คาบสมุทรชิเระโตะโกะ
คาบสมุทรชิเระโตะโกะ (ญี่ปุ่น: Shiretoko Peninsula 知床半島 shiretokohantō ?) อยู่ที่ด้านตะวันออกสุดของเกาะฮอกไกโด ญี่ปุ่น ยื่นออกไปในทะเลโอคอตส์ มีช่องแคบเนะมุโระกั้นระหว่างคาบสมุทรกับเกาะ Kunashirของรัสเซีย ชื่อชิเระโตะโกะมีที่มาจากคำในภาษาไอนุคำว่า sir etok หมายถึง "จุดสุดขอบแผ่นดิน" หรือ "จุดที่แผ่นดินยื่นออกไป" บนคาบสมุทรเป็นที่ตั้งของเมืองเราสุและชาริ
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ในการประชุมคณะกรรมมรดกโลกที่จัดขึ้นที่สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ คณะกรรมการได้ประกาศให้คาบสมุทรชิเระโตะโกะเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ ชิเระโตะโกะ และได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 กรกฎาคม ด้วยลักษณะพิเศษของคาบสมุทรแห่งนี้ที่เป็นจุดที่อยู่ทิศใต้สุดในซีกโลกเหนือที่ทะเลจะจับตัวเป็นน้ำแข็งได้โดยปกติ[1]
เนื้อหา |
ภูมิศาสตร์ [แก้]
บนคาบสมุทรมีกลุ่มภูเขาไฟเรียงตัวตลอดแนวตั้งแต่แหลมชิเระโตะโกะที่ปลายสุดของคาบสมุทร ตัวอย่างเช่น ภูเขาชิเระโตะโกะ ภูเขาอุนะเบทสึ และภูเขาอิโอ เขตภูเขาไฟนี้มีอนเซ็นอยู่มากมาย อย่างเช่น Seseki Onsen และ Iwaobetsu Onsen ความหลากหลายของอนเซ็นทำให้คาบสมุทรแห่งนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง
พรรณพืชและสัตว์ประจำถิ่น [แก้]
คาบสมุทรชิเระโตะโกะเป็นถิ่นของพืชพวกสนและพืชใบกว้างหลายชนิด อย่างเช่น Quercus mongolica สัตว์ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ได้แก่ Red Foxes, Amur brown bears, Sika Deer ที่พบได้มากคือ Sea eagle และตามชายฝั่งจะมีแมวน้ำและ cetaceans
Conservation efforts [แก้]
ใน พ.ศ. 2507 พื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติชิเระโตะโกะ เพื่ออนุรักษ์สัตว์ป่าและความงดงามของธรรมชาติอันบริสุทธิ์ในคาบสมุทร นับแต่นั้นบริเวณอุทยานจะมีกฎที่เข้มงวดเพื่ออนุรักษ์ธรรมชาติ และไม่อนุญาตให้เข้าภายในอุทยาน
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "Shiretoko Peninsula". NASA Earth Observatory. สืบค้นเมื่อ 2008-07-09.
พิกัดภูมิศาสตร์: 44°05′46″N 145°09′14″E / 44.09611°N 145.15389°E
