คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ
Juilo Cesar Chavez.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ กอนซาเลซ
ฉายา J.C.Superstar
เพชฌฆาตหน้าหยก
วันเกิด 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 (52 ปี)
สถานที่เกิด เม็กซิโก ซิวดัดโอเบรกอน เม็กซิโก
รุ่น ซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ไลท์เวท
ซูเปอร์ไลท์เวท
เวลเตอร์เวท
ผู้ฝึกสอน โรมูโล ควิราเต
นาโช บาริสเทน
สถิติ
ชก 116
ชนะ 108
ชนะน็อก 87
แพ้ 6
เสมอ 2[1]

คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ กอนซาเลซ (สเปน: Julio César Chávez González) เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 ที่เมืองซิวดัดโอเบรกอน รัฐโซโนรา ประเทศเม็กซิโก

ชาเบซ เริ่มชกมวยสากลอาชีพในปี ค.ศ. 1980 ชนะรวดถึง 43 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นแรก คือรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวต ของสภามวยโลก (WBC) เมื่อปี ค.ศ. 1984 และสามารถชนะน็อกยก 8 มารีโอ มาร์ตีเนซ นักมวยชาวเม็กซิโกด้วยกัน ครองแชมป์ที่ว่างอยู่ และป้องกันแชมป์ได้ 9 ครั้ง จากนั้นจึงเลื่อนรุ่นไปชิงแชมป์โลกในรุ่นไลต์เวตของสมาคมมวยโลก (WBA) กับ เอ็ดวิน โรซารีโอ นักมวยชาวเปอร์โตริโก เมื่อปี ค.ศ. 1987 ซึ่งชาเบซสามารถชนะน็อกโรซาริโอได้อย่างสวยงามในยกที่ 11 จากนั้นจึงเดิมพันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้กับแชมป์ของสภามวยโลก (WBC) กับ โคเซ หลุยส์ รามิเรซ นักมวยชาวเม็กซิโกด้วยกัน ในปี ค.ศ. 1988 ที่ลาสเวกัส ผลการชกทั้งคู่เกิดอุบัติเหตุหัวชนกันไม่สามารถชกต่อกันได้ จึงรวมคะแนน คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ เป็นฝ่ายคะแนนไป

หลังจากครั้งนี้แล้ว ชาเบซได้สละตำแหน่ง ขึ้นไปชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ไลต์เวต สภามวยโลก (WBC) กับโรเจอร์ เมเวตเธอร์ นักมวยชาวอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1989 ซึ่งชาเบซก็สามารถชนะน็อกเมเวตเธอร์ได้ในยกที่ 10 คว้าแชมป์โลกในรุ่นที่ 3 มาครองได้สำเร็จ ชาเบซป้องกันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้ไว้ได้ถึง 11 ครั้งด้วยกัน และรวบแชมป์ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) มาครองอีกตำแหน่งหนึ่ง เมื่อชนะน็อก เมดริด เทเลอร์ นักมวยชาวอเมริกัน ได้ในยกที่ 12 แต่ก็สละตำแหน่งแชมป์ของ IBF ไปหลังจากป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง จากนั้นชาเบซถึงเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกชิงแชมป์ในรุ่นเวลเตอร์เวต สภามวยโลก (WBC) โดยไม่ได้สละแชมป์ซูเปอร์ไลต์เวต กับเพอร์เนล วิเทเกอร์ นักมวยชาวอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1993 ซึ่งผลการชกออกมาเสมอกัน แบบที่วิเทเกอร์น่าจะเป็นฝ่ายชนะมากกว่า จากนั้นชาเบซจึงกลับมาชกในรุ่นเดิม

ชาเบซแพ้ครั้งแรก อย่างไม่มีใครคาดคิด ในปี ค.ศ. 1994 ในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 12 เมื่อแพ้ต่อแฟรงกี เรนดอลล์ นักมวยโนเนมชาวอเมริกัน ด้วยคะแนนขาดลอย โดยที่ชาเบซถูกนับในยกที่ 11 ด้วย อีก 4 เดือนต่อมา ชาเบซจึงได้มีโอกาสแก้มืออีกครั้ง และกลับมาเป็นแชมป์อีกครั้ง เมื่อทั้งคู่เกิดหัวชนกัน ชาเบซแตกที่เหนือคิ้วขวา ไม่สามารถชกต่อไปได้ ผลรวมคะแนน 8 ยกที่ผ่านมา ชาเบซชนะคะแนนไปแบบไม่เอกฉันท์

แพ้แตก ในการเจอกับ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ครั้งแรก

ชาเบซ ชกป้องกันตำแหน่งแชมป์ในครั้งที่ 2 นี้ไว้ได้อีก 4 ครั้ง ก่อนจะเปิดศึกกับยอดมวยรุ่นน้องที่แรงขึ้นมา คือ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ในปี ค.ศ. 1996 และเดอ ลา โฮยา ก็เป็นฝ่ายชนะน็อกไปไนยกที่ 4 เท่านั้น เมื่อชาเบซเกิดแผลแตกฉกรรจ์ ไม่สามารถชกต่อไปได้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 เมื่อ เดอ ลา โฮยา สละแชมป์ไป ชาเบซจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์อีกครั้งกับมีเกล อังเคล กอนซาเลซ นักมวยรุ่นน้องชาวเม็กซิโก ที่ก้าวขึ้นมาทาบรัศมี ที่สนามปลาซาเดโตโร สนามสู้วัวกระทิงที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในกรุงเม็กซิโกซิตี ผลการชกทั้งคู่ออกมาเสมอกันไปแบบที่ชาเบซน่าจะชนะคะแนนมากกว่า

ชาเบซยังคงชกต่อไป และได้มีโอกาสพบกับ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา อีกครั้ง ในกลางปี ผลการชกออกมาในแบเดิอมอีก คือ ชาเบซแตกเป็นแผลฉกรรจ์ ไม่สามารถชกต่อไปได้ ในยกที่ 8 ชาเบซก็ยังคงชกต่อไป โดยหวังจะกลับมาเป็นแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ไลต์เวตนี้อีกครั้งให้ได้ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 6 ต่อ คอสยา ซู นักมวยชาวรัสเซีย แชมป์โลกคนใหม่ ในปี ค.ศ. 2001 จากนั้นชาเบซจึงชกต่อไปอีก 3 - 4 ครั้ง และก็ได้ประกาศแขวนนวมไป

คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ จัดได้ว่าเป็นยอดมวยคนหนึ่งของโลก มีสถิติการชกที่น่าทึ่ง มีหมัดตัดลำตัวที่หนักหน่วง รุนแรง เมื่อไมค์ ไทสัน ถูกตัดสินโทษจำคุกนานถึง 5 ปี ไฮไลต์ของวงการมวยโลกมุ่งมาที่รุ่นกลาง ๆ นี้ โดยมีชาเบซเป็นจุดสนใจ ชาเซวเป็นขวัญใจของชาวเม็กซิโกทั้งประเทศ จนอาจเรียกได้ว่าเป็น "ตำนานที่ยังมีลมหายใจอยู่" แฟนมวยชาวไทยให้ฉายาว่า "เพชฌฆาตหน้าหยก" เนื่องจากเป็นนักมวยที่หน้าตาดีคนหนึ่ง ในขณะที่แฟนมวยชาวอเมริกันเรียกว่า "J.C.Superstar"

ปัจจุบันนี้ ชาเบซมีลูกชายคนหนึ่งที่ชกมวยตามแบบพ่อ คือ คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ จูเนียร์ ซึ่งเป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นมิดเดิลเวทของสภามวยโลกอยู่ [2]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]