ข้าวตอกพระร่วง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ข้าวตอกพระร่วง เชื่อว่าเป็นของสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีไว้บูชา ลักษณะเป็นก้อนหินมีลักษณะสี่เหลี่ยมลูกบาศก์คล้ายลูกเต๋าสีสนิมเหล็กหรือสีน้ำตาลไหม้ ที่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ โดยจะพบมากบริเวณเขาพระบาทใหญ่ ต.เมืองเก่า อ.เมือง จ.สุโขทัย ทางด้านธรณีวิทยา ข้าวตอกพระร่วงคือแร่โลหะชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า "แร่ไพไรต์" [1]

ตำนาน[แก้]

ซึ่งมีตำนานพงศาวดารที่เล่าขานสืบต่อกันมาว่า ข้าวตอกพระร่วง เกิดจากวาจาสิทธิ์ของพระร่วง เจ้าเมืองของสุโขทัยเมื่อครั้งโบราณกาล ที่ได้ออกผนวชในวันตักบาตรเทโวบนลานวัดเขาพระบาทใหญ่ ครั้นเมื่อได้ฉันภัตราหารเสร็จแล้ว ข้าวที่เหลือก้นบาตร ท่านได้โปรยลงบนลานวัด และทรงอธิษฐานว่า "ขอตอกดอกไม้นี้กลายเป็นหินชนิดหนึ่งและมีอายุยั่งยืนนานชั่วลูกชั่วหลาน"

อ้างอิง[แก้]