ขนมสายไหม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพขนมสายไหม ขณะที่กำลังถูกปั่นขึ้นรูป

ขนมสายไหม เป็นขนมชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นน้ำตาลเส้นบางเบาถูกปั่นขึ้นมา เป็นลักษณะคล้ายก้อนเมฆ อาจมีหลายสีตามแต่จะแต่งแต้ม ทำออกมาในรูปของก้อนเมฆเพื่อเป็นต้วแทนความฝันและจินตนาการตามความเชื่อของชาวตะวันตก จึงเป็นเหมือนกับขนมที่อยู่ในเทพนิยายโดยมีการนำมาเป็นขนมตัวแทนของสวนสนุกหรือละครสัตว์ เนื่องจากถูกผลิตขึ้นมาให้กลายเป็นขนมที่อัศจรรย์ได้อย่างง่ายดาย

ประวัติ[แก้]

ขนมสายไหมถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2447 โดย วิลเลียม มอร์ริสัน และ จอห์น วราตัน ในงานมหกรรมซื้อขายหลุยส์เซียอานา (Louisiana Purchase Exposition) ในชื่อ Candy Floss [1] โดยสามารถขายได้มากตามยอดสั่งซื้อจำนวน 68,655 กล่อง โดย ณ เวลานั้นสนนราคาคือ 0.25 ดอลลาร์ (เทียบเท่า 5.70 ดอลลาร์ ใน พ.ศ. 2550)

การผลิต[แก้]

เครื่องทำสายไหมรุ่นแรกๆจะมีหม้อใบเล็กสำหรับใส่น้ำตาลและสารแต่งสีอาหาร เครื่องทำความร้อนบริเวณขอบจะทำให้น้ำตาลหลอมละลายและน้ำตาลเหลวจะถูกปั่นให้ไหลผ่านรูเล็กๆ และจะแข็งตัวในอากาศ และจากนั้นถูกจับไว้โดยหม้อใบใหญ่ ผู้ควบคุมเครื่องจะแหย่แท่งไม้หรือมือลงไปในหม้อใหญ่เพื่อให้สายไหมจับตัวเป็นก้อน เครื่องทำสายไหมในปัจจุบันก็ใช้หลักการในทำนองนี้

ลักษณะ[แก้]

สายไหมจะมีรสชาติหวานและเหนียวๆ ละลายในปากอย่างรวดเร็วเหมือนกับปุยฝ้าย ไม่มีกลิ่มหอมมากมาย เนื่องจากตัวเครื่องทำให้มีกลิ่นน้ำตาลอยู่แล้ว เวลาแห้งจะนุ่มเหมือนปุยฝ้าย แต่ถ้าชื้นจะเหนียวหนืด สามารถทานกับขนมกรอบได้ดีที่สุด

อ้างอิง[แก้]