แขวงคำม่วน
แขวงคำม่วน (ลาว: ຄໍາມ່ວນ, ไทย: คำม่วน, อังกฤษ: Khammouan) เป็นแขวงหนึ่งของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ ติดชายแดนประเทศไทยและเวียดนาม มีเมืองท่าแขกเป็นเมืองเอกของแขวง ถือเป็นศูนย์กลางการเมืองการปกครองและเศรษฐกิจของแขวง รวมไปถึงการท่องเที่ยวของลาวตอนกลาง เป็นแขวงที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติมาก ชื่งเป็นที่ตั้งของเขื่อนน้ำเทีนสอง Nam Theun 2 Dam และเปันแขวงท่าสำคัญของการเดีนทางของประเทศลาว เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 (11/11/2011) ได้มีพิธีเปิดสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 3 นครพนม-คำม่วน อย่างเป็นทางการ ซึ่งสะพานนี้เป็นเส้นทางเชื่อมตะวันออก-ตะวันตก จากไทยสู่เวียดนาม และไปยังนครหนานหนิงของจีนที่มีระยะทางใกล้ที่สุด ตามเส้นทางหมายเลข 8 และหมายเลข 12 นอกจากนั้นโครงการรถไฟความเรวสูงลาว-จีน อีกเฟสหนื่งจากนครหลวงเวียงจันทน์ ลงมาเมืองท่าแขก แขวงคำม่วน ไปยังเวียดนามในอนาคต ปลายทางอีกด้านหนึ่งคือ ท่าเรือหวุงอ๋าง (Vũng Áng) จื่งทำให้แขวงคำม่วนกลายเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญอีกแห่งของลาว และเป็นที่น่าจับตามองของนักธุรกิจต่างชาติ ชื่งรัฐบาลลาวได้ประกาศจัดตั้ง เขตเศรษฐจำเพาะท่าแขกแดนคำ และเขตเขตเศรษฐกิจจำเพาะภูเขียว ขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมการลงทุน
เนื้อหา |
[แก้] การแบ่งเขตการปกครอง
| เมือง (ไทย) | เมือง (ลาว) | เมือง (อังกฤษ) | |
|---|---|---|---|
| 1201 | ท่าแขก | ທ່າແຂກ | Thakhek |
| 1202 | มหาไชย | ມະຫາໄຊ | Mahaxay |
| 1203 | หนองบก | ໜອງບົກ | Nongbok |
| 1204 | หินบูรณ์ | ຫີນບູນ | Hinboon |
| 1205 | ยมราช | ຍົມມະລາດ | Nhommalath |
| 1206 | บัวละพา | ບົວລະພາ | Bualapha |
| 1207 | นากาย | ນາກາຍ | Nakai |
| 1208 | เซบั้งไฟ | ເຊບັ້ງໄຟ | Xebangfai |
| 1209 | ไชยบัวทอง | ໄຊບົວທອງ | Xaybuathong |
| 1210 | คูนคำ | ຄູນຄຳ | Khounkham |
[แก้] ประวัติแขวงคำม่วน
เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางประวัติลาว ในอดีตราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 แขวงนี้เคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรฟูนันและเจนฬาโดยได้เรียกขานเมืองนี้ว่า “ศรีโคตรบูร” ต่อมาเมื่อประเทศฝรั่งเศสยกทัพมายังเมืองศรีโคตรบูรในปี พ.ศ. 1910 เมืองศรีโคตรบูรจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมือง “ท่าแขก” ด้วยเหตุนี้ภายในเมืองท่าแขกจะพบตึกอาคารสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศสหลายแห่งปัจจุบันชื่อของท่าแขกได้เป็นเพียงชื่อของเมืองหลวงเท่านั้น โดยทางรัฐบาลประเทศลาวได้เปลี่ยนชื่อแขวงใหม่ให้เป็นคำม่วน เนื่องจากชื่อท่าแขกไม่สะท้อนถึงความเป็นชนชาติลาวได้ดีเพียงพอ แขวงคำม่วนตั้งอยู่ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ลงมาทางทิศใต้ถึง 350 กิโลเมตร นับเป็นเมืองศูนย์กลางของการเดินทางและเป็นท่าด่านที่สำคัญอีกแห่งหนึ่ง
[แก้] ภูมิศาสตร์
[แก้] ที่ตั้ง
ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ
[แก้] อาณาเขตติดต่อ
- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบริคำไชย
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดฮาตินห์และจังหวัดกวางบินห์ ประเทศเวียดนาม
- ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงสุวรรณเขต
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับจังหวัดนครพนม ประเทศไทย (แม่น้ำโขงกั้น 132.8 กม.)
[แก้] ภูมิประเทศ
พื้นที่ 16,315 ตร.กม. (ประมาณ 10.2 ล้านไร่) แบ่งเป็นที่ราบสูง ร้อยละ 53.7 และที่ราบลุ่ม ร้อยละ 46.3 ส่วนใหญ่เป็นที่ราบริมโขง ซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านต่างๆ มากมาย ตอนกลางของแขวงเป็นเทือกเขามีภูเขาสูงสุดชื่อ ภูผาเป็ดสูงราว 1,558 ฟุต
[แก้] ภูมิอากาศ
อุณหภูมิเฉลี่ย 26.8 องศาเซลเซียส ต่ำสุด 21.4 องศา สูงสุด 32.2 องศา
[แก้] ทรัพยากร
[แก้] ทรัพยากรป่าไม้
แขวงคำม่วนมีเนื้อที่ป่าไม้ร้อยละ 47 แบ่งเป็น มีป่าสงวนแห่งชาติ 3 แห่ง มีเนื้อที่ 577,000 เฮกตาร์และป่าผลิต มีเนื้อที่ 282,000 เฮกตาร์ โดยรัฐบาลมีแผนที่จะเสนอให้ป่าสงวนพูหินหนามหน่อเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ
- เขตป่าสงวนแห่งชาติพูหินหนามหน่อ
- เขตป่าสงวนแห่งชาตินากาย-น้ำเทิน
- เขตป่าสงวนแห่งชาติพูหินปั้นหรือพูหินปูน
[แก้] ทรัพยากรสัตว์ป่า
- หนูหินLaonastes aenigmamus
- ช้าง
- กวางสาวหล่า (Saola)
- และสัดป่าอื่นๆ
[แก้] ทรัพยากรน้ำ
- แม่น้ำเทืนหรือกระดิ่ง
- แม่น้ำหินบูน
- แม่น้ำมูน
- แม่น้ำเซบั้งไฟ
- แม่น้ำเซบั้งน้อย
- แม่น้ำโดน
[แก้] ทรัพยากรธรณี
- แร่ที่ขุดพบในเมืองต่างๆ อาทิ ตะกั่ว ยิปซัม หินปูน หินทราย โปแทสเซียม (เมืองหนองบก) เหล็ก (เมืองบัวละพา เมืองหินบูน และเมืองมะหาไซ) หินแกรนิต และถ่านหิน (เมืองบัวละพา)
[แก้] ประชากร
- ประชากรทั้งหมดจำนวน 372,102 คน ส่วนใหญ่เป็นลาว พวน ผู้ไท กะโซ้ แสก ย้อ และญวน
- ความหนาแน่นของประชากร 23 ต่อตร.กม.อัตราการขยายตัวของพลเมือง 2.5 %
- ประชากรร้อยละ 83 ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเพื่อบริโภคในครัวเรือนและ ส่วนหนึ่งส่งออกต่างประเทศโดยเฉพาะเวียดนามและไทย
[แก้] การค้ากับต่างประเทศ
- ไทย เวียดนาม จีน สหรัฐฯ ยุโรป ญี่ปุ่น
[แก้] รายได้ต่อหัวต่อปี
- เศรษฐกิจแขวงคำม่วนขยายตัวร้อยละ 12.50-12.70 (2554-2555)
- รายได้ประมาณ1200 เหรียญสหรัฐ (2554-2555)
[แก้] การคมนาคม
[แก้] ทางหลวง
- เส้นทางหมายเลข 13 ใต้เป็นถนนสายหลักของสปป.ลาว เชื่อมภาคเหนือกับภาคใต้
- เส้นทางหมายเลข 8 จากตะวันตกสู่ตะวันออก ระหว่างแขวงคำม่วน ไปยัง จ. เหง่ อาน เวียดนาม (เมืองเอก คือ เมือง Vinh มีท่าเรือเก๋อหลอ Cau Lo)
- เส้นทางหมายเลข 12 จากตะวันตกสู่ตะวันออก ระหว่างแขวงคำม่วนไปยังท่าเรือหวุ้งอ๋าง เมืองฮาตินห์โดยเส้นทางหมายเลข 12 เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดในการเดินทางจากไทย (นครพนม)ไปยังท่าเรือหวุงอ๋าง (Vũng Áng)]ในเวียดนาม
[แก้] ด่านพรมแดนที่สำคัญ
[แก้] จุดผ่านแดนถาวร
- ด่านสากลท่าแขก – นครพนม/ทุกวัน 08.00 – 18.00 น.
- ด่านสากลนาเพ้า – จาลอ เวียดนาม/ทุกวัน08.00 น.-17.00 น.
[แก้] จุดผ่อนปรน 3 จุด
- บ้านปากน้ำหินบูน – ท่าอุเทน จันทร์/พฤหัสบดี 08.00 – 18.00 น.
- บ้านเซบั้งไฟ – ธาตุพนม จันทร์/พฤหัสบดี 08.00 – 18.00 น.
- บ้านปากเป่ง เมืองท่าแขก อังคาร / พุธ 08.00 – 14.00 น.
[แก้] สถานที่ท่องเที่ยวในแขวงคำม่วน
- ตลาดหลักสอง
- ตลาดสุขสมบูรณ์
- ตัวเมืองท่าแขก (เทียวชมตึกอาคารสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศส)
- ลานน้ำพุจัตุรัส
- ถนนสิงคโปร์จุลมณี
- ถนนเศรษฐาธิราช (ถนนริมแม่น้ำโขง)
- วัดศรีโคตรบูรณ์
- วัตถุโบราณบ้านท่าหมี (เมืองหีนบูน)
- พระธาตุเมืองพอน
- พระธาตุตุ้มพะวัง (ตั้งแคมฝั่งแม่น้ำเชบั้งไฟเมืองหนองบก)
- บืงน้ำฟ้า (ขุนกองแลง)
- ท่าฝรั่ง
- กำแพงหินยักษ์
- ถ้ำพระ (มีพระเก่าแก่โบราณ)
- ถ้ำผาช้าง
- ถ้ำนางแอ่น
- ถ้ำน้ำจัน/ ขุนน้ำโดน
- บ้านนาหิน
- ถ้ำใหญ่กองลอ
- ถ้ำเจีย (ถ้ำค้างคาว)
- ถ้ำพระอินทร์
- ถ้ำพระจันทร์
- ถ้ำน้ำลอดเชบั้งไฟ
- ถ้ำผาแข้
- ถ้ำเหีบ
- ถ้ำเชียงเลียบ
- ป่าสหงวนแห่งชาติพูหินปูน
- ป่าสหงวนแห่งชาติหินหนามหน่อ
- เขื่อนไฟฟ้าน้ำเทินสอง
- เขื่อนไฟฟ้าเทีนหินบูรณ์
- น้ำตกตาดสนาน
- น้ำตกคอนแก้ว
- ต้นไม้พันปี
- น้ำตกตาดม่วง
- ขุนน้ำประกัน
[แก้] เทศกาลและงานประเพณี
- งานประเพณีสงกรานต์"ปีใหม่ลาว"
- งานนมัสการพระธาตุศรีโคตรบอง
- ประเพณีแข่งเรือยาว และ ไหลเรือไฟ
- ประเพณีบุญบั้งไฟ
- ตรุษจีน
[แก้] เมืองพี่น้อง
[แก้] การค้นพบ
เมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผู้คนพบสัตว์ฟันแทะประหลาดชนิดหนึ่ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ได้กำหนดสัตว์ที่ค้นพบใหม่นั้นเป็นชนิดใหม่ ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Laonastes aenigmamus
[แก้] การเดินทาง
จากสถานีขนส่งหมอชิต 2 มาลงที่จังหวัดนครพนมเพื่อนั่งเรือข้ามฟากไปยังเมืองท่าแขกหรือถ้าขับรถไป จากกรุงเทพมหานคร ให้ใช้ทางหลวงหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรีบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 107 แยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา ถึงอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น แล้วแยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 23 ผ่านเข้าสู่จังหวัดมหาสารคาม จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 213 ไปจังหวัดกาฬสินธุ์ จนถึงจังหวัดสกลนคร จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 22 ตรงเข้าสู่จังหวัดนครพนม รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 740 กิโลเมตร
[แก้] อ้างอิง
[แก้] ดูเพิ่ม
พิกัดภูมิศาสตร์: 17°30′N 105°20′E / 17.5°N 105.333°E
|
|||||||||||