งูเขียวพระอินทร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก งูเขียวดอกหมาก)
งูเขียวพระอินทร์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Reptilia
อันดับ: Squamata
อันดับย่อย: Serpentes
วงศ์: Colubridae
สกุล: Chrysopelea
ชนิด: C. ornata
ชื่อทวินาม
Chrysopelea ornata
(Shaw, 1802)
ชนิดย่อย
  • C. o. ornata (Shaw, 1802)
  • C. o. ornatissima (Werner, 1925)
  • C. o. sinhaleya (Deraniyagala, 1945)

สำหรับเขียวพระอินทร์อย่างอื่นดูที่: ปลาเขียวพระอินทร์

งูเขียวพระอินทร์ หรือ งูเขียวดอกหมาก (อังกฤษ: Golden tree snake; ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Chrysopelea ornata) เป็นงู ลักษณะลำตัวเรียวยาว ปราดเปรียว เกล็ดสีเขียวแกมเหลืองลายดำ สามารถเลื้อยไต่ไปบนกิ่งไม้ได้อย่างคล่องแคล่ว มีพิษอ่อนแต่ไม่ร้ายแรงมาก ผู้ถูกกัดจะมีอาการอักเสบ และบวมที่บริเวณบาดแผล

ลักษณะทั่วไป[แก้]

งูเขียวพระอินทร์เป็นงูบก หัวกลม ว่องไวปราดเปรียว เลื้อยเร็ว ลำตัวสีเขียวอ่อน มีลายดำตลอดตัว หัวมีลายมากจนดูคล้ายกับมีหัวสีดำ ใต้คางสีขาว ใต้ท้องสีเขียวอ่อนหรือเหลืองอ่อน ๆ ใต้หางมีลายดำเป็นจุด ๆ

ถิ่นอาศัย[แก้]

พบในบริเวณพื้นที่ที่มีความสูงมากกว่า 550 เมตร ในประเทศไทย จีน อินเดีย ศรีลังกา พม่า อินโดจีน มาเลเซีย ฟิลิปปินส์

พฤติกรรม[แก้]

งูเขียวพระอินทร์ชอบอาศัยอยู่ตามซอกมุมบ้าน ซุ้มไม้ โพรงไม้ ออกหากินในเวลากลางวัน กิน กิ้งก่า จิ้งจก ลูกนก หนู งูที่เล็กกว่าบางชนิด และแมลงต่าง ๆ บางครั้งหาอาหารกินไม่ได้ก็ใช้วิธีบังคับแย่งอาหารกินจากตุ๊กแก จนเข้าใจกันผิด ๆ ว่างูเขียวพระอินทร์กินตับตุ๊กแก แต่ที่จริงแล้วงูเขียวพระอินทร์ใช้วิธีรัดตัวตุ๊กแกบังคับให้อ้าปาก แล้วแย่งกินเศษเนื้อเศษแมลงที่ติดอยู่ตามซอกในปากและฟัน ไม่ใช่ล้วงเข้าไปกินตับตุ๊กแก ถ้าตุ๊กแกตัวไม่โตนักก็จะกลืนกินตุ๊กแกทั้งตัว ออกลูกเป็นไข่ ครั้งละ 6-12 ฟอง

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]