คุจิกิ เบียคุยะ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ตัวละคร เทพมรณะ | |
|---|---|
| คุจิกิ เบียคุยะ | |
| อาชีพ | ยมทูต หัวหน้าหน่วยที่ 6 |
| วันเกิด | 31 มกราคม |
| สีผม | สีดำ |
| สีตา | สีเทา |
| ส่วนสูง | 180 เซนติเมตร |
| น้ำหนัก | 64 กิโลกรัม |
| ดาบฟันวิญญาณ | เซมบงซากุระ |
| พากย์เสียงโดย | เรียวทาโร่ โอคิอายุ |
คุจิกิ เบียคุยะ ((「朽木 白哉」?) อังกฤษ: Kuchiki Byakuya) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ และเป็นยมทูตหัวหน้าหน่วยที่ 6 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
เนื้อหา |
[แก้] ลักษณะ/อุปนิสัย
เบียคุยะ เป็นชายร่างสูง สง่างาม ที่หัวมีปิ่นปักผมของขุนนางชั้นสูง เขาเป็นคนเงียบครึม มักจะไม่ค่อยพูด เคร่งครัดในกฏระเบียบ ไม่ชอบแสดงความรู้สึกทางสีหน้า และที่สำคัญคือมักจะเย็นชากับคนรอบข้างเสมอ จนบางคนออกปากเรียกเขาว่า"เจ้าชายน้ำแข็ง" แต่แท้จริงแล้วเขาเองก็ถือได้ว่าเป็นคนที่รักษาสัจจะอย่างแท้จริงคนหนึ่ง เขาเป็นคนที่มักจะจริงจังต่อการทำงานในหน้าที่และยึดทุกอย่างให้เป็นไปตามกฎที่มีอยู่ (ตอนเด็กๆนั้นนั้นคนละเรื่อง)
| ระวังเสียอรรถรส ข้อความด้านล่างนี้กล่าวถึงเนื้อเรื่องหรือฉากจบ |
[แก้] ประวัติ
คุจิกิ เบียคุยะ เป็นหัวหน้าตระกูล "คุจิกิ" 1 ใน 4 ตระกูลขุนนางชั้นสูงสุด และว่ากันว่าเบียคุยะนั้นมีฝีมือเก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์ตระกูลคุจิกิอันยาวนาน เขาเป็นพี่ชายบุญธรรมลูเคีย และเป็นหัวหน้าหน่วย 6 ของ "13 หน่วยพิทักษ์" ซึ่งเขาได้รับลูเคียมาเป็นน้องสาวบุญธรรม เนื่องจากคำสัญญาของเขากับ "ฮิซานะ" ซึ่งเป็นพี่สาวที่แท้จริงของลูเคียและเป็นภรรยาของเขาซึ่งขอให้น้องสาวของตนเรียกเบียคุยะว่าพี่ ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาต้องแหกกฎของตระกูล เขาจึงสาบานต่อหน้าสุสานของพ่อแม่ว่าจะไม่ทำผิดกฎอีกเป็นครั้งที่สอง และปิดเรื่องนี้เป็นความลับตลอดมา
- วันเกิด / 31 มกราคม
- ส่วนสูง / 180 เซนติเมตร
- น้ำหนัก / 64 กิโลกรัม
- ดาบฟันวิญญาณ / เซ็มบงซากุระ
- คำปลดปล่อย / “จงโปรยปราย เซ็มบงซากุระ”
- บังไค / เซ็มบงซากุระ คาเงโยชิ
- ความชอบส่วนตัว / เดินเล่นยามราตรี
- ความถนัดส่วนตัว / คัดอักษร
- อาหาร / อาหารที่ชอบ - อาหารเผ็ด
- อาหารที่ไม่ชอบ - อาหารหวาน
- การพักผ่อนสบายๆในวันหยุด / เข้าร่วมวาระประชุมของสี่ตระกูลขุนนาง อ่านหนังสือหรือคัดอักษรเพื่อทำใจให้สงบ
[แก้] ความสามารถในการรบ
- พลังโจมตี 90
- พลังป้องกัน 80
- การเคลื่อนไหว 100
- วิถีมาร/แรงกดดันวิญญาณ 100
- ภูมิปัญญา 90
- พลังกาย 90
พลังในการรบที่สูงส่งของหัวหน้าหน่วยคุจิกิ เหมาะสมกับการเป็นนักสู้เต็มรูปแบบ ความสามารถนั้นไร้ซึ่งจุดบอด
[แก้] บทบาท
[แก้] ภาคโซลโซไซตี้
เขาปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับรองหัวหน้าหน่วย 6 "อาบาราอิ เร็นจิ"จากคำสั่งปลอมของ "46 ห้องวังกลาง" ให้ไปจับตัวลูเคียกลับมาจากโลกมนุษย์ และเบียคุยะนั้นยังเป็นผู้ตัด"โซ่กรรม"ของอิจิโกะ จนอิจิโกะสูญเสียพลังของยมทูตที่ได้มาจากลูเคียไป
หลังจากนั้นเบียคุยะก็ไม่ได้สนใจที่จะช่วยเหลือลูเคีย นั่นเพราะเขาเองได้สาบานแล้วว่าจะไม่แหกกฎอีก ทำให้อยู่ในฐานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และเขาก็ได้ต่อสู้กับเร็นจิที่ต้องการช่วยลูเคียและเอาชนะได้
ในตอนท้ายของภาคโซลโซไซตี้ เขาได้เข้าต่อสู้กับอิจิโกะและได้ใช้พลังและความสามารถทั้งหมดเท่าที่มีในการต่อสู้ จนในที่สุดเขาก็ยอมและจากไปทั้งที่ยังไม่รู้ผล แต่ในตอนที่ลูเคียกำลังจะโดน"อิจิมารุ งิน"จัดการ เขาก็เอาตัวเองมารับการโจมตีแทน และหลังจากนั้นเขาก็บอกความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับพี่สาวของลูเคีย เขาได้พักรักษาตัวเองอยู่ที่โซลโซไซตี้
[แก้] ภาคเบาท์
เบียคุยะได้ประจำอยู่ที่โซลโซไซตี้ และเมื่อเหล่าเบาท์ได้บุกมาถึงเซย์เรย์เทย์ เขาก็ได้เข้าต่อสู้กับคาริยะ จินหัวหน้าของเหล่าเบาท์ จนถึงขั้นที่เบียคุยะต้องปลดปล่อยสวัสดิกะ แต่อิจิโกะก็เข้ามาช่วยด้วยเสียก่อน ทำให้การต่อสู้จบลงโดยไม่รู้ผลแพ้ชนะ และในช่วงสุดท้ายของภาค เบียคุยะได้เข้าขัดขวางการส่งพลังเพื่อจุดระเบิดพลังวิญญาณ ของคาริยะในระหว่างการต่อสู้กับอิจิโกะร่วมกับโยรุอิจิ และเฝ้ามองการต่อสู้ของทั้งคู่อยู่จนจบ
[แก้] ภาคอารันคาร์
เบียคุยะไม่ค่อยมีบทมานัก นอกจากการปรากฏตัวในการประชุมในช่วงแรกและการมารับเหล่ายมทูตกลับไปยังโซลโซไซตี้ในช่วงหลัง
[แก้] ภาคฮูเอโก้มุนโด้
เบียคุยะได้ช่วยเหลือเร็นจิกับลูเคียให้เข้ามาในฮูเอโก้มุนโด้ เพื่อช่วยเหลือพวกอิจิโกะในการต่อสู้เพื่อช่วยเหลือโอริฮิเมะ
นอกจากนั้นยังมาช่วยเหลือลูเคียจากการกวาดล้างของเอสปาด้า หมายเลข 7 ที่ชื่อว่า "โซมารี เลอรูซ์"
[แก้] ดาบฟันวิญญาณ
[แก้] ขั้นต้น (ชิไค)
- ชื่อ : เซ็มบงซากุระ (「千本桜」 Sembonsakura – ซากุระพันกลีบ?)
- คำปลดปล่อย : "จงโปรยปราย" (「散れ」 chire?)
- ความสามารถ : ตัวคมดาบจะกลายสภาพเป็นกลีบเล็กๆจำนวนนับพันกระจายออกคล้ายกลีบดอกซากุระ ซึ่งจะพุ่งเข้าเฉือนร่างของคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็วและรุนแรง และสามารถใช้ในการตั้งรับได้อีกด้วย สามารถกันได้ทุกอย่าง
[แก้] ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)
- ชื่อ : เซ็มบงซากุระคาเงโยชิ (「本桜景厳」 เงาหาญซากุระพันกลีบ?)
- ความสามารถ : ซึ่งตัวคมดาบทั้งหมดจะแตกออกเป็นกลีบซากุระจำนวนนับไม่ถ้วน และจะเข้าโจมตีคู่ต่อสู้ด้วยความเร็วสูงมากราวกับพายุ และถ้าใช้วิธีควบคุมด้วยมือ ความเร็วก็จะเพิ่มขึ้น2เท่า
- รูปแบบที่ 1 = เบียคุยะจะปล่อยดาบจมลงดิน และผุดขึ้นมาเป็นคมดาบยักษ์จำนวนนับไม่ถ้วยเรียงเป็นแถวยาวจนลับสายตา ซึ่งตัวคมดาบทั้งหมดจะแตกออกเป็นกลีบซากุระจำนวนนับไม่ถ้วน และจะเข้าโจมตีคู่ต่อสู้ด้วยความเร็วสูงมากราวกับพายุ และถ้าใช้วิธีควบคุมด้วยมือ ความเร็วก็จะเพิ่มขึ้น2เท่า
- รูปแบบที่ 2 เซ็นเคย์ (「殲景」 เงาพิฆาต?) = ตัวกลีบคมดาบจะรวมกันกลายเป็นดาบเล็กๆนับร้อยล้อมรอบสถานที่ต่อสู้ ซึ่งเบียคุยะสามารถควบคุมให้ดาบพุ่งเข้ามาหาตัวเองหรือคู่ต่อสู้ได้ตามต้องการ เป็นการโจมตีที่จะปิดช่องทางหนีของศัตรู และจะเน้นการโจมตีเพียงอย่างเดียว
- รูปแบบที่ 3 ชูเคย์ (「終景」 เงาสุดท้าย?) : ฮาคุเทย์เค็น (「白帝剣」 ดาบจักรพรรดิขาว?) = กลีบคมดาบทั้งหมดจะมารวมกันเป็นดาบเดียว ซึ่งจะมีสีขาวส่องประกาย และจะมีแสงเป็นรูปปีกแตกออกสองข้าง เป็นการโจมตีขั้นสุดท้ายของเซ้มบงซากุระคาเงโยชิ
- รูปแบบที่ 4 โกเคย์ (วงล้อมพิฆาต) = กลีบเซ็มบงซากุระจะล้อมรอบศัตรูและจะโจมตีพร้อมกันและไม่เคยมีใครรอด (ยกเว้นอิจิโกะแต่อิจิโกะก็เกือบตาย) ปรากฏครั้งแรกเมื่อการต่อสู้กับเอสปาดาหมายเลย 7 โซมารี เลอรูส์
 รูปแบบที่ 1 เซ้มบงซากุระ คาเงโยชิ |
 รูปแบบที่ 2 เซ้มบงซากุระ คาเงโยชิ- เซ็นเคย์ (เงาพิฆาต) |
 รูปแบบที่ 3 เซ้มบงซากุระ คาเงโยชิ- ชูเคย์ ฮาคุเทย์เค็น (เงาสุดท้าย ดาบจักพรรดิขาว) |
หมายเหตุ เบียคุยะมีวิธีมารขั้นสูงที่ถนัดที่สุดคือ วิธีผนึกที่ 61 ริวคุโจโกโร (คุกแสงหกชั้น)
[แก้] ลับสุดยอด
คฤหาสน์คุจิกินั้นมีอาณาเขตกว้างขวางมาก ถึงขนาดที่มีแม่น้ำไหลผ่านถึงหน้าห้องของเบียคุยะเลยทีเดียว และเมื่อเข้ามาในคฤหาสน์ก็จะพบกับบึงแห่งหนึ่งซึ่งในนั้นจะมีปลาโค่ยที่เลี้ยงกันมารุ่นต่อรุ่นอยู่ เป็นปลาโค่ยที่แปลกประหลาดเพราะมีขนาดใหญ่กว่าปกติร่วมสามเท่า และยังมีเกล็ดเป็นประกายสีทองอีกด้วย แต่พักหลังนี้จำนวนของมันกลับลดลงไปเรื่อยๆ จากเดิมที่มีอยู่สิบตัวกลับเหลือเพียงสี่ตัว แต่ก็มีข่าวลือมาจากข้ารับใช้ของตระกูลคุจิกิว่า ตอนกลางดึกนั้น ยาจิรุ จะแอบเข้ามาจับปลาโค่ยไปเพื่อเอาไปเป็นของเยี่ยมอุคิทาเกะ แล้วเอาปลาโค่ยไปปล่อยในวังฤดูฝนของอุคิทาเกะ “พักหลังๆนี้มีปลาโค่ยตัวใหญ่เพิ่มมาเยอะเลย!” อุคิทาเกะให้การอย่างอารมณ์ดี เบียคุยะ ในวัยเด็กนั้น สดใสร่าเริง เขาถือได้ว่าเป็นเด็กที่มีสมองอันชาญฉลาด เรียกได้ว่าอัจฉริยะ เขาเรียนรู้เรื่องราวต่างๆได้เร็ว แม้กระทั่งการใช้ก้าวพริบตายังสามารถพัฒนาได้เป็นอย่างดีในช่วงวัยเด็ก เขาในวัยเด็กก็มีอารมณ์ที่ร้อนและวู่วามเช่นเดียวกับเด็กทั่วๆไป เบียคุยะสามารถปล่อยมุขที่ทำให้ทุกตกใจได้เช่นเอาเซมบงซากุระตัดผม
