-
สมเด็จพระจักรพรรดิเซ่าแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเซ่าตี้ (อังกฤษ: Prince of Hongnong; จีนตัวเต็ม: 弘農王; จีนตัวย่อ: 弘农王; พินอิน: Hóng Nóng Wáng) หรือ ฮั่นเซ่าเต้ หรือ หองจูเปียน เป็นฮ่องเต้องค์ที่ 25 แห่งราชวงศ์ฮั่นและองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์ฮั่นยุคหลังหรือราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเลนเต้และพระมเหสีโฮเฮา ทรงมีพระอนุชาต่างพระมารดาคือ หองจูเหียบ
ในปี พ.ศ. 732 พระเจ้าเลนเต้สิ้นพระชนม์ โฮจิ๋นพี่ชายของพระนางโฮเฮาและแม่ทัพใหญ่ทูลเชิญหองจูเปียนขึ้นครองราชย์แทน ขณะนั้นพระองค์ทรงพระชนมายุได้ 14 พรรษา หลังจากโฮจิ๋นถูกสิบขันทีฆ่าและสิบขันทีถูกกำจัด ตั๋งโต๊ะได้เข้ามามีอำนาจแทนโฮจิ๋น และได้ทำการปลดพระเจ้าเซ่าตี้ออก และตั้งหองจูเหียบ ขึ้นเป็นฮ่องเต้แทนในพระนามว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้และตั้งตนเองเป็นสมุหนายก ส่วนหองจูเปียน (พระเจ้าเซ่าตี้) และพระนางโฮเฮา รวมทั้งพระสนมหองจูเปียน ตั๋งโต๊ะสั่งให้นำทั้งคู่ไปขังในพระตำหนักในวัง ต้นปี พ.ศ. 733 ตั๋งโต๊ะสั่งให้ลิยูกุนซือของตน นำสุราพิษให้หองจูเปียนเสวยจนสิ้นพระชนม์ ส่วนพระนางโฮเฮาและพระสนมหองจูเปียนก็ถูกสังหารโดยคนของลิยู
[แก้] พระบรมวงศานุวงศ์
บทความเกี่ยวกับวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:โลกวรรณศิลป์
