภาษาพม่ามาจากคำว่า ตอง หรือ ต่อง แปลว่า ภูเขา และ ยี แปลว่า ใหญ่ [1] ประชากร 95 เปอร์เซ็นต์นั้นเป็นชาว"ปะโอ" (Pa-Oh)[ต้องการอ้างอิง]
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติ
เมืองตองยีหรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ “เมืองตองคัง” และเมืองนี้เป็นเมืองที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้มาตีเมืองกับพระมหาอุปราชและเจ้าเมืองแปร ปัจจุบันตัวเมืองขยายออกไปเพราะความเจริญทางการค้า สองฟากถนนเป็นตึกแถวแบบต่างจังหวัดของไทย บริเวณที่อยู่ศัยมีต้นไม้เขียวชอุ่ม ดอกไม้เมืองหนาว
รัฐฉานอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของพม่า เป็นรัฐสำคัญรัฐหนึ่ง ในจำนวนรัฐทั้งเจ็ดของสหภาพพม่า นอกจากชนเผ่าไทใหญ่ ก็มีชนเผ่าต่าง ๆ เช่น ปะโอ ปะหล่อง เป็นต้น ในประวัติศาสตร์ที่ชาวพม่าเขียนกล่าวว่า พวกไทใหญ่เข้ามามีอิทธิพลในเขตภูเขาสูงทางตะวันออก ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นพวกที่ทำนาและนับถือศาสนาพุทธ มีระบบการปกครองแบบเจ้าเมืองที่สืบทอดมรดกถึงลูกหลาน แต่ปัจจุบันนี้อำนาจของเจ้าได้เสื่อมไป เพราะอำนาจของรัฐบาลท้องถิ่นเข้ามาแทนที่
[แก้] การปกครอง
ตองยี แบ่งการปกครองเป็น 20 เขต ได้แก่[2]
- เขตเจ้าสามทุน
- เขตหนองพิอู
- เขตนาซิฮี
- เขตซานดากอง
- เขตยะแม่ตาชี
- เขตมงซุน
- เขตซีกอน
- เขตกางตา
- เขตซีฟาน
- เขตซานตา
- เขตตองจีซู
- เขตเอียมาเอีย
- เขตมาโอ
- เขตซีปาน
- เขตนาออก
- เขตโปตา
- เขตเมงกะลาอูโกโฮง
- เขตลางมาตอ
- เขตลิตอง
[แก้] อ้างอิง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
