จักรวรรดิกาหลิบรอชิดีน
 |
บทความนี้ใช้ระบบปีคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงถึงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
الخلافة الراشدية
.svg)
| เนื้อที่ | 9,000,000 กม.2 3,474,919 ไมล์2 |
||||||||||
| ประชากร | |||||||||||
| - | 40,300,000 | ||||||||||
| ความหนาแน่น | 4.5 /กม.² 11.6 /ไมล์² |
||||||||||
|
|||||||||||
| ¹ Amir al-Mu'minin (أمير المؤمنين), กาหลิบ (خليف) | |||||||||||
จักรวรรดิกาหลิบรอชิดีน (อาหรับ: الخلافة الراشدية, อังกฤษ: Rashidun Caliphate) เป็นจักรวรรดิกาหลิบจักรวรรดิแรกของสี่จักรวรรดิในประวัติศาสตร์อิสลามที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของมุฮัมมัดในปี ค.ศ. 632 ในยุคที่รุ่งเรืองที่สุดเขตแดนของจักรวรรดิครอบคลุมตลอดทางตอนเหนือของแอฟริกา คาบสมุทรอาหรับ และเนินสูงของอิหร่าน
[แก้] ที่มา
หลังจากการเสียชีวิตของมุฮัมมัดในปี ค.ศ. 632 แล้ว กลุ่มชาวมะดีนะหฺอันซาร์ (Ansar) ก็ถกเถียงกันว่าผู้ใดควรจะเป็นผู้นำที่เหมาะสมต่อจากศาสดามุฮัมมัดในการดำเนินกิจการของมุสลิมต่อไปในขณะที่ครอบครัวของพระองค์ยังยุ่งอยู่กับการจัดการเรื่องการฝังศพ อุมัรและอบู อุบัยดะห์ (Abu Ubaidah ibn al-Jarrah-أبو عبيدة عامر بن عبدالله بن الجراح) ต่างก็สาบานความจงรักภักดีต่ออะบูบักรฺผู้กลายมาเป็น “ประมุขผู้สืบสายผู้เป็นผู้สื่อสารของพระเจ้า” คนแรก (คอลีฟะหฺ ราซูล อัลลอฮฺ) หลังจากนั้นอะบูบักรฺก็เริ่มการรณรงค์เผยแพร่ศาสนาอิสลาม
อะบูบักรฺเริ่มต้นด้วยการปราบปราบชนกลุ่มต่างๆในคาบสมุทรอาหรับที่ละเมิดคำสาบานต่อศาสนาอิสลามและชุมชนมุสลิม ในฐานะคอลีฟะหฺหรือกาหลิบทั้งอะบูบักรฺเองและผู้ครองอีกสี่คนต่อมาก็มิได้อ้างตนเองว่าเป็นเจ้า ยังคงพำนักอยู่ในบ้านที่สมถะและปฏิบัติตนอย่างปกติ รีดนมแกะและแพะ และออกไปไหนมาไหนโดยไม่มีองค์รักษ์ อุมัยยะฮ์และอับบาซียะฮ์ต่อมาก็มิได้อ้างตนว่าเป็นเจ้าเช่นกัน แต่ปฏิบัติตนเช่นเจ้า
[แก้] อ้างอิง
[แก้] ดูเพิ่ม
|
||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
