คิว.อี.ดี. อย่างนี้ต้องพิสูจน์
| Q.E.D. อย่างนี้ต้องพิสูจน์ | |
 |
|
| ชื่อไทย | Q.E.D. อย่างนี้ต้องพิสูจน์ |
| ชื่อญี่ปุ่น | Q.E.D. 証明終了 |
| ชื่ออังกฤษ | Q.E.D. ~Shomei Shuryo~ |
| ประเภท | โชเน็น |
| แนว | ลึกลับ |
| มังงะ |
|
| เขียนเรื่อง | โมโตฮิโร่ คาโต้ |
| สำนักพิมพ์ |  โคดันฉะ วิบูลย์กิจ |
| ลง | โชเน็นแม็กกาซีนรายเดือน |
| เมื่อ | กรกฎาคม 2540 – ปัจจุบัน |
| จำนวนเล่ม | 32 เล่ม (ยังไม่จบ) |
| ละครโทรทัศน์ Q.E.D. 証明終了 |
|
| ผู้กำกับ | อิเซดะ มาซายะ อิโนะคิโดะ ทาคายาสึ |
| ช่อง | เอ็นเอชเค |
| เวลา | พฤหัสบดี 20.00 น. |
| ระยะเวลาออกอากาศ | 8 มกราคม –
12 มีนาคม พ.ศ. 2552 |
| จำนวนตอน | 10 |
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมการ์ตูนญี่ปุ่น |
|
อย่างนี้ต้องพิสูจน์ (ญี่ปุ่น: Q.E.D. 証明終了 Q.E.D - Quod Erat Demonstrandum ?) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ โมโตฮิโร่ คาโต้ ผู้เขียนร็อกเก็ตแมน และล่าสุดเขาได้เขียนผลงานเรื่อง พิพิธภัณฑ์พิศวง ขึ้น ทั้งหมดตีพิมพ์และจัดจำหน่ายในประเทศไทยโดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
เนื้อหา |
[แก้] เนื้อเรื่อง
เรื่องราวของหนุ่มน้อย โทมะ โซ เด็กอัจฉริยะที่เรียนจบจาก MIT ด้วยวัยเพียง 15 ปี แต่กลับอยากใช้ชีวิตแบบนักเรียนม.ปลายธรรมดาๆ ที่ญี่ปุ่น ทว่า เรื่องราวรอบตัวเขาไม่ยอมให้เขาเก็บงำความสามารถเอาไว้ เขามักได้ไปเกี่ยวข้องกับปริศนาทั้งเล็กและใหญ่อยู่เสมอ โดยมากก็จะเกิดจากการชักนำของเพื่อนร่วมห้องสาวน้อยผู้แข็งแรง น้ำใจงาม และชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ที่ชื่อ มิสุฮาระ คานะ ลูกสาวตำรวจนักสืบ และในช่วงหลัง โทมะก็ได้ช่วยงานตำรวจหลายเรื่อง นอกจากคานะแล้ว ก็ยังมีบรรดาเพื่อนเก่าที่ MIT ที่มักจะนำพาเรื่องราวต่างๆ มาให้โทมะอยู่เสมอ เช่น โลกิ เป็นต้น
'อย่างนี้ต้องพิสูจน์' ไม่เหมือนกับการ์ตูนแนวสืบสวนทั่วไป เพราะปริศนาที่เกิดขึ้น เป็นเรื่องง่ายๆ ที่พบเห็นได้ ไปถึงเรื่องที่ยุ่งยากซับซ้อนระดับประเทศ ไม่จำเป็นต้องมีห้องปิดตาย ไม่มีฉากไล่ล่าคนร้าย ไม่มีองค์กรอาชญากรรมดำมืด ไม่ได้มีความฝันมุ่งมั่นเป็นนักสืบที่เก่งที่สุด โทมะและมิสุฮาระ เพียงแต่พบเห็นปริศนา แล้วก็คลี่คลายมันโดยใช้การคิดตามหลักเหตุผล และใช้ความรู้ที่ตนเองมีอยู่ (ซึ่งบางครั้งเป็นความรู้ที่เด็กอัจฉริยะอย่างโทมะเท่านั้นจึงจะมีได้) เท่านั้นเอง
การดำเนินเรื่องของ Q.E.D. มีโครงสร้างเหมือนกับการ์ตูนแนวสืบสวนเรื่องอื่นๆ เริ่มจากเกิดคดี กลุ่มตัวละครเอกรับทราบข้อมูล และเมื่อตัวละครทำการไขปริศนาของคดีนั้นๆได้แล้ว ก็จะประกาศข้อความบ่งบอกให้ผู้อ่านได้ทราบโดยการเขียนคำว่า Q.E.D. (มาจากภาษาละตินว่า quod erat demonstrandum หรือในภาษาไทยคือ ซ.ต.พ. - ซึ่งต้องพิสูจน์) หรือมีการเล่นเทคนิคการนำเสนอคำว่า Q.E.D. อีกหลายรูปแบบ เช่นแสดงในรูปของป้ายบอกทาง เศษกระดาษ เป้นต้น
[แก้] ตัวละคร
- โทมะ โซ
- เด็กหนุ่มอัจฉริยะ จบมหาวิทยาลัยจาก MIT ด้วยวัยเพียง 15 ปีแต่กลับมาเรียนม.ปลายอีกครั้ง ดูเป็นคนนิ่งๆ
- มิสุฮาระ คานะ
- เด้กสาวผู้ร่าเริง ห้าวหาญ ชอบช่วยเหลือผุ้อื่น มุทะลุ เข้ากับคนได้ง่ายมาก มักจะลากตัวเองและโทมะเข้าไปหาปัญหาเสมอ
- โลกิ
- เพื่อนสนิทของโทมะที่มหาวิทยาลัย MIT
- ผู้กองมิสุฮาระ
- พ่อของ มิสุฮาระ คานะ
- เอวา
- เป็นทั้งเพื่อนและผู้ช่วยของโลกิ
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้[แก้] ละครโทรทัศน์
- ผู้กำกับ อิเซดะ มาซายะ, Iseda Masaya (伊勢田雅也) และ อิโนะคิโดะ ทาคายา, Enokido Takayasu (榎戸崇泰)
| รายชื่อนักแสดง | ตัวละครในเรื่อง |
| นากามูระ อาโออิ | โทมะ โซ |
| ทาคาฮาชิ ไอ | มิสุฮาระ คานะ |
| อิชิกุโระ เคน | นักสืบโคทาโร่ |
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้[แก้] ดูเพิ่ม
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
บทความเกี่ยวกับการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:การ์ตูนญี่ปุ่น
