จะงอยปาก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพเปรียบเทียบจะงอยปากของนกแต่ละสายพันธุ์ (ไม่แสดงมาตราส่วนจริง)

จะงอยปาก เป็นโครงสร้างทางกายวิภาคภายนอกของสัตว์ปีก ใช้สำหรับการต่อสู้, หาอาหาร, รับประทาน, ป้อนอาหาร, การเกี้ยวพาราสี รวมถึงเป็นอวัยวะในการหยิบวัตถุ

แม้ว่าจะงอยปากจะมีความแตกต่างกันในหลายมิติ ทั้งขนาด, รูปร่าง, สี แต่โดยรวมแล้วมันมีโครงสร้างพื้นฐานที่คล้ายกัน โครงสร้างกระดูกสองชิ้นซึ่งได้แก่ขากรรไกรบน (maxilla) และขากรรไกรล่าง (mandible)[1] จะปกคลุมไปด้วยชั้นเยื่อเคราตินบางๆของผิวหนังชั้นนอก ที่เรียกว่า rhamphotheca[2] ในสัตว์ปีกหลายสปีชีส์ จะงอยปากบนจะมีรูอยู่สองรูที่ทำหน้าที่เป็นโพรงจมูกไปสู่ระบบหายใจ

สีของจะงอยปากจะขึ้นอยู่กับความเข็มข้นของเม็ดสีเมลานิน และ แคโรทีนอยด์ ในชั้นผิวหนังที่รวมไปถึง rhamphotheca ในที่นี้ อียูเมลานิน มีคุณสมบัติของเฉดสีเทาและดำ[3] ในขณะที่แคโรทีนอยด์นับสิบๆชนิด มีคุณสมบัติของสีแดง, ส้ม และ เหลือง[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. Coues (1890), p. 147.
  2. Ralph, Charles L. (May 1969). "The Control of Color in Birds". American Zoologist 9 (2): 521–530. JSTOR 3881820. 
  3. Hill (2010), p. 62.
  4. Hill (2010), p. 64.