คิงคาจู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คิงคาจู
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Mammalia
อันดับ: Carnivora
วงศ์: Procyonidae
สกุล: Potos
Geoffroy Saint-Hilaire & Cuvier, 1795
ชนิด: P. flavus
ชื่อทวินาม
Potos flavus
(Schreber, 1774)
ชนิดย่อย
การกระจายพันธุ์ของคิงคาจู

คิงคาจู หรือ หมีน้ำผึ้ง (อังกฤษ: kinkajou, honey bear; ชื่อวิทยาศาสตร์: Potos flavus) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อชนิดหนึ่งในวงศ์แรคคูน (Procyonidae) นับเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Potos [2] แบ่งออกได้เป็น 7 ชนิดย่อย (ดูในตาราง[3])

คิงคาจูเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร มีขนสั้นและหนานุ่มสีน้ำผึ้งทองหรือสีน้ำตาล มีหัวและใบหูกลม ใบหน้าและดวงตากลมโตเหมือนแมว น้ำหนักตัวประมาณ 4-10 ปอนด์ ออกหากินในเวลากลางคืน ใช้เสียงในการสื่อสาร ปกติหากินและอาศัยอยู่ตามยอดไม้สูง ชอบกินผลไม้ เกสรดอกไม้ น้ำผึ้ง และน้ำต้อยจากดอกไม้ มีลิ้นที่ยาวมากถึง 7 นิ้ว ใช้สำหรับดูดกินน้ำผึ้งหรือน้ำต้อยของดอกไม้ และก็สามารถกินสัตว์เล็ก ๆ เป็นอาหารได้อีกด้วย[4] สามารถใช้หางและเท้าเกาะเกี่ยวและทรงตัวบนต้นไม้และกิ่งไม้ได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะส่วนเท้าสามารถหมุนกลับด้านได้ถึง 180 องศา อีกทั้งยังมีต่อมกลิ่นพิเศษใกล้ปาก, คอ และพื้นท้อง ซึ่งจะใช้สำหรับแสดงอาณาเขตครอบครอง มีความยาวหางเท่ากับลำตัว[4] โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ของคิงคาจูนั้น มีความหมายว่า "นักดื่มสีทอง" อันหมายถึงสีขนและพฤติกรรมการกินอาหาร[5]

นอกจากเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน จึงมีดวงตาที่กลมโตสำหรับใช้ในการรวมแสงเพื่อการมองเห็นในที่มืด ปกติในเวลากลางวันจะซึมเซาหรือหลับนอน แต่ในเวลากลางคืนจะตื่นตัว

พบกระจายพันธุ์ในป่าทึบ และป่าหลากหลายประเภท เช่น ป่าเสื่อมโทรม พบได้ทั้งพื้นที่ราบและพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเล[1] ของทวีปอเมริกากลางและภาคเหนือของทวีปอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่ออกลูกเป็นตัว ครั้งละตัว นาน ๆ ครั้งจึงจะมีเป็นฝาแฝด มีระยะเวลาตั้งท้องนาน 4 เดือน ลูกอ่อนใช้เวลานาน 2 สัปดาห์จึงจะลืมตา คิงคาจูเป็นสัตว์ที่รักสันโดษมักอาศัยอยู่ตัวเดียว เมื่อจะออกลูก จะออกในโพรงไม้[5][6] แต่ก็เป็นสัตว์ที่ดุร้ายเมื่อมีภัยใกล้ตัว[4]

คิงคาจูถูกล่าจากชาวพื้นเมืองเพื่อนำขนและหนังไปผลิตเป็นกระเป๋าและอานม้า รวมทั้งบริโภคเป็นอาหาร[4] อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ โดยมีบันทึกว่ามีอายุสูงสุดในที่เลี้ยงได้ 23 ปี ขณะที่มีวงจรชีวิตนานที่สุดถึง 41 ปี[7]

ใบหน้าของคิงคาจู

ในประเทศไทย คิงคาจูมีจัดแสดงเพียง 3 ที่เท่านั้นในสวนสัตว์ คือ สวนสัตว์ดุสิต สวนสัตว์นครราชสีมา และเชียงใหม่ไนท์ซาฟารี สำหรับเชียงใหม่ไนท์ซาฟารีมีคิงคาจูมากถึง 11 ตัว และมีการแพร่ขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงด้วย[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Kays, R., Reid, F., Schipper, J. & Helgen, K. (2008). Potos flavus. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 26 January 2009.
  2. จาก itis.gov
  3. Wozencraft, W. C. (2005). "Order Carnivora". In Wilson, D. E.; Reeder, D. M. Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 626. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 เขาดินเปิดตัว "คิงคาจู" สัตว์ป่าหายาก จากสำนักข่าวไทย
  5. 5.0 5.1 ZOO NEWS สมาชิกใหม่สวนสัตว์ดุสิต คิงคาจู จากยูทูบ
  6. 6.0 6.1 ไนท์ซาฟารีโชว์ลูกคิงคาจู-หมีขอสัตว์ป่าหายาก จากคมชัดลึก
  7. "Kinkajou". Honolulu Zoo web site. Archived from the original on 2012-04-06. สืบค้นเมื่อ 2013-05-12. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]