คาลาไมน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

คาลาไมน์ หรือ แคลาไมน์ (อังกฤษ: Calamine) เป็นสารผสมซิงก์ออกไซด์ (ZnO) กับเฟอร์ริกออกไซด์ (Fe2O3) ราว 0.5% มีลักษณะเป็นสีชมพู เป็นส่วนประกอบสำคัญในโลชันคาลาไมน์ และใช้เป็นยาแก้คัน (เป็นผลมาจากฟีนอลในสูตร) เพื่อรักษาอาการคันอ่อน ๆ เช่น ไหม้แดด ผื่นแดง การสัมผัสไอวี่พิษ อีสุกอีใส และแมลงกัดต่อย[1][2][3][4][5][6] นอกจากนี้ ยังใช้เป็นยาแก้คันอ่อน ๆ เพื่อป้องกันการติดเชื้อซึ่งสามารถเกิดได้จากการเกาบริเวณที่คัน และเป็นยาสมานเพื่อทำให้การซึมเยิ้มแห้ง (dry weeping) หรือการซึมเยิ้มตุ่มพอง (blister) และฝีสิว (acne abscess)[7]

อ้างอิง[แก้]