งูเห่าพ่นพิษสยาม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

งูเห่าพ่นพิษสยาม เป็นงูเห่าจำพวกงูเห่าพ่นพิษ (Spitting cobra) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Naja siamensis กล่าวคือ เป็นงูเห่าที่สามารถพ่นพิษได้ โดยสามารถพ่นพิษได้ไกล ถึง 1.5 – 2 เมตร เมื่อพ่นน้ำพิษหมดแล้ว สามารถผลิตน้ำพิษได้ในเวลา 20 นาที ก็สามารถพ่นน้ำพิษใหม่ได้ ขณะชูคอแผ่แม่เบี้ยขู่ ก็จะอ้าปากเพื่อเตรียมพ่นพิษใส่ศัตรู จะมีรูของเขี้ยวพิษ อยู่ทางด้านหน้า เพื่อสะดวกในการฉีดพ่นพิษออกไป และถ้าพิษเข้าตา ก็จะทำให้ตาบอดได้ ถ้าถูกพิษทางผิวหนังที่มีแผล ก็จะทำให้เกิดการอักเสบ แต่ไม่อันตรายมาก เพราะได้รับปริมาณพิษน้อย

ลักษณะรูปร่างทั่วไปจะคล้ายคลึงกับงูเห่าธรรมดา (Naja kaouthia) แต่มีลำตัวที่สั้นกว่า โดยจะยาวเฉลี่ยไม่ถึงเมตร มีความว่องไว นิสัยดุร้าย ดอกจันมักเป็นรูปตัว U หรือเลือนลางในบางตัว สีลำตัวบางตัวอาจมีลายดอกด่างขาว จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า " งูเห่าพ่นพิษด่าง " หรือ " งูเห่าพ่นพิษขี้เรื้อน " เป็นต้น

งูเห่าพ่นพิษที่พบในประเทศไทยสามารถจำแนกออกเป็น ชนิดต่าง ๆ (Variety) ได้ตามถิ่นที่อยู่และสีลำตัว เช่น งูเห่าพ่นพิษสยาม หรือ งูเห่าพ่นพิษด่าง นี้ (Naja siamensis var. Black &White) , งูเห่าพ่นพิษอีสาน (Naja siamensis var. Greenish Brown) ที่มีความยาวประมาณ 0.6 เมตร นับว่าเป็นงูเห่าที่มีขนาดสั้นที่สุดที่พบในประเทศไทย มีสีเขียวหม่นหรือสีเขียวอมเทาทั่วตัว ลายปรากฏไม่ชัดเจน ดอกจันเป็นรูปตัว U เห็นชัดเจนกว่างูเห่าพ่นพิษสยาม เป็นต้น และนอกจากนี้ยังมีชนิดที่แยกออกไปคือ งูเห่าพ่นพิษสีทอง (Naja sumartra)

สำหรับในต่างประเทศ ยังมีงูเห่าพ่นพิษอีก 6 ชนิด พบได้ที่ภูมิภาคเอเชียใต้ไปจรดถึงสิงคโปร์