คริสเตียโน โรนัลโด
 |
||
| ข้อมูลส่วนตัว | ||
|---|---|---|
| ชื่อเต็ม | กริชเตียนู รูนัลดู ดูช ซังตูช อาไวรู | |
| วันเกิด | 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 (27 ปี) | |
| สถานที่เกิด | ฟุงชาล, มาเดรา ประเทศโปรตุเกส | |
| ส่วนสูง | 185 ซ.ม. (6 ฟุต 1 นิ้ว)[1] | |
| ชื่อเล่น | รอนนี่, รอน, ร็อกเกต โรนัลโด, ซีอาร์ 7, บัซซ์, หนูโด้ | |
| ตำแหน่ง | ปีกขวา, กองหน้า | |
| ข้อมูลสโมสร | ||
| สโมสรปัจจุบัน | เรอัลมาดริด | |
| หมายเลข | 7 | |
| สโมสรเยาวชน | ||
| Andorinha CD Nacional Sporting CP |
||
| สโมสรอาชีพ* | ||
| ปี | สโมสร | ลงเล่น (ประตู) |
| 1999-2003 2003-2009 2009- |
สปอร์ติงลิสบอน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เรอัลมาดริด |
31 (5) 291 (118) 145 (145) |
| ทีมชาติ** | ||
| 2003 - ปัจจุบัน | โปรตุเกส | 62 (22) |
|
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร |
||
คริสเตียโน โรนัลโด (โปรตุเกส: Cristiano Ronaldo) ชื่อเต็มว่า กริชเตียนู รูนัลดู ดูช ซังตูช อาไวรู (โปรตุเกส: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro) เป็นนักฟุตบอล ชาวโปรตุเกส ปัจจุบันสังกัดสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด สวมเสื้อหมายเลข 7 และย้ายไปด้วยค่าตัวที่เป็นสถิติโลก
ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 มีการจัดอันดับตำแหน่งนักเตะรูปงามแห่งยูโร 2008 จัดทำโดยแอลจี บริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า คริสเตียโน โรนัลโดได้รับคะแนนโหวตครั้งนี้เป็นอันดับ 1[2]
เนื้อหา |
ประวัติ
คริสเตียโน โรนัลโด เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ที่เกาะมาเดรา ประเทศโปรตุเกส เป็นบุตรชายของนายชูเซ ดีนิช อาไวรู (เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2548 ขณะมีอายุ 52 ปี) กับนางมาเรีย ดูโลริช อาไวรู เป็นบุตรชายคนเล็กในพี่น้อง 4 คน ถึงแม้ตอนเกิดเขาจะคลอดก่อนกำหนดแต่ก็มีน้ำหนักสมบูรณ์ถึง 8 ปอนด์
ที่มาของชื่อโรนัลโดนั้น บิดาของเขาเป็นผู้ตั้งให้ โดยได้แรงบันดาลใจจากชื่อของ นายโรนัลด์ เรแกน อดีตประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นบุคคลที่บิดาของโรนัลโดชื่นชอบตั้งแต่เรแกนยังเป็นนักแสดงอยู่[3]
ครอบครัวของโรนัลโดอาศัยอยู่ที่ย่านกิงตาดูฟาลเซา เขตซังตูอังตอนีอูของเมืองฟุงชาล ซึ่งเป็นเขตที่มีประชากรยากจนอาศัยอยู่มาก โรนัลโดเริ่มเล่นฟุตบอลที่นี่ ซึ่งในตอนเด็กเขาจะชอบเล่นฟุตบอลมาก บริเวณตามถนน พอตอนเขาอายุ 6 ขวบ เขาเริ่มต้นเล่นฟุตบอลอย่างจริงจังในทีมชุดใหญ่ของ ทีม Andorinha โดยการชักชวนของญาติเขาที่อยู่ในทีมนี้ พอถึงปี พ.ศ. 2538 โรนัลโดย้ายไปอยู่กับทีม Nacional โดยมีการจ่ายค่าตัวเป็นชุดฟุตบอลและลูกบอล[4]
นักฟุตบอลเยาวชน
ในช่วงที่โรนัลโด้อายุ 8 ขวบ โรนัลโด้ได้เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลอันดอรินฮา ซึ่งพ่อของเขาเป็นผู้จัดการทีมของสโมสรแห่งนี้ ในปี ค.ศ. 1995 โรนัลโด้ได้เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลท้องถิ่นคือ สโมสรฟุตบอลนาชิโนโอนอล และได้เล่นให้กับสโมสรนี้เป็นเวลา 5 ปี แล้วได้ย้ายไปอยู่กับ สโมสรฟุตบอลสปอร์ติงลิสบอน ในช่วงปี ค.ศ. 1997 และได้สำเร็จการเล่นฟุตบอลเยาวชนให้กับในประเทศของตน
นักฟุตบอลอาชีพ
สปอร์ติงลิสบอน
ในปี ค.ศ. 2002 โรนัลโด้ในวัย 17 ปีได้ย้ายมาเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลสปอร์ติงลิสบอน เนื่อจากในช่วงนั้นสโมสรฟุตบอลชื่อดังในโปรตุเกสได้เห็นความสนใจของโรนัลโด้มากแต่เขาเลือกที่จะมาอยู่กับ สปอร์ติงลิสบอน โดยโรนัลโด้ได้ลงเล่นเป็นตำแหน่ง กองหน้า และได้มีโอกาสลงเล่นเป็นตัวจริงเยอะ โรนัลโด้โชว์ฝีเท้าได้อย่างยอดเยี่ยมไม่ว่าจะเป็นการ หลบหลีกคู่ต่อสู้ การแย่งชิงบอล การยิงจากระยะไกล และ การทำประตูอย่างแม่นยำ ทำให้โรนัลโด้ในช่วงนั้นโด่งดังไปทั่วใน ทวีปยุโรป และ โรนัลโด้มีจุดเด่นที่มีทักษะในการครองบอลและมีความคล่องตัวสูง ด้วยจุดนี้เอง ทำให้เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมชื่อดังของ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ใน พรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ ได้สนใจที่จะนำโรนัลโด้มาร่วมทีม ซึ่งการเจราจาซื้อตัวโรนัลโด้ก็เป็นที่สำเร็จ โดยก่อนที่โรนัลโด้จะออกจาก ประเทศโปรตุเกส โรนัลโด้เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลสปอร์ติงลิสบอน ไปแล้ว 31 นัด ทำไป 5 ประตู
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฤดูกาล 2003-2006
โรนัลโด้ได้ย้ายมาอยู่กับ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 12.5 ล้านปอนด์ ใน ฤดูกาล 2002–03 โรนัลโด้ใช้เวลาไม่นานนักในการปรับตัวให้เข้ากับพรีเมียร์ลีก และผลงาน 8 ประตู จากการลงสนาม 39 นัด ซึ่งรวมถึงประตูแรกในรอบชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพกับมิลล์วอลล์ ก็ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด (Sir Matt Busby Player of the Year) ประจำฤดูกาล 2003/04 โรนัลโดกับการพาทีมชาติโปรตุเกสผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในศึกยูโร 2004 ก่อนพ่ายให้กับ กรีซ
ในฤดูกาลที่ 2 ของโรนัลโดกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฟอร์มไม่ดีเท่ากับปีแรก หลังจากที่จบฤดูกาลด้วยการลงสนาม 50 นัด แต่ทำได้แค่ 9 ประตู ในฤดูกาล 2005/06 โรนัลโดก็เรียกฟอร์มเก่งของตัวเองมาได้อีกครั้งในช่วงครึ่งฤดูกาลหลัง ด้วยการทำ 12 ประตู จากการลงสนาม 47 นัด
โรนัลโดคว้ารางวัลนักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมของฟิฟโปร (FIFPro Special Young Player of the Year 2005) ซึ่งเป็นรางวัลเดียวที่ให้แฟน ๆ เป็นผู้ลงคะแนนโหวตตัดสิน และในปีเดียวกันเขาก็ได้อันดับที่ 20 ในตำแหน่งผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่าด้วย
ฤดูกาล 2006–2009
ในศึกฟุตบอลโลก 2006 โรนัลโดถูกแฟนบอลอังกฤษรุมโห่ไล่หลังจากที่มีส่วนทำให้เวย์น รูนีย์ เพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ต้องถูกไล่ออกในเกมที่อังกฤษพบกับโปรตุเกส โรนัลโดถูกสื่อในอังกฤษกดดันและต่อว่า อย่างไรก็ดีโรนัลโดยังคงเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด[5]
เมษายน 2007 คริสเตียโน โรนัลโด คว้ารางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยม และผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปี 2007 ของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพอังกฤษหรือพีเอฟเอไปครอง โดยเป็นผู้เล่นรายที่ 2 ในประวัติศาสตร์ที่สามารถคว้ารางวัลเกียรติยศทั้งสองมาครอบครองในเวลาเดียวกัน หลังโชว์ฟอร์มสุดยอดมาตลอดฤดูกาลนี้โดยก่อนหน้านี้ แอนดี เกรย์ เคยทำได้เมื่อปี 1977 หรือ ราว 30 ปีก่อน [6]
เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2009 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดยอมรับว่า ได้รับข้อเสนอการซื้อตัวจากสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ด้วยค่าตัว 80 ล้านปอนด์ ซึ่งก็ปรากฏว่าโรนัลโดก็มีความต้องการที่จะออกจากคลับเช่นกัน โดยเขาได้ตกลงย้ายออกไป การซื้อตัวครั้งนี้ถือเป็นสถิติค่าตัวแพงที่สุดในโลก[7]
โดยผลงานของโรนัลโด้ได้ลงเล่นเป็นตัวจริง 299 นัด ทำประตูได้ 118 ประตู
เรอัล มาดริด
ฤดูกาล 2009-10
ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2009 สโมสรฟุตบอลเรอัล มาดริด ได้ซื้อตัวโรนัลโด้มาด้วยค่าตัวถึง 80 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติการซื้อนักฟุตบอลที่แพงที่สุดในโลก จาก สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในประเทศอังกฤษ เขาได้รับตำแหน่งสวมเสื้อเบอร์ 9 โดยในฤดูกาลนี้โรนัลโด้ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมโดยได้ลงเล่นเป็นตังจริงทั้งหมด ถึง 35 นัด ทำประตูไปได้ 33 ประตู ซึ่งครองดาวซัลโวสูงสุดของ ลาลีกา ในฤดูกาลนี้ โดยโรนัลโด้ได้ถูกเล่นในตำแหน่ง กองหน้า และบางครั้งเขาอาจจะเล่นในตำแหน่ง ปีกขวา โรนัลโด้ทำประตูแรกตั้งแต่มาอยู่กับเรอัล มาดริดคือในนัดที่เจอกับ สโมสรฟุตบอลอัตเลตีโกมาดริด โดยเรอัล มาดริดชนะไป 2-0 และในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2009 โรนัลโด้ได้ยิงลูกฟรีคิกระยะใก้ลถึงสองครั้งในนัดที่เจอกับ เอฟซี ซูริช โดยเรอัล มาดริดชนะไป 5-2 ในเกมส์ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม
ฤดูกาล 2010-11
พอเข้าสู่ฤดูกาลที่ 2 ของโรนัลโด้ เขาได้ถูกเปลี่ยนเบอร์ของเสื้อจากเบอร์ 9 เป็นเบอร์ 7 และได้เปลี่ยนผู้จัดการทีมมาเป็น โชเซ มูรีนโย ผู้จัดการทีมชาวโปรตุเกสที่รู้จักในตัวของโรนัลโด้เป็นอย่างดี ในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ในนัดที่เรอัล มาดริดเจอกับ ราซิงเดซานตันเดร์ โดยโรนัลโด้ทำประตูไปได้ถึง 4 ประตู ทำให้เรอัล มาดริดชนะไป 4-0 แล้วในนัดที่เจอกับ สโมสรฟุตบอลบารเซโลนา โดยเรอัล มาดริดไปเยือนที่ คัมป์นู แพ้ไป 5-0 ซึ่งโรนัลโด้ก็ได้มีจังหวะยิงหลายครั้ง แล้วหลังจ่ากในนัดนั้น เรอัล มาดริดได้เปิดบ้านพบกับ แอทเลติกบิลบาโอ โดยในนัดนั้นโรนัลโด้เกือบทำ แฮตทริก ได้โดยเขายิงไป 5 ประตู ในช่วงเวลาต่างกันไม่เกิน 6 นาที ทำให้ชนะไป 6-1 และในช่วงปลายปี ค.ศ. 2010 เขาได้ทำเกือบทำซุปเปอร์แฮทตริกเป็นครั้งแรกในตัวของเขาโดยในถ้วย โกปาเดลเรย์ กับ สโมสรฟุตบอลเลบันเต โดยโรนัลโด้ทำไป 5 ประตู และ แฮตทริก ของ คาริม เบนเซมา ทำให้เรอัล มาดริดชนะไป 8-0
งานอื่น
ด้วยความสามารถและความโด่งดัง จึงมีเอเย่นต์สนใจเขามาเป็นพรีเซนเตอร์อยู่หลายชิ้น ภาพลักษณ์ของโรนัลโดสร้างความสำเร็จให้กับการตลาดมหาศาล ไม่ว่าจะเป็น วิดีโอเกมต่าง ๆ ไปจนโทรศัพท์มือถือ นอกจากนี้ความหล่อเหลาของเขาก็ยังทำให้เขาได้รับการติดต่อจากนิตยสารแฟชั่นอีกด้วย นิตยสารโวกของอเมริกา นำเสนอเขาไปเป็นแบบปก และเขายังเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผลิตภัณฑ์รองเท้ากีฬาอย่าง ไนกี้ โดยทางไนกี้เล็งเห็นว่าโรนัลโดมีฝีเท้าที่เป็นนักเตะที่วิ่งเร็วที่สุดในโลก จึงได้คุยกับโรนัลโดเพื่อผลิตรองเท้าที่เบา พัฒนารองเท้า รองเท้ารุ่น Mercurial Vapor ออกมา[8][4]
ชีวิตส่วนตัว
พ่อของโรนัลโดเป็นผู้อำนวยการสโมสรฟุตบอลเล็ก ๆ ที่ชื่ออันโดนีญา และพ่อเขาขอให้กัปตันทีมที่ชื่อ Fernao Sousa เป็นพ่อทูนหัว ส่วนแม่ของเขามีอาชีพเป็นแม่ครัว โรนัลโดช่วยเหลือครอบครัวเป็นอย่างดี ช่วยพี่สาวคนโตเปิดร้านขายเสื้อผ้าที่มาเดร่า ส่วนพี่สาวอีกคน คาเทีย เป็นนักร้อง มีวงดนตรีชื่อ "Ronalda"[4]
โรนัลโดประกาศว่าเขาได้กลายเป็นพ่อคนแล้ว เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 โดยประกาศในเฟซบุ๊กและทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการของเขา โดยพูดว่า เขาได้ลูกชายและต้องการความเป็นส่วนตัว โดยลูกชายของเขาชื่อว่า คริสเตียโน โรนัลโดย จูเนียร์ ที่กำเนิดมาจากหญิงนิรนาม[9] โดยเขาได้รับสิทธิในการดูแลเด็กอย่างสมบูรณ์[10] ภายใต้การดูแลจากแม่ของโรนัลโดและพี่สาว[11]
เกียรติยศที่ได้รับ
เกียรติยศร่วมกับสโมสร
- แชมป์ เอฟเอ คัพ ปี 2004
- แชมป์ คาร์ลิ่ง ลีก คัพ ปี 2006
- แชมป์ พรีเมียร์ชิพ ปี 2006 - 2007
- แชมป์ พรีเมียร์ชิพ ปี 2007 - 2008
- แชมป์ ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก ปี 2008
- แชมป์ สโมสรโลก ปี 2008
- แชมป์ คาร์ลิ่ง ลีก คัพ ปี 2009
- แชมป์ พรีเมียร์ชิพ ปี 2008 - 2009
เกียรติยศเฉพาะตัว
- นักกีฬาดาวรุ่งยอดเยี่ยมของโปรตุเกส ปี 2002
- รองแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ปี 2004
- หนึ่งในสมาชิกทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของยูฟ่า ประจำปี 2004
- ผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมของสมาพันธ์นักฟุตบอลอาชีพ ปี 2005
- รางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยม และผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปี 2007 ของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพอังกฤษ
- รองเท้าทองคำ (ดาวซัลโวสูงสุด) ปี 2008
- นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟิฟโปร ปี 2008
- นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า ปี 2008
- ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปี 2008 ของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพอังกฤษ
อ้างอิง
- ^ "Manchester United - CRISTIANO RONALDO". Premier League. http://www.carling.com/football/manchester-united-football-club/cristiano-ronaldo.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-04-29.
- ^ สาวโหวต “หนูโด้” เทพบุตรยูโร 2008
- ^ Duncan White. "Ronaldo holds back the tears", Telegraph.co.uk, 21 มิถุนายน พ.ศ. 2549
- ^ 4.0 4.1 4.2 วีซีดี สารคดี Cristiano Ronaldo - The Boy Who Had A Dream ผลิตโดย ITV ในปี 2007
- ^ MSN Football: คริสเตียโน่ โรนัลโด้
- ^ "คริสเตียโน โรนัลโด"คว้ารางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยม 07 ข่าวจากสำนักข่าวเนชั่น
- ^ หนูโด้ไปแล้ว! ผีโอเคขาย80ล้านป.
- ^ Nike Mercurial Vapor SL, new Cristiano Ronaldo boots
- ^ Adrian Butler (July 18, 2010). "Ronaldo's baby mama is revealed". Sunday Mirror. http://www.mirror.co.uk/news/top-stories/2010/07/18/ronaldo-s-baby-mama-is-revealed-115875-22420599/. เรียกข้อมูลเมื่อ July 18, 2010.
- ^ "Baby 'joy' for Cristiano Ronaldo", BBC Online, 4 July 2010. สืบค้นวันที่ 4 July 2010
- ^ "Cristiano Ronaldo and Irina Shayk put on a united front after claims he has been texting glamour model Rhian Sugden", The Daily Mail, August 23, 2010. สืบค้นวันที่ September 8, 2010
แหล่งข้อมูลอื่น
- Cristiano Ronaldo Fanpage
- CristianoR7 Excellent web about the best player of the Premier League
- Cristiano Ronaldo Profile (Thai)
| สมัยก่อนหน้า | คริสเตียโน โรนัลโด | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| เวย์น รูนีย์ |  |
นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ (พ.ศ. 2550) |
 |
ยังดำรงตำแหน่ง |
| สตีเวน เจอร์ราร์ด | |
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ (พ.ศ. 2550) |
|
ยังดำรงตำแหน่ง |
| กาก้า | |
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟิฟโปร (พ.ศ. 2551) |
|
ยังดำรงตำแหน่ง |
| กาก้า | |
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า (พ.ศ. 2551) |
|
ยังดำรงตำแหน่ง |
| กาก้า | |
รางวัลรองเท้าทองคำ (พ.ศ. 2551) |
|
ยังดำรงตำแหน่ง |
