งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์

พิธีเปิดการแข่งขันครั้งที่ 66 ของจุฬาฯ และ ธรรมศาสตร์

งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ หรือ งานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์-จุฬาฯ (แล้วแต่ว่า ปีไหน มหาวิทยาลัยไหนเป็นเจ้าภาพ ปีนั้น ชื่องานก็จะเอาชื่อเจ้าภาพขึ้นก่อน) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่าง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดขึ้นปีละครั้งในช่วงเดือนมกราคม

งานฟุตบอลประเพณีนี้แตกต่างจากกีฬามหาวิทยาลัยโดยทั่วไป ตรงที่นักกีฬาของทั้งสองฝ่ายไม่จำต้องเป็นนิสิตนักศึกษาปัจจุบันจากทางมหาวิทยาลัยนั้น ๆ ทว่า หลายปีที่ผ่านมา แต่ละมหาวิทยาลัยมักให้นิสิตนักศึกษาปัจจุบันและศิษย์เก่าที่เป็นนักฟุตบอลทีมชาติไทยมาแข่งขันกัน กิจกรรมภายในงานอาจแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ การแข่งขันฟุตบอล และกิจกรรมของนิสิตนักศึกษา เช่น การเดินพาเหรด การเชียร์ การแปรอักษร และขบวนพาเหรดล้อการเมือง ซึ่งเป็นจุดเด่น โดยมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ และรายได้ทั้งหมดจากการจัดงาน มอบให้แก่การกุศล

ผลการแข่งขันถึงปัจจุบัน ธรรมศาสตร์ชนะ 22 ครั้ง, จุฬาฯชนะ 15 ครั้ง และเสมอกัน 31 ครั้ง

ประวัติ

งานฟุตบอลประเพณีระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นงานเพื่อสานสามัคคีที่ควรค่าแก่การจดจำสำหรับนิสิตนักศึกษาทั้ง 2 มหาวิทยาลัย ซึ่งได้ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2477

ย้อนอดีตไปเมื่อ 76 ปีที่แล้ว กลุ่มนักเรียนกลุ่มหนึ่ง ต้องการให้มหาวิทยาลัยทั้งสองรักใคร่ เข้าใจกัน กลมเกลียวกัน จึงหารือกัน ระหว่างนักเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ที่ไปเรียนทางจุฬาฯ และทางธรรมศาสตร์ ซึ่งก่อนหน้านี้จะมีการมองกันว่า จุฬาฯ เป็นนักเรียนที่เรียนจบชั้นมัธยม 8 แต่ธรรมศาสตร์จะเป็นนักเรียนที่เรียนไม่จบ จึงมีการมองว่าดูถูกกัน จึงอยากจะให้เข้าใจรักใคร่กัน รวมถึงมีความรู้สึกกันว่า ไม่ได้สนิทสนมกันเหมือนเดิม และเป็นคนละพวกกัน ด้วยเหตุนี้เองจึงเกิดเป็นแรงบันดาลใจให้แก่นิสิตนักศึกษาทั้งสองมหาวิทยาลัย ได้จัดกิจกรรมสานความสามัคคีและสร้างความปรองดองระหว่างกัน ด้วยการแข่งขันกีฬาฟุตบอล

การจัดแข่งขันกีฬาฟุตบอลนั้นมีที่มาจากกลุ่มผู้ริเริ่มได้เล็งเห็นถึงความสามัคคีของ มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด และ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ แห่งสหราชอาณาจักร ที่จัดการแข่งขันเรือประเพณีสืบต่อกันมาทุกปี หรือมหาวิทยาลัยเคโอ และมหาวิทยาลัยวาเซดะ แห่งประเทศญี่ปุ่น ที่จัดการแข่งขันเบสบอลประเพณีสืบต่อกันมาทุกปี แต่ทางกลุ่มผู้ริเริ่มถนัดและสนใจกีฬาฟุตบอลมาตั้งแต่ครั้งเมื่ออยู่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จึงตกลงที่จะจัดการแข่งขันฟุตบอลขึ้น

ผู้ริเริ่มทางฝ่ายจุฬาฯ คือ นายประถม ชาญสันต์ (หัวหน้านิสิตคณะอักษรศาสตร์) นายประสงค์ ชัยพรรค และนายประยุทธ์ สวัสดิ์สิงห์ ซึ่งในขณะนั้น ม.ร.ว.สุมนชาติ สวัสดิวัฒน์ นายกสโมสรนิสิตจุฬาฯ ได้ทำเรื่องเสนอผ่านกองกิจการนิสิตซึ่งมี ม.ร.ว.สลับ ลดาวัลย์ เป็นผู้รับผิดชอบ เพื่อขออนุมัติจัดงานจากอธิการบดี ส่วนผู้ริเริ่มทางฝ่ายธรรมศาสตร์คือ นายต่อศักดิ์ ยมนาค และนายบุศย์ สิมะเสถียร ได้ทำเรื่องเสนอ ดร.เดือน บุนนาค เลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เพื่อขออนุมัติจาก ดร.ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเมื่อได้รับฉันทานุมัติจากทั้ง 2 สถาบันเรียบร้อยแล้ว งานฟุตบอลประเพณีก็ได้เริ่มต้นขึ้นโดยฝ่ายธรรมศาสตร์เป็นเจ้าภาพ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2477 ในการจัดการแข่งขันครั้งแรกนั้นได้มีการเก็บค่าผ่านประตูคนละ 1 บาท รายได้ทั้งหมดมอบให้กับสมาคมปราบวัณโรค ซึ่งเป็นโรคที่ร้ายแรงที่สุดในขณะนั้น จึงได้ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติสืบต่อกันมาทุกปีว่ารายได้ที่เหลือจากการหักค่าใช้จ่ายแล้วจะมอบให้กับการกุศลทุกครั้ง เช่น บำรุงการทหาร สมทบทุนสร้างเรือนพักคนไข้วัณโรค ช่วยเหลือผู้ประสบอัคคีภัย บำรุงสภากาชาดไทย บำรุงมูลนิธิอนุเคราะห์คนหูหนวก สมทบทุนอานันทมหิดล สร้างโรงเรียนชาวเขา ฯลฯ จนกระทั่งในปี 2521 จึงได้นำรายได้ขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยเสด็จพระราชกุศลตามพระราชอัธยาศัย

ด้านสถานที่จัดการแข่งขันนั้น ในครั้งแรกได้จัดขึ้นที่ท้องสนามหลวง ต่อมาในครั้งที่ 2 - 4 ได้ย้ายมาจัดที่สนามฟุตบอลโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และครั้งที่ 5 ก็ได้ย้ายสถานที่จัดการแข่งขันอีกครั้ง มาจัดที่สนามศุภชลาศัยกรีฑาสถานแห่งชาติจนถึงปัจจุบัน

เหตุที่การจัดงานฟุตบอลครั้งนี้เป็นครั้งที่ 67 แทนที่จะเป็นครั้งที่ 75 เป็นเพราะในบางปีได้เกิดความวุ่นวายขึ้นจนไม่สามารถจัดงานได้ เช่น ปี พ.ศ. 2485 ได้เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ทั่วกรุงเทพฯ ปีพ.ศ. 2487 - 2491 เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา ปีพ.ศ. 2494 เกิดกบฎแมนฮัตตัน ส่วนในปี พ.ศ. 2516 - 2518 องค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เห็นว่างานฟุตบอลประเพณีฯ เป็นงานที่ฟุ่มเฟือย เหตุการณ์ต่าง ๆ ดังที่กล่าวมานี้เองเป็นสาเหตุให้จำต้องงดงานฟุตบอลประเพณีฯ ไป

อนึ่ง นับตั้งแต่การแข่งขันครั้งที่ 10 คือในวันที่ 30 ธันวาคม 2492 หลังจากเหตุการณ์สงครามมหาเอเชียบูรพาเป็นต้นมา เสียงเพลงพระราชทาน “มหาจุฬาลงกรณ์” และ “ยูงทอง” ได้ดังก้องขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 ได้เสด็จมาเป็นองค์ประธานและทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยรางวัล ปีนั้นจึงเป็นปีแรกที่ได้เกิดการแข่งขันชิงถ้วยพระราชทาน และตั้งแต่ปีพ.ศ. 2495 เป็นต้นมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระกรุณา โปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินมาเป็นองค์ประธานและพระราชทานถ้วยรางวัลด้วยพระองค์เองมาโดยตลอด แม้ในปัจจุบันที่ทรงมิได้เสด็จพระราชดำเนินมาด้วยพระองค์เองแล้ว ก็โปรดให้ผู้แทนพระองค์เสด็จแทนพระองค์มาเป็นองค์ประธานมิเคยขาด นับเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่งของนิสิตนักศึกษาทั้งสองมหาวิทยาลัย

จุดเด่น

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

การอัญเชิญพระเกี้ยว

การอัญเชิญพระเกี้ยวเข้ามาสู่สนามการแข่งขันเพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่นักกีฬาและกองเชียร์ โดยความเป็นจริง นิสิตจุฬาฯ ทุกคนต่างมีฐานะเป็นผู้อัญเชิญพระเกี้ยว แต่เนื่องจากในทางปฏิบัตินั้นไม่สามารถให้ทุกคนเป็นผู้อัญเชิญพระเกี้ยวได้ ดังนั้น จึงต้องคัดเลือกผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเป็นตัวแทนนิสิตเพื่อทำหน้าที่นี้ ปัจจุบัน การอัญเชิญพระเกี้ยวจะคัดเลือกผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเป็นนิสิตชาย 1 คน และ นิสิตหญิง 1 คน เพื่อเป็นตัวแทนบรรดานิสิตอัญเชิญพระเกี้ยวเข้าสู่สนามแข่งขัน

การอัญเชิญพระเกี้ยวปรากฏหลักฐานครั้งแรกในหนังสือพิมพ์สยามนิกร (พิเศษ) ฉบับวันจันทร์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2507 โดยมีนิสิตหญิง 1 คน เป็นผู้อัญเชิญ การแข่งขันฟุตบอลประเพณีครั้งที่ 62 นั้น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ ทรงเป็นผู้แทนนิสิตในการอัญเชิญพระเกี้ยว

ผู้นำเชียร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

การเชียร์ของกองเชียร์ในระยะแรกนั้น ผู้นำเชียร์หรือประธานเชียร์จะเป็นผู้ให้จังหวะปรบมือแก่กองเชียร์ จนกระทั่ง ในการแข่งขันฟุตบอลประเพณีประมาณครั้งที่ 36-40 จึงมีการเปลี่ยนแปลงท่าทางของผู้นำเชียร์ขึ้นใหม่

หลักการสำคัญของผู้นำเชียร์แห่งจุฬาฯ นั้น มี 5 ประการ ได้แก่ การให้จังหวะ การควบคุมกองเชียร์ ความสวยงาม ความพร้อมเพรียง และรูปแบบในการนำเสนอ ในยุคนี้เอง ผู้นำเชียร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หรือ เชียร์ลีดเดอร์ จุฬาฯ เริ่มมีการแต่งตัวให้สวยงาม สร้างสีสันให้กับสแตนด์เชียร์มากขึ้น ภายหลังได้มีการสรรหาผู้นำเชียร์ หรือ เชียร์ลีดเดอร์ จากการเปิดรับสมัครคัดเลือกอย่างเป็นทางการ จากนิสิตทั่วไป ไม่จำกัดคณะและชั้นปี ในแต่ละปีนั้นมีจำนวนผู้ผ่านการคัดเลือกแตกต่างกันออกไปตามความเหมาะสมของผู้สมัครในปีนั้นๆ โดยทั่วไปแล้วมักมีจำนวนเฉลี่ยรุ่นละ 11-13 คน

หน้าที่หลักในปัจจุบันของผู้นำเชียร์ หรือ เชียร์ลีดเดอร์ นอกจากจะทำหน้าที่นำเชียร์ ควบคุมจังหวะการร้องเพลงเชียร์ของสแตนด์แล้ว ยังทำหน้าที่เป็นตัวแทนของนิสิตจุฬา ในการประชาสัมพันธ์งานฟุตบอลประเพณีฯ และบำเพ็ญประโยชน์แก่สาธารณะอีกด้วย

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

หากจะกล่าวย้อนไปในอดีตตั้งแต่สมัยก่อนเหตุการณ์วันมหาประชาปีติ 14 ตุลาคม 2516 ผู้ที่ทำหน้าที่เป็นผู้นำในขบวนอัญเชิญธรรมจักร ถ้วยพระราชทาน ป้ายนามมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง และดรัมเมเยอร์ ได้มาจากการคัดเลือก และมีผู้ที่ได้รับคัดเลือกมาทำหน้าที่อันทรงเกียรตินี้หลายคน เช่น ฯพณฯ ชวน หลีกภัย เป็นต้น แต่ช่วงหลังจากนั้นมา ประเพณีการคัดเลือกก็ได้งดไป ผลจากยุคสายลมและแสงแดดที่มองภาพว่าเป็นสัญลักษณ์ของความฟุ่มเฟือย และมีคำขวัญที่ว่า "ธรรมจักรเป็นของชาวธรรศาสตร์ทุกคน ทุกคนจึงมีสิทธิในการอัญเชิญได้" จึงคงไว้เพียงขบวนอัญเชิญธรรมจักรและรับสมัครทุกคนที่สนใจร่วมแบกเสลี่ยงอัญเชิญโดยไม่มีผู้แทน ตั้งแต่งานฟุตบอลประเพณีครั้งที่ 47 แต่มีบางโอกาสที่มีการเชิญบุคคลสำคัญเพื่อเป็นเกียรติกับทางมหาวิทยาลัยเช่นในงานฟุตบอลปี 54 ที่พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภาได้ทรงเป็นผู้อัญเชิญธรรมจักร เป็นต้น

จนกระทั่งเมื่อปี 2544 ทางสมาคมธรรมศาสตร์ในพระบรมราชูปถัมภ์จึงได้เล็งเห็นถึงความสำคัญและจึงได้ฟื้นฟูผู้นำในขบวนอัญเชิญธรรมจักรและดรัมเมเยอร์และทำหน้าที่ในการบำเพ็ญประโยชน์ ตลอดจนการรณรงค์และส่งเสริมให้นักศึกษาร่วมทำกิจกรรมเพื่อสังคมกันมากขึ้นกลับมา ในชื่อว่า “ทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์” ตั้งแต่งานฟุตบอลประเพณีครั้งที่ 58 (พ.ศ. 2545) เป็นต้นมา

หน้าที่ในงานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์-จุฬาฯนั้น ทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์จะเป็นตัวแทนนักศึกษาในการนำขบวนพาเหรดทั้งหมดของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เข้าสู่สนาม โดยเป็นผู้อัญเชิญป้ายนามมหาวิทยาลัย ถ้วยพระราชทาน อัญเชิญพานพุ่มนำขบวนอัญเชิญธรรมจักร และดรัมเมเยอร์ นอกจากนี้ ทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในแต่ละปีนั้น จะมีหน้าที่ในการบำเพ็ญประโยชน์ทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นการจัดงานรับบริจาคเลือดที่ชื่อว่า เลือดไม่แบ่งสี ที่จัดร่วมกับตัวแทนนิสิตและผู้อัญเชิญพระเกี้ยว จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หรือกิจกรรมต่างๆเช่น การไปเลี้ยงอาหารกลางวัน ณ บ้านเด็กด้อยโอกาส การพาเด็กด้อยโอกาสไปทัศนศึกษาตามที่ต่างๆ การจัดกิจกรรมปลูกป่า สร้างบ้านดินในต่างจังหวัด ทั้งนี้ก็เพื่อดำเนินตามหลักของธรรมศาสตร์ที่ว่า "ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน"นั่นเอง

ในส่วนของการคัดเลือกทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์นั้น จะมีการคัดเลือกอย่างละเอียด โดยพิจารณาถึงทั้งลักษณะ บุคลิก ความรู้ความสามารถ ทั้งในด้านการเรียน และในความรู้เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ การมีจิตอาสา มีคุณธรรมและพร้อมที่จะช่วยเหลือแก่สังคม ซึ่งจะมีการคัดเลือกเป็นประจำทุกปี ซึ่งผู้ที่ได้รับคัดเลือกก็จะถือว่าเป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทั้งหมดในการทำกิจกรรมต่าง ๆ มากมาย

เชียร์ลีดเดอร์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

เชียร์ลีดเดอร์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หรือ ผู้นำเชียร์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นตัวแทนนักศึกษาของมหาวิทยาลัยสำหรับทำหน้านำกองเชียร์ร้องเพลงส่งเสียงเชียร์ ประกอบรหัสสัญญาณ การเคลื่อนไหวร่างกาย หรืออุปกรณ์ เพื่อความพร้อมเพรียง มีพลัง ความสวยงาม และความสนุกสนานของการเชียร์และแปรอักษรโดยเฉพาะงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์

การนำเชียร์เป็นกลุ่มเริ่มพัฒนาอย่างจริงจังประมาณปี พ.ศ. 2525 โดยเริ่มจากกลุ่มตัวแทนและนิสิตนักศึกษาจากจุฬาฯ และธรรมศาสตร์ร่วมกันคิดค้นท่าทางสำหรับการนำเชียร์เพลงประจำสถาบัน"ยูงทอง" และ "มหาจุฬาลงกรณ์"ของทั้งสองมหาวิทยาลัยร่วมกัน โดยใช้ท่าทางที่มีความหมายตรงกับเนื้อหาของเพลงทั้งสอง เช่น ท่าตึกโดม ท่าพระเกี้ยว ท่าธรรมจักร รวมถึงท่าทางพื้นฐานอื่น ๆ โดยทางมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีแนวคิดและต้นแบบแรงบันดาลใจจาก ผู้ควบคุมวงดนตรีหรือ วาทยากร ที่ทำหน้าที่นำการเล่นดนตรีวงใหญ่ หรือ การร้องประสานเสียง เนื่องจากผู้นำเชียร์นั้นนอกจากจะมีท่วงท่าสง่างาม ยังมีรหัสสัญญาณมือที่สื่อความหมายสามารถประยุกต์ใช้กับการร้องเพลงเป็นหมู่คณะของกองเชียร์

พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา ทรงร่วมเป็นเชียร์ลีดเดอร์ธรรมศาสตร์เมื่อครั้งงานฟุตบอลประเพณีครั้งที่ 55 นำเชียร์ในเพลง แผ่นดินของเรา ช่วงการแสดงพักครึ่งในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมพรรษา 72 พรรษา

ผลการแข่งขัน

ครั้งที่ วันที่ ผลการแข่งขัน จำนวนประตู 1 4 ธันวาคม 2477 เสมอ 1-1 2 พ.ศ. 2478 เสมอ 3-3 3 พ.ศ. 2479 ธรรมศาสตร์ชนะ 4-1 4 พ.ศ. 2480 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-1 5 พ.ศ. 2481 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-1 6 พ.ศ. 2482 เสมอ 0-0 7 พ.ศ. 2483 เสมอ 2-2 8 พ.ศ. 2484 จุฬาฯ ชนะ 2-0 9 พ.ศ. 2486 จุฬาฯ ชนะ 3-1 10 30 ธันวาคม 2492 ธรรมศาสตร์ชนะ 3-2 11 30 ธันวาคม 2493 จุฬาฯ ชนะ 5-3 12 27 ธันวาคม 2495 เสมอ 0-0 13 19 ธันวาคม 2496 ธรรมศาสตร์ชนะ 3-1 14 25 ธันวาคม 2497 จุฬาฯ ชนะ 1-0 15 24 ธันวาคม 2498 เสมอ 2-2 16 25 ธันวาคม 2499 เสมอ 0-0 17 21 ธันวาคม 2500 ธรรมศาสตร์ชนะ 3-1 18 20 ธันวาคม2501 จุฬาฯ ชนะ 3-2 19 26 ธันวาคม 2502 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-1 20 27 ธันวาคม 2503 เสมอ 1-1 21 23 ธันวาคม 2504 เสมอ 1-1 22 22 ธันวาคม 2505 เสมอ 0-0 23 8 มกราคม 2507 ธรรมศาสตร์ชนะ 3-1 24 26 ธันวาคม 2507 ธรรมศาสตร์ชนะ 3-0 25 25 ธันวาคม 2508 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-1 26 24 ธันวาคม 2509 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-0 27 30 ธันวาคม 2510 เสมอ 1-1 28 21 ธันวาคม 2511 จุฬาฯ ชนะ 2-0 29 27 ธันวาคม 2512 ธรรมศาสตร์ชนะ 1-0 30 30 มกราคม 2514 เสมอ 0-0 31 29 มกราคม 2515 ธรรมศาสตร์ชนะ 4-0 32 23 ธันวาคม 2515 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-1 33 31 มกราคม 2519 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-0 34 21 มกราคม 2521 ธรรมศาสตร์ชนะ 1-0 35 20 ธันวาคม 2522 จุฬาฯ ชนะ 2-0 36 20 มกราคม 2523 เสมอ 0-0 37 31 มกราคม 2524 เสมอ 1-1 38 27 มกราคม 2525 เสมอ 2-2 39 29 มกราคม 2526 เสมอ 1-1 40 21 มกราคม 2527 ธรรมศาสตร์ชนะ 1-0

ครั้งที่ วันที่ ผลการแข่งขัน จำนวนประตู 41 27 มกราคม 2528 เสมอ 1-1 42 26 มกราคม 2529 เสมอ 1-1 43 25 มกราคม 2530 ธรรมศาสตร์ชนะ 1-0 44 30 มกราคม 2531 จุฬาฯ ชนะ 2-1 45 21 มกราคม 2532 จุฬาฯ ชนะ 2-0 46 20 มกราคม 2533 เสมอ 1-1 47 19 มกราคม 2534 เสมอ 0-0 48 18 มกราคม 2535 เสมอ 1-1 49 23 มกราคม 2536 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-1 50 22 มกราคม 2537 เสมอ 2-2 51 21 มกราคม 2538 จุฬาฯ ชนะ 2-1 52 20 มกราคม 2539 ธรรมศาสตร์ชนะ 1-0 53 18 มกราคม 2540 เสมอ 1-1 54 7 กุมภาพันธ์ 2541 เสมอ 0-0 55 23 มกราคม 2542 จุฬาฯ ชนะ 2-1 56 15 มกราคม 2543 เสมอ 0-0 57 20 มกราคม 2544 จุฬาฯ ชนะ 2-0 58 19 มกราคม 2545 เสมอ 2-2 59 25 มกราคม 2546 เสมอ 0-0 60 24 มกราคม 2547 เสมอ 0-0 61 22 มกราคม 2548 ธรรมศาสตร์ ชนะ 1–0 62 21 มกราคม 2549 จุฬาฯ ชนะ 2-0 63 20 มกราคม 2550 เสมอ 1-1 64 17 พฤษภาคม 2551 เสมอ 0-0 65 31 มกราคม 2552 ธรรมศาสตร์ชนะ 2-0 66 16 มกราคม 2553 เสมอ 0-0 67 5 กุมภาพันธ์ 2554 จุฬาฯ ชนะ 3-1 68 25 กุมภาพันธ์ 2555 จุฬาฯ ชนะ 1-0

ดูเพิ่ม

• รักบี้ประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์
• จตุรมิตรสามัคคี การแข่งขันฟุตบอลประเพณีระดับมัธยมศึกษาระหว่างโรงเรียนชายล้วนเก่าแก่ 4 สถาบันของประเทศไทย
• กีฬา 5 พระเกี้ยว การแข่งขันฟุตบอลของโรงเรียนที่ใช้สัญลักษณ์พระเกี้ยว
• เชียร์ลีดเดอร์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
• ฟุตบอลประเพณีสิงห์แดง-สิงห์ดำ

แหล่งข้อมูลอื่น

• ผู้นำเชียร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
• ผู้นำเชียร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
• กลุ่มตัวแทนนิสิตและผู้อัญเชิญพระเกี้ยวแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
• เว็บไซต์บาก้า
• หนึ่งในครอบครัวแสงเทียน
• ทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์