คริสเตียโน โรนัลโด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คริสเตียโน โรนัลโด
Cristiano Ronaldo 20120609.jpg
โรนัลโด กำลังลงเล่นให้กับ โปรตุเกส ในวันที่ 9 มิถุนายน 2012
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเต็ม กริชเตียนู รูนัลดู ดูช ซังตูช อาไวรู
วันเกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 (28 ปี)
สถานที่เกิด ฟุงชาล, มาเดรา, โปรตุเกส
ส่วนสูง 1.86 เมตร (6 ft 1 in)[1]
ตำแหน่ง กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน เรอัลมาดริด
หมายเลข 7
สโมสรเยาวชน
1993–1995 อันดูรินญา
1995–1997 นาซีอองนาล
1997–2002 สปอร์ติงลิสบอน
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น† (ประตู)†
2002–2003 สปอร์ติงลิสบอน 25 (3)
2003–2009 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 196 (84)
2009– เรอัลมาดริด 116 (125)
ทีมชาติ‡
2001–2002 โปรตุเกส U17 9 (6)
2002–2003 โปรตุเกส U20 5 (3)
2003 โปรตุเกส U21 6 (1)
2004 โปรตุเกส U23 3 (1)
2003– โปรตุเกส 100 (37)
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร
นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ
ข้อมูลล่าสุดวันที่ 19:03, 8 ธันวาคม 2012 (UTC)

† ลงเล่น (ประตู)

‡ นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมชาติ
ข้อมูลล่าสุดวันที่ 20:20, 16 ตุลาคม 2012 (UTC)

กริชเตียนู รูนัลดู ดูช ซังตูช อาไวรู (โปรตุเกส: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro) (เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) หรือรู้จักกันในชื่อ คริสเตียโน โรนัลโด (โปรตุเกส: Cristiano Ronaldo) เป็นนักฟุตบอล ชาวโปรตุเกส ปัจจุบันสังกัดอยู่กับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ใน ลาลีกา เล่นในตำแหน่ง กองหน้า และเป็นกัปตันทีม ของ ฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกสคนปัจจุบัน โรนัลโดเป็นผู้เล่นที่มีค่าตัวแพงที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลหลังย้ายจาก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด มาอยู่กับ เรอัลมาดริด ด้วยค่าตัว 80 ล้านปอนด์, โรนัลโดได้รับค่าจ้างในการลงเล่นให้กับ เรอัลมาดริด จำนวน 12 ล้านปอนด์ต่อปี ทำให้เขาเป็นักเตะที่มีค่าเหนื่อยมากที่สุดในโลก,[2].

โรนัลโดได้ลงเล่นฟุตบอลในนามทีมเยาวชนของ อันดูรินญา เมื่อเขาเล่นได้อยู่สองปี, ก่อนที่จะย้ายไปอยู่กับ นาซีอองนาล.ในปี 1997 เขาได้เซ็นสัญญาให้กับสโมสรยักษ์ใหญ่อย่าง สปอร์ติงลิสบอน. โรนัลโดได้ถูกพิจรณาย้ายตัวไปอยู่กับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยคนที่ซื้อเขาคือ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ซื้อตัวเขามาด้วยจำนวนเงิน 12.24 ล้านปอนด์ ในปี 2003, โรนัลโดได้แชมป์ เอฟเอคัพ ซึ่งเป็นเกียรติประวัติแชมป์แรกของเขาในปี 2003.

โรนัลโดลงเล่นในเกมส์ของ ฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกส ในระดับชาตินัดแรกคือตอนเจอกับ คาซัคสถาน ในเดือนสิงหาคม 2003.และหลังจากนั้นเขาได้ลงเล่นมากขึ้นรวมทั้งหมดถึงห้าทัวร์นาเมนต์; ยูโร 2004, ฟุตบอลโลก 2006, ยูโร 2008. ฟุตบอลโลก 2010 และ ยูโร 2012 เขาทำประตูแรกในนามทีมชาติโปรตุเกสได้ในการแข่งขันยูโร 2004 ในนัดเปิดการแข่งขันที่เจอกับ กรีซ เขาเป็นคนสำคัญในการนำทีมชาติโปรตุเกสเข้าไปชิงชนะเลิศในปี 2004.และหลังจากนั้นโรนัลโดได้มีบทบาทและได้ลงตำแหน่งตัวจริงมากขึ้น. ในปี 2008 โรนัลโดได้เป็นกัปตันทีมครั้งแรกของทีมชาติโปรตุเกสได้นำทีมเข้าแข่งขัน ยูโร 2008 สามารถเข้าไปถึงรอบรองชนะเลิศได้ เขาสามารถยิงได้สามประตูในการแข่งขันทัวร์นาเมนต์นี้. ในวันที่ 16 ตุลาคม 2012 โรนัลโดได้ลงเล่นครบ 100 นัดสำหรับทีมชาติโปรตุเกสในนัดที่เจอกับ ไอร์แลนด์เหนือ ทำให้เข้าเป็นหนึ่งในสามนักเตะที่ลงเล่นให้กับทีมชาติโปรตุเกสเกิน 100 นัด.[3]. ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012เฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการของเขาได้มีคนติดตามถึง 50 ล้านคน.[4]

ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 มีการจัดอันดับตำแหน่งนักเตะรูปงามแห่งยูโร 2008 จัดทำโดยแอลจี บริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า คริสเตียโน่ โรนัลโดได้รับคะแนนโหวตครั้งนี้เป็นอันดับ 1[5] ในปี 2012 โรนัลโดได้รับรางวัลนักกีฬาอิเบโร่-อเมริกัน ประจำปี 2012 ประเภทนักฟุตบอลชาย[6]

เนื้อหา

ประวัติ

คริสเตียโน โรนัลโด เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ที่เกาะมาเดรา ประเทศโปรตุเกส เป็นบุตรชายของนายชูเซ ดีนิช อาไวรู (เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2548 ขณะมีอายุ 52 ปี) กับนางมาเรีย ดูโลริช อาไวรู เป็นบุตรชายคนเล็กในพี่น้อง 4 คน ถึงแม้ตอนเกิดเขาจะคลอดก่อนกำหนดแต่ก็มีน้ำหนักสมบูรณ์ถึง 8 ปอนด์ ทวดฝ่ายมารดาของเขา อีซาเบล ดา ปีดาดี มีพื้นเพมาจากประเทศเคปเวิร์ด[7]

ที่มาของชื่อโรนัลโดนั้น บิดาของเขาเป็นผู้ตั้งให้ โดยได้แรงบันดาลใจจากชื่อของ นายโรนัลด์ เรแกน อดีตประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นบุคคลที่บิดาของโรนัลโดชื่นชอบตั้งแต่เรแกนยังเป็นนักแสดงอยู่[8]

ครอบครัวของโรนัลโดอาศัยอยู่ที่ย่านกิงตาดูฟาลเซา เขตซังตูอังตอนีอูของเมืองฟุงชาล ซึ่งเป็นเขตที่มีประชากรยากจนอาศัยอยู่มาก โรนัลโดเริ่มเล่นฟุตบอลที่นี่ ซึ่งในตอนเด็กเขาจะชอบเล่นฟุตบอลมาก บริเวณตามถนน พอตอนเขาอายุ 6 ขวบ เขาเริ่มต้นเล่นฟุตบอลอย่างจริงจังในทีมชุดใหญ่ของ ทีม Andorinha โดยการชักชวนของญาติเขาที่อยู่ในทีมนี้ พอถึงปี พ.ศ. 2538 โรนัลโดย้ายไปอยู่กับทีม Nacional โดยมีการจ่ายค่าตัวเป็นชุดฟุตบอลและลูกบอล[9]

นักฟุตบอลเยาวชน

ในช่วงที่โรนัลโดอายุ 8 ขวบ โรนัลโดได้เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลอันดูรินญา ซึ่งพ่อของเขาเป็นผู้จัดการทีมของสโมสรแห่งนี้ ในปี ค.ศ. 1995 โรนัลโดได้เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลท้องถิ่นคือ สโมสรฟุตบอลนาชิอองนาล และได้เล่นให้กับสโมสรนี้เป็นเวลา 5 ปี แล้วได้ย้ายไปอยู่กับ สโมสรฟุตบอลสปอร์ติ้งลิสบอน ในช่วงปี ค.ศ. 1997 และได้สำเร็จการเล่นฟุตบอลเยาวชนให้กับในประเทศของตน

นักฟุตบอลอาชีพ

สปอร์ติงลิสบอน

ในปี ค.ศ. 2002 โรนัลโดในวัย 17 ปีได้ย้ายมาเล่นให้กับ สปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล เนื่อจากในช่วงนั้นสโมสรฟุตบอลชื่อดังในโปรตุเกสได้เห็นความสนใจของโรนัลโดมากแต่เขาเลือกที่จะมาอยู่กับ สปอร์ติงลิสบอน โดยโรนัลโดได้ลงเล่นเป็นตำแหน่ง กองหน้า และได้มีโอกาสลงเล่นเป็นตัวจริงเยอะ โรนัลโดโชว์ฝีเท้าได้อย่างยอดเยี่ยมไม่ว่าจะเป็นการ หลบหลีกคู่ต่อสู้ การแย่งชิงบอล การยิงจากระยะไกล และ การทำประตูอย่างแม่นยำ ทำให้โรนัลโดในช่วงนั้นโด่งดังไปทั่วใน ทวีปยุโรป และ โรนัลโดมีจุดเด่นที่มีทักษะในการครองบอลและมีความคล่องตัวสูง ด้วยจุดนี้เอง ทำให้เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมชื่อดังของ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ใน พรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ ได้สนใจที่จะนำโรนัลโดมาร่วมทีม ซึ่งการเจรจาซื้อตัวโรนัลโดก็เป็นที่สำเร็จ โดยก่อนที่โรนัลโดจะออกจาก ประเทศโปรตุเกส โรนัลโดเล่นให้กับ สปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล ไปแล้วทั้งสิ้น 31 นัด ทำไป 5 ประตู

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ฤดูกาล 2003-2006

โรนัลโดในนัดที่เจอกับ เชลซี ใน เดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2006

โรนัลโดได้ย้ายมาอยู่กับ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 12.5 ล้านปอนด์ ใน ฤดูกาล 2002–03 โรนัลโดใช้เวลาไม่นานนักในการปรับตัวให้เข้ากับพรีเมียร์ลีก และผลงาน 8 ประตู จากการลงสนาม 39 นัด ซึ่งรวมถึงประตูแรกในรอบชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพกับมิลล์วอลล์ ก็ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด (Sir Matt Busby Player of the Year) ประจำฤดูกาล 2003/04 โรนัลโดกับการพาทีมชาติโปรตุเกสผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในศึกยูโร 2004 ก่อนพ่ายให้กับ กรีซ 0 - 1

ในฤดูกาลที่ 2 ของโรนัลโดกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฟอร์มไม่ดีเท่ากับปีแรก หลังจากที่จบฤดูกาลด้วยการลงสนาม 50 นัด แต่ทำได้แค่ 9 ประตู ในฤดูกาล 2005/06 โรนัลโดก็เรียกฟอร์มเก่งของตัวเองมาได้อีกครั้งในช่วงครึ่งฤดูกาลหลัง ด้วยการทำ 12 ประตู จากการลงสนาม 47 นัด

โรนัลโดคว้ารางวัลนักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมของฟิฟโปร (FIFPro Special Young Player of the Year 2005) ซึ่งเป็นรางวัลเดียวที่ให้แฟน ๆ เป็นผู้ลงคะแนนโหวตตัดสิน และในปีเดียวกันเขาก็ได้อันดับที่ 20 ในตำแหน่งผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่าด้วย

ฤดูกาล 2006–2009

โรนัลโดเล่นให้กับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วงฤดูกาล 2006-07

ในศึกฟุตบอลโลก 2006 โรนัลโดถูกแฟนบอลอังกฤษรุมโห่ไล่หลังจากที่มีส่วนทำให้เวย์น รูนี่ย์ เพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ต้องถูกไล่ออกในเกมที่อังกฤษพบกับโปรตุเกส โรนัลโดถูกสื่อในอังกฤษกดดันและต่อว่า อย่างไรก็ดีโรนัลโดยังคงเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด[10]

เมษายน 2007 คริสเตียโน โรนัลโด คว้ารางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยม และผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปี 2007 ของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพอังกฤษหรือพีเอฟเอไปครอง โดยเป็นผู้เล่นรายที่ 2 ในประวัติศาสตร์ที่สามารถคว้ารางวัลเกียรติยศทั้งสองมาครอบครองในเวลาเดียวกัน หลังโชว์ฟอร์มสุดยอดมาตลอดฤดูกาลนี้โดยก่อนหน้านี้ แอนดี้ เกรย์ เคยทำได้เมื่อปี 1977 หรือ ราว 30 ปีก่อน [11]

เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2009 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดยอมรับว่า ได้รับข้อเสนอการซื้อตัวจากสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ด้วยค่าตัว 80 ล้านปอนด์ ซึ่งก็ปรากฏว่าโรนัลโดก็มีความต้องการที่จะออกจากคลับเช่นกัน โดยเขาได้ตกลงย้ายออกไป การซื้อตัวครั้งนี้ถือเป็นสถิติค่าตัวแพงที่สุดในโลก[12]

โดยผลงานของโรนัลโดได้ลงเล่นเป็นตัวจริง 299 นัด ทำประตูได้ 118 ประตู

เรอัล มาดริด

ฤดูกาล 2009-10

โรนัลโดกำลังเลี้ยงลูกฟุตบอลหนี เดียโก ฟอร์ลัน ในนัดที่เจอกับ สโมสรฟุตบอลแอตเลติโก มาดริด ในช่วงฤดูกาล 2009-10

ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2009 สโมสรฟุตบอลเรอัล มาดริด ได้ซื้อตัวโรนัลโดมาด้วยค่าตัวถึง 80 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติการซื้อนักฟุตบอลที่แพงที่สุดในโลก จาก สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในประเทศอังกฤษ เขาได้รับตำแหน่งสวมเสื้อเบอร์ 9 โดยในฤดูกาลนี้โรนัลโดทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมโดยได้ลงเล่นเป็นตังจริงทั้งหมด ถึง 35 นัด ทำประตูไปได้ 33 ประตู ซึ่งครองดาวซัลโวสูงสุดของ ลาลีกา ในฤดูกาลนี้ โดยโรนัลโดได้ถูกเล่นในตำแหน่ง กองหน้า และบางครั้งเขาอาจจะเล่นในตำแหน่ง ปีกขวา โรนัลโดทำประตูแรกตั้งแต่มาอยู่กับเรอัล มาดริดคือในนัดที่เจอกับ สโมสรฟุตบอลอัตเลตีโกมาดริด โดยเรอัล มาดริดชนะไป 2-0 และในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2009 โรนัลโดได้ยิงลูกฟรีคิกระยะใก้ลถึงสองครั้งในนัดที่เจอกับ เอฟซี ซูริช โดยเรอัล มาดริดชนะไป 5-2 ในเกมส์ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม

ฤดูกาล 2010-11

โรนัลโดกับ แกเร็ธ เบล ในนัด ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2010-11

พอเข้าสู่ฤดูกาลที่ 2 ของโรนัลโด เขาได้ถูกเปลี่ยนเบอร์ของเสื้อจากเบอร์ 9 เป็นเบอร์ 7 และได้เปลี่ยนผู้จัดการทีมมาเป็น โชเซ่ มูรินโญ่ ผู้จัดการทีมชาวโปรตุเกสที่รู้จักในตัวของโรนัลโดเป็นอย่างดี ในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ในนัดที่เรอัล มาดริดเจอกับ ราซิงเดซานตันเดร์ โดยโรนัลโดทำประตูไปได้ถึง 4 ประตู ทำให้เรอัล มาดริดชนะไป 4-0 แล้วในนัดที่เจอกับ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา โดยเรอัล มาดริดไปเยือนที่ คัมป์นู แพ้ไป 5-0 ซึ่งโรนัลโดก็ได้มีจังหวะยิงหลายครั้ง แล้วหลังจากในนัดนั้น เรอัล มาดริดได้เปิดบ้านพบกับ แอทเลติกบิลบาโอ โดยในนัดนั้นโรนัลโดเกือบทำ แฮตทริก ได้โดยเขายิงไป 5 ประตู ในช่วงเวลาต่างกันไม่เกิน 6 นาที ทำให้ชนะไป 6-1 และในช่วงปลายปี ค.ศ. 2010 เขาได้ทำเกือบทำซุปเปอร์แฮตทริกเป็นครั้งแรกในตัวของเขาโดยในถ้วย โกปาเดลเรย์ กับ เลบันเตอูเด โดยโรนัลโดทำไป 5 ประตู และ แฮตทริก ของ การีม แบนเซมา ทำให้เรอัล มาดริดชนะไป 8-0

ฤดูกาล 2011-12

ความสำเร็จและการพัฒนาของโรนัลโดในช่วงอยู่กับ ราชันชุดขาว เริ่มดีขึ้น โดยโรนัลโดซัดประตูในฤดูกาลนี้ไป 60 ประตู (รวมทุกรายการ) และ ได้เล่น ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ไปจนถึงรอบรองชนะเลิศ แต่ก็แพ้ สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก ไป 3-1 (ดวลจุดโทษ) แต่ โรนัลโดก็สามารถนำทีมได้แชมป์ ลาลีกา ได้เป็นครั้งที่ 32 ของสโมสร โดยในช่วงปลายฤดูกาล เรอัล มาดริด กับ บาร์เซโลน่า ได้แข่งขันกัน ที่คัมป์นู ในนัดที่ 2 ซึ่งโรนัลโดก็เป็นฮีโร่โดยเขาได้ยิงประตูชัยสุดสำคัญในการนำทีมเรอัล มาดริดคว้าแชมป์ลาลีกาด้วยการชนะ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ไป 2-1 ที่คัมป์นู และ จบอันดับ 1 ของ ตาราง มี 100 คะแนน ซึ่งเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์ฟุตบอลของโลก ที่ทำคะแนนได้สูงสุด

ทีมชาติ

โรนัลโด ลงเล่นในนัดที่เจอกับ บราซิล

โรนัลโดได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกส นัดแรกที่โปรตุเกสชนะคาซัคสถาน ไป 1-0 ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2003[13]

ยูโร 2004

โรนัลโดได้ถูกเรียกตัวไปไปเล่นใน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004,[14] ประตูแรกในนามทีมชาติชุดใหญ่ของเขาคือตอนที่ โปรตุเกสชนะกรีซไป 2-1 ในรอบแบ่งกลุ่ม ,[15]และจากนั้นก็ยิงประตูต่อในนัดรอบก่อนรองชนะเลิศที่โปรตุเกสเจอกับเนเธอร์แลนด์ ซึ่งโปรตุเกสชนะไป 2-1[16] เขาได้เป็นหนึ่งในผู้เล่นคนสำคัญของ ทีมนักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำแห่งฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปของการแข่งขันแม้จะยิงได้เพียงแค่ 2 ประตู.[17]นอกจากนี้เขายังเป็นตัวแทนของทีมชาติโปรตุเกสใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2004.[18][19]

ฟุตบอลโลก 2006

โรนัลโดกำลังลงเล่นให้กับทีมชาติโปรตุเกส

โรนัลโดได้เป็นรองดาวซัลโวใน ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ในโซนยุโรปด้วยการยิงไป 7 ประตู,[17] และประตูแรกของเขาใน ฟุตบอลโลก คือนัดที่พบกับ อิร่าน ด้วยการยิงลูกโทษ[20] เมื่อมาถึง รอบคัดเลือกรอบสุดท้าย ได้พบกับ อังกฤษ ในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 โรนัลโดได้พบเพื่อนร่วมทีมจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งคือ เวย์น รูนีย์ และรูนีย์ได้ไปทำฟาลว์ใส่ กองหลังทีมชาติโปรตุเกสซึ่งคือ รีการ์ดู การ์วัลยู สื่ออังกฤษสันนิษฐานว่าโรนัลโดมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของผู้ตัดสิน โฮราซิโอ อริซอนโด โดยอุกอาจบ่นหลังจากที่เขาได้เห็นตรงม้านั่งสำรองของทีมชาติโปรตุเกสหลังจากการไล่รูนีย์ออก หลังการแข่งขันโรนัลโดยืนยันว่ารูนีย์เป็นเพื่อนของเขาและว่าเขาไม่ได้เป็นคนที่เกี่ยวกับการไล่รูนีย์ออกจากสนาม.[21] วันที่ 4 กรกฎาคม อริซอนโดได้บอกกับทางสื่อว่าการที่เขาแจกใบแดงให้รูนีย์เพราะเป็นการทำผิดของกฎฟุตบอลเท่านั้น ไม่ได้มีส่วนที่เกี่ยวข้องกับโรนัลโดเลย.[22]

หนังสือพิมพ์ของประเทศอังกฤษ ได้ประกาศข่าวร้ายของโรนัลโดเนื่องจากในข่าวบอกว่าเขาจะออกจาก สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จากเหตุใบแดงของรูนีย์,[23] และเขาได้ถูกกล่าวลงในหนังสือกีฬาประจำวันของประเทศสเปนว่าเขาจะย้ายไปอยู่กับเรอัลมาดริด.[24]และเมื่อเฟอร์กูสันผู้จัดการทีมได้ทราบเขาเลยส่งผู้ช่วยคาร์รอส เควียรอซ เพื่อมาพูดคุยกับโรนัลโดในการที่เปลี่ยนความคิดของเขาในการย้ายจากสโมสรเพราะเหตุการณ์ของรูนีย์.[25][26] โรนัลโดตัดสินใจอยู่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และเซ็นสัญญาใหม่ของเขาเป็นเวลา 5 ปี ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007.[27]

โรนัลโดถูกโห่ในระหว่างการแข่งขันโปรตุเกสกับฝรั่งเศสในรอบก่อนรองชนะเลิศซึ่งโปรตุเกสได้แพ้ไป,[28] และพลาดรางวัลผู้เล่นของการแข่งขันที่ดีที่สุด.[29] แม้ว่าการโหวตออนไลน์รับผลกระทบเพียงกระบวนการสรรหา,กลุ่มศึกษาทางเทคนิคของฟีฟ่าได้รับรางวัลเกียรติยศของเยอรมนีไปให้ ลูคัส โพดอลสกี โดยอ้างว่าพฤติกรรมของโรนัลโดเป็นปัจจัยในการตัดสินใจ.[30]

ประตูในนามทีมชาติ

คริสเตียโน โรนัลโด: International goals
# วันที่ สถานที่ คู่แข่ง ประตู ผล รายการ


1 12 มิถุนายน 2004 โปร์ตู, โปรตุเกส ธงชาติกรีซ กรีซ 1–2 1–2 ยูโร 2004
2 30 มิถุนายน 2004 เอสตาดีอู โชเซ อาลวาลาเด, ลิสบอน, โปรตุเกส Flag of the Netherlands เนเธอร์แลนด์ 1–0 2–1 ยูโร 2004
3 4 กันยายน 2004 สคอนโตสเตเดียม, รีกา, ลัตเวีย ธงชาติลัตเวีย ลัตเวีย 0–1 0–2 ฟุตบอล 2006 รอบคัดเลือก
4 8 กันยายน 2004 เอสตาดีอู เดอาร์. มากาลอาเฮส เปสโซอา, เรยลีอา, โปรตุเกส ธงชาติเอสโตเนีย เอสโตเนีย 1–0 4–0 ฟุตบอล 2006 รอบคัดเลือก
5 13 ตุลาคม 2004 เอสตาดีโอ โชเซ อาลวาลาเด, ลิสบอน, โปรตุเกส ธงชาติรัสเซีย รัสเซีย 2–0 7–1 ฟุตบอล 2006 รอบคัดเลือก
6 13 ตุลาคม 2004 เอสตาดีโอ โชเซ อาลวาลาเด, ลิสบอน, โปรตุเกส ธงชาติรัสเซีย รัสเซีย 4–0 7–1 ฟุตบอล 2006 รอบคัดเลือก
7 17 พฤศจิกายน 2004 สตาเด โจเซย์ บาร์เทิร์ล, ลักเซมเบิร์ก, ลักเซมเบิร์ก ธงชาติลักเซมเบิร์ก ลักเซมเบิร์ก 0–2 0–5 ฟุตบอล 2006 รอบคัดเลือก
8 4 มิถุนายน 2005 อิสตาจีอูดาลูซ, ลิสบอน, โปรตุเกส ธงชาติสโลวาเกีย สโลวาเกีย 2–0 2–0 ฟุตบอล 2006 รอบคัดเลือก
9 8 มิถุนายน 2005 เอ. เล คุ๊ก อารีนา, Tallinn, เอสโตเนีย ธงชาติเอสโตเนีย เอสโตเนีย 0–1 0–1 ฟุตบอล 2006 รอบคัดเลือก
10 1 มีนาคม 2006 แอลเทยู อารีนา, ดึสเซลดอร์ฟ, เยเรอมนี ธงชาติซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย 0–1 0–3 กระชับมิตร
11 1 มีนาคม 2006 แอลเทยู อารีนา, ดึสเซลดอร์ฟ, เยอรมนี ธงชาติซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย 0–3 0–3 กระชับมิตร
12 17 มิถุนายน 2006 วัลด์สตาเดชัน, แฟรงก์เฟิร์ต, เยอรมนี ธงชาติอิหร่าน อิหร่าน 2–0 2–0 ฟุตบอลโลก 2006
13 7 ตุลาคม 2006 เอสตาดีอู ดู เบสสา, โปร์ตู, โปรตุเกส ธงชาติอาเซอร์ไบจาน อาเซอร์ไบจาน 1–0 3–0 ยูโร 2008 รอบคัดเลือก
14 7 ตุลาคม 2006 เอสตาดีอู ดู เบสสา, โปร์ตู, โปรตุเกส ธงชาติอาเซอร์ไบจาน อาเซอร์ไบจาน 3–0 3–0 ยูโร 2008 รอบคัดเลือก
15 15 พฤศจิกายน 2006 Estádio Cidade de Coimbra, โกอิมบรา, โปรตุเกส ธงชาติคาซัคสถาน คาซัคสถาน 2–0 3–0 ยูโร 2008 รอบคัดเลือก
16 24 March 2007 Estádio José Alvalade, Lisbon, Portugal ธงชาติเบลเยียม เบลเยียม 2–0 4–0 Euro 2008 Qualification
17 24 March 2007 Estádio José Alvalade, Lisbon, Portugal ธงชาติเบลเยียม เบลเยียม 4–0 4–0 Euro 2008 Qualification
18 22 August 2007 Hanrapetakan Stadium, Yerevan, Armenia ธงชาติประเทศอาร์เมเนีย ประเทศอาร์เมเนีย 1–1 1–1 Euro 2008 Qualification
19 8 September 2007 Estádio da Luz, Lisbon, Portugal ธงชาติโปแลนด์ โปแลนด์ 2–1 2–2 Euro 2008 Qualification
20 17 October 2007 Almaty Central Stadium, Almaty, Kazakhstan ธงชาติคาซัคสถาน คาซัคสถาน 0–2 1–2 Euro 2008 Qualification
21 11 June 2008 Stade de Genève, Geneva, Switzerland Flag of the Czech Republic สาธารณรัฐเช็ก 1–2 1–3 Euro 2008
22 11 February 2009 Estádio Algarve, Faro, Portugal ธงชาติฟินแลนด์ ฟินแลนด์ 1–0 1–0 Friendly
23 21 June 2010 Cape Town Stadium, Cape Town, South Africa ธงชาติเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ 6–0 7–0 2010 World Cup
24 8 October 2010 Estádio do Dragão, Porto, Portugal ธงชาติเดนมาร์ก เดนมาร์ก 3–1 3–1 Euro 2012 Qualification
25 12 October 2010 Laugardalsvöllur, Reykjavík, Iceland ธงชาติไอซ์แลนด์ ไอซ์แลนด์ 0–1 1–3 Euro 2012 Qualification
26 9 February 2011 Stade de Genève, Geneva, Switzerland ธงชาติอาร์เจนตินา อาร์เจนตินา 1–1 2–1 Friendly
27 10 August 2011 Estádio Algarve, Faro, Portugal ธงชาติลักเซมเบิร์ก ลักเซมเบิร์ก 2–0 5–0 Friendly
28 2 September 2011 GSP Stadium, Nicosia, Cyprus ธงชาติไซปรัส ไซปรัส 0–1 0–4 Euro 2012 Qualification
29 2 September 2011 GSP Stadium, Nicosia, Cyprus ธงชาติไซปรัส ไซปรัส 0–2 0–4 Euro 2012 Qualification
30 11 October 2011 Parken Stadium, Copenhagen, Denmark ธงชาติเดนมาร์ก เดนมาร์ก 2–1 2–1 Euro 2012 Qualification
31 15 November 2011 Estádio da Luz, Lisbon, Portugal ธงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา 1–0 6–2 Euro 2012 Qualification play-offs
32 15 November 2011 Estádio da Luz, Lisbon, Portugal ธงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา 3–1 6–2 Euro 2012 Qualification play-offs
33 17 June 2012 Metalist Stadium, Kharkiv, Ukraine Flag of the Netherlands เนเธอร์แลนด์ 1–1 2–1 Euro 2012
34 17 June 2012 Metalist Stadium, Kharkiv, Ukraine Flag of the Netherlands เนเธอร์แลนด์ 2–1 2–1 Euro 2012
35 21 June 2012 National Stadium, Warsaw, Warsaw, Poland Flag of the Czech Republic สาธารณรัฐเช็ก 0–1 0–1 Euro 2012
36 15 August 2012 Estádio Algarve, Faro, Portugal ธงชาติปานามา ปานามา 2–0 2–0 Friendly
37 7 September 2012 Stade Josy Barthel, Luxembourg, Luxembourg ธงชาติลักเซมเบิร์ก ลักเซมเบิร์ก 1–1 1–2 2014 World Cup Qualification


งานอื่น

ด้วยความสามารถและความโด่งดัง จึงมีเอเย่นต์สนใจเขามาเป็นพรีเซนเตอร์อยู่หลายชิ้น ภาพลักษณ์ของโรนัลโดสร้างความสำเร็จให้กับการตลาดมหาศาล ไม่ว่าจะเป็น วิดีโอเกมต่าง ๆ ไปจนโทรศัพท์มือถือ นอกจากนี้ความหล่อเหลาของเขาก็ยังทำให้เขาได้รับการติดต่อจากนิตยสารแฟชั่นอีกด้วย นิตยสารโวกของอเมริกา นำเสนอเขาไปเป็นแบบปก และเขายังเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผลิตภัณฑ์รองเท้ากีฬาอย่าง ไนกี้ โดยทางไนกี้เล็งเห็นว่าโรนัลโดมีฝีเท้าที่เป็นนักเตะที่วิ่งเร็วที่สุดในโลก จึงได้คุยกับโรนัลโดเพื่อผลิตรองเท้าที่เบา พัฒนารองเท้า รองเท้ารุ่น Mercurial Vapor ออกมา[31][9]

ชีวิตส่วนตัว

พ่อของโรนัลโดเป็นผู้อำนวยการสโมสรฟุตบอลเล็ก ๆ ที่ชื่ออันโดนีญ่า และพ่อเขาขอให้กัปตันทีมที่ชื่อ Fernao Sousa เป็นพ่อทูนหัว ส่วนแม่ของเขามีอาชีพเป็นแม่ครัว โรนัลโดช่วยเหลือครอบครัวเป็นอย่างดี ช่วยพี่สาวคนโตเปิดร้านขายเสื้อผ้าที่มาเดร่า ส่วนพี่สาวอีกคน คาเทีย เป็นนักร้อง มีวงดนตรีชื่อ "Ronalda"[9]

โรนัลโดประกาศว่าเขาได้กลายเป็นพ่อคนแล้ว เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 โดยประกาศในเฟซบุ๊กและทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการของเขา โดยพูดว่า เขาได้ลูกชายและต้องการความเป็นส่วนตัว โดยลูกชายของเขาชื่อว่า คริสเตียโน่ โรนัลโดย จูเนียร์ ที่กำเนิดมาจากหญิงนิรนาม[32] โดยเขาได้รับสิทธิในการดูแลเด็กอย่างสมบูรณ์[33] ภายใต้การดูแลจากแม่ของโรนัลโดและพี่สาว[34]

เกียรติประวัติ

เกียรติประวัติกับสโมสร

โรนัลโด กับ ลีโอเนล เมสซี, ในเดือนกุมภาพันธ์ 2011
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เรอัล มาดริด

เกียรติประวัติทีมชาติ

ทีมชาติโปรตุเกส

เกียรติประวัติเฉพาะตัว

อ้างอิง

  1. ↑ "Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro". Realmadrid.com. Real Madrid CF. สืบค้นเมื่อ 18 February 2010. 
  2. ↑ "Ronaldo agrees six-year Real deal". BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 26 June 2009. สืบค้นเมื่อ 27 June 2009. 
  3. ↑ "Cristiano Ronaldo to become third youngest footballer in Europe to reach 100 caps". http://www.telegraph.co.uk/. สืบค้นเมื่อ 17 October 2012. 
  4. ↑ "Ronaldo becomes first sportsman to get 50m Facebook 'likes'". http://ibnlive.in.com/. สืบค้นเมื่อ 17 October 2012. 
  5. ↑ สาวโหวต “หนูโด้” เทพบุตรยูโร 2008
  6. ↑ สุดยอด!โด้คว้านักกีฬาอิเบโร่-อเมริกันแห่งปี
  7. ↑ "CRISTIIANO RONALDO TEM BISAVÓ CABO-VERDIANA". Liberal Online (ใน Portuguese). สืบค้นเมื่อ 29 June 2011. 
  8. ↑ Duncan White. "Ronaldo holds back the tears", Telegraph.co.uk, 21 มิถุนายน พ.ศ. 2549
  9. ↑ 9.0 9.1 9.2 วีซีดี สารคดี Cristiano Ronaldo - The Boy Who Had A Dream ผลิตโดย ITV ในปี 2007
  10. ↑ MSN Football: คริสเตียโน่ โรนัลโด
  11. ↑ "คริสเตียโน โรนัลโด"คว้ารางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยม 07 ข่าวจากสำนักข่าวเนชั่น
  12. ↑ หนูโด้ไปแล้ว! ผีโอเคขาย80ล้านป.
  13. ↑ "Lucky rebound gives Portugal narrow win over Kazakhstan". China Daily. สืบค้นเมื่อ 25 August 2010. 
  14. ↑ "Fans Can Get Best Out Of Ronaldo". 4thegame.com. สืบค้นเมื่อ 25 August 2010. 
  15. ↑ Ames, Paul (14 June 2004). "Euro 2004 roundup: Greece stuns Portugal 2–1". USA Today. สืบค้นเมื่อ 25 August 2010. 
  16. ↑ Kevin McCarra in Lisbon (1 July 2004). "Portugal have the final word". Guardian (UK). สืบค้นเมื่อ 25 August 2010. 
  17. ↑ 17.0 17.1 "Cristiano Ronaldo's profile". 4thegame.com. 
  18. ↑ "Ronaldo is chosen for the Olympics". CNN. 21 July 2004. สืบค้นเมื่อ 25 August 2010. 
  19. ↑ Wallace, Sam (24 July 2004). "Ronaldo keen to play at Olympics". The Daily Telegraph (UK). สืบค้นเมื่อ 25 August 2010. 
  20. ↑ "Portugal Vs Iran match". FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association). 17 June 2006. สืบค้นเมื่อ 3 July 2012. 
  21. ↑ Tim Spanton (2 July 2006). "Ronaldo: I never asked for Rooney red card". The Sun. สืบค้นเมื่อ 10 July 2006. 
  22. ↑ "Ronaldo cleared over Rooney red card". Soccernet. 4 July 2006. สืบค้นเมื่อ 17 November 2006. 
  23. ↑ "Ronaldo intends to leave Man Utd". BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 8 July 2006. สืบค้นเมื่อ 8 July 2006. 
  24. ↑ "Cristiano Ronaldo plans Real move". Reuters. 28 June 2006. สืบค้นเมื่อ 10 July 2006. 
  25. ↑ "Ferguson sends Man Utd No2 Queiroz to Ronaldo meeting". TribalFootball. 11 July 2006. Archived from the original on 19 July 2006. สืบค้นเมื่อ 11 July 2006. 
  26. ↑ "Rooney pleads with Ronaldo not to quit Man Utd". TribalFootball. 9 July 2006. Archived from the original on 21 July 2006. สืบค้นเมื่อ 11 July 2006. 
  27. ↑ "Ronaldo signs new deal at Man Utd". BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 13 April 2007. สืบค้นเมื่อ 2 January 2010. 
  28. ↑ Chick, Alex (6 July 2006). "Scolari's fortunes take a dive". ESPNsoccernet. ESPN. สืบค้นเมื่อ 25 August 2010. 
  29. ↑ "Supporters 'hijack' Ronaldo vote". BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 6 July 2006. สืบค้นเมื่อ 10 July 2006. 
  30. ↑ "Podolski beats Ronaldo to award". BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 7 July 2006. สืบค้นเมื่อ 10 July 2006. 
  31. ↑ Nike Mercurial Vapor SL, new Cristiano Ronaldo boots
  32. ↑ Adrian Butler (July 18, 2010). "Ronaldo's baby mama is revealed". Sunday Mirror. สืบค้นเมื่อ July 18, 2010. 
  33. ↑ "Baby 'joy' for Cristiano Ronaldo". BBC Online. 4 July 2010. สืบค้นเมื่อ 4 July 2010. 
  34. ↑ "Cristiano Ronaldo and Irina Shayk put on a united front after claims he has been texting glamour model Rhian Sugden". London: The Daily Mail. August 23, 2010. สืบค้นเมื่อ September 8, 2010. 

แหล่งข้อมูลอื่น

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
คริสเตียโน โรนัลโด
สมัยก่อนหน้า คริสเตียโน โรนัลโด สมัยถัดไป
เวย์น รูนีย์ 2leftarrow.png นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ
(พ.ศ. 2550)		 2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง
สตีเวน เจอร์ราร์ด 2leftarrow.png นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ
(พ.ศ. 2550)		 2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง
กาก้า 2leftarrow.png นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟิฟโปร
(พ.ศ. 2551)		 2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง
กาก้า 2leftarrow.png นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า
(พ.ศ. 2551)		 2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง
กาก้า 2leftarrow.png รางวัลรองเท้าทองคำ
(พ.ศ. 2551)		 2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=คริสเตียโน_โรนัลโด&oldid=4862257".